Na początku kwietnia miałem atak przypominający atak serca; drżenie rąk i nóg, przyspieszony oddech,
1
odpowiedzi
Na początku kwietnia miałem atak przypominający atak serca; drżenie rąk i nóg, przyspieszony oddech, kłucie w klatce, zawroty głowy, strach, niepokój, potrzeba głębokich oddechów. Od tamtej pory znacznie się poprawiło, ale nadal męczą mnie następujące objawy:
- nieustanne ziewanie, nie potrafię przestać. Mniejsza częstotliwość niż zaraz po „ataku” ale wciąż bardzo często. Organizm chce głębokiego oddechu, ale kiedy to robię, to rzadko czuję taką typową „ulgę” którą doświadczamy po ziewaniu. Przez to proces muszę powtarzać. Non stop ziewam. Jak tylko się budzę to czuję potrzebę głębszego oddechu. Im więcej dni mija od „ataku” tym łatwiej mi przeprowadzić udane "ziewanie" po którym czuję ulgę.
- po siłowni nie mogłem opanować pulsu, siedząc cały czas bylo około 100bpm, serce bardzo waliło. Dopiero po 2h się uspokoiło.
- w nocy się budzę z wrażeniem jakbym się dusił, muszę się podnieść i ziewnąć. Czuję lęk, niepokój, strach. Serce zaczyna bić szybciej.
Co było sprawdzane:
- temperatura – brak gorączki
- badania krwi kompleksowy panel metaboliczny – wyszło tylko, że potas i magnez na dolnej granicy
- EKG – w normie
- prześwietlenie klatki – wszystko ok
- echo serca – wszystko w normie
- holter na 5 dni – nie ma nic co budziłoby niepokój kardiologa
Co jeszcze mógłbym sprawdzić? Lekarz stwierdził że to może być "anxiety" (nie wiem jak to tłumaczyć, chyba nerwica), ale uważam że to bardzo wygodna diagnoza aby nie robić innych badań.
Dziękuję.
- nieustanne ziewanie, nie potrafię przestać. Mniejsza częstotliwość niż zaraz po „ataku” ale wciąż bardzo często. Organizm chce głębokiego oddechu, ale kiedy to robię, to rzadko czuję taką typową „ulgę” którą doświadczamy po ziewaniu. Przez to proces muszę powtarzać. Non stop ziewam. Jak tylko się budzę to czuję potrzebę głębszego oddechu. Im więcej dni mija od „ataku” tym łatwiej mi przeprowadzić udane "ziewanie" po którym czuję ulgę.
- po siłowni nie mogłem opanować pulsu, siedząc cały czas bylo około 100bpm, serce bardzo waliło. Dopiero po 2h się uspokoiło.
- w nocy się budzę z wrażeniem jakbym się dusił, muszę się podnieść i ziewnąć. Czuję lęk, niepokój, strach. Serce zaczyna bić szybciej.
Co było sprawdzane:
- temperatura – brak gorączki
- badania krwi kompleksowy panel metaboliczny – wyszło tylko, że potas i magnez na dolnej granicy
- EKG – w normie
- prześwietlenie klatki – wszystko ok
- echo serca – wszystko w normie
- holter na 5 dni – nie ma nic co budziłoby niepokój kardiologa
Co jeszcze mógłbym sprawdzić? Lekarz stwierdził że to może być "anxiety" (nie wiem jak to tłumaczyć, chyba nerwica), ale uważam że to bardzo wygodna diagnoza aby nie robić innych badań.
Dziękuję.
lek. Bogna Wajde
Lekarz pierwszego kontaktu, Seksuolog, W trakcie specjalizacji (lekarz chorób zakaźnych)
Gdynia
Dzień dobry. Bardzo dokładnie opisał Pan swoje objawy.
Aby być pewnym, że rzeczywiście Pańskie objawy nie mają podłoża somatycznego (tzn. w ciele), przyjrzałabym się gospodarce żelazowej oraz witaminom kluczowym dla funkcjonowania układu nerwowego, tzn. oznaczyłabym ferrytynę, wit B12, kwas foliowy, homocysteinę oraz wit D25(OH).
Powyższe objawy mogą mieć również związek z zaburzeniami gospodarki glukozowej - należałoby zaobserwować jak reaguje Pan na spożywane pokarmy - czy po posiłkach występuje drżenie rąk, uczucie niepokoju (szczególnie po posiłkach zawierających cukier bądź inne węglowodany proste)? Czy występują napady "wilczego głodu"? Czy wywiad rodzinny nie jest obciążony cukrzycą?
Analizując Pańskie objawy, szczególnie zwracając uwagę na konieczność ciągłego ziewania i poczucie braku możliwości wzięcia głębszego wdechu, skłaniam się jednak ku zaburzeniom lękowym. To, co Pan opisuje to typowy obraz lęku - lęk bardzo często objawia się jako subiektywne trudności w oddychaniu. Dodając do tego podwyższone tętno obraz składa się dosyć jasno.
Proszę przyjrzeć się swojej sytuacji życiowej oraz pracy. Prawdopodobnie funkcjonuje Pan od dłuższego czasu w dużym napięciu układu nerwowego, co skutkuje jego przeciążeniem. Z medycznego punktu widzenia sugerowałabym konsultację u psychologa lub psychoterapeuty. Na całe szczęście zaburzenia lękowe można leczyć i ich terapia jest bardzo efektywna.
Z poważaniem
lek. Bogna Wajde
Aby być pewnym, że rzeczywiście Pańskie objawy nie mają podłoża somatycznego (tzn. w ciele), przyjrzałabym się gospodarce żelazowej oraz witaminom kluczowym dla funkcjonowania układu nerwowego, tzn. oznaczyłabym ferrytynę, wit B12, kwas foliowy, homocysteinę oraz wit D25(OH).
Powyższe objawy mogą mieć również związek z zaburzeniami gospodarki glukozowej - należałoby zaobserwować jak reaguje Pan na spożywane pokarmy - czy po posiłkach występuje drżenie rąk, uczucie niepokoju (szczególnie po posiłkach zawierających cukier bądź inne węglowodany proste)? Czy występują napady "wilczego głodu"? Czy wywiad rodzinny nie jest obciążony cukrzycą?
Analizując Pańskie objawy, szczególnie zwracając uwagę na konieczność ciągłego ziewania i poczucie braku możliwości wzięcia głębszego wdechu, skłaniam się jednak ku zaburzeniom lękowym. To, co Pan opisuje to typowy obraz lęku - lęk bardzo często objawia się jako subiektywne trudności w oddychaniu. Dodając do tego podwyższone tętno obraz składa się dosyć jasno.
Proszę przyjrzeć się swojej sytuacji życiowej oraz pracy. Prawdopodobnie funkcjonuje Pan od dłuższego czasu w dużym napięciu układu nerwowego, co skutkuje jego przeciążeniem. Z medycznego punktu widzenia sugerowałabym konsultację u psychologa lub psychoterapeuty. Na całe szczęście zaburzenia lękowe można leczyć i ich terapia jest bardzo efektywna.
Z poważaniem
lek. Bogna Wajde
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.