Na początku kwietnia miałem atak przypominający atak serca; drżenie rąk i nóg, przyspieszony oddech,

Na początku kwietnia miałem atak przypominający atak serca; drżenie rąk i nóg, przyspieszony oddech, kłucie w klatce, zawroty głowy, strach, niepokój, potrzeba głębokich oddechów. Od tamtej pory znacznie się poprawiło, ale nadal męczą mnie następujące objawy:
- nieustanne ziewanie, nie potrafię przestać. Mniejsza częstotliwość niż zaraz po „ataku” ale wciąż bardzo często. Organizm chce głębokiego oddechu, ale kiedy to robię, to rzadko czuję taką typową „ulgę” którą doświadczamy po ziewaniu. Przez to proces muszę powtarzać. Non stop ziewam. Jak tylko się budzę to czuję potrzebę głębszego oddechu. Im więcej dni mija od „ataku” tym łatwiej mi przeprowadzić udane "ziewanie" po którym czuję ulgę.
- po siłowni nie mogłem opanować pulsu, siedząc cały czas bylo około 100bpm, serce bardzo waliło. Dopiero po 2h się uspokoiło.
- w nocy się budzę z wrażeniem jakbym się dusił, muszę się podnieść i ziewnąć. Czuję lęk, niepokój, strach. Serce zaczyna bić szybciej.


Co było sprawdzane:
- temperatura – brak gorączki
- badania krwi kompleksowy panel metaboliczny – wyszło tylko, że potas i magnez na dolnej granicy
- EKG – w normie
- prześwietlenie klatki – wszystko ok
- echo serca – wszystko w normie
- holter na 5 dni – nie ma nic co budziłoby niepokój kardiologa

Co jeszcze mógłbym sprawdzić? Lekarz stwierdził że to może być "anxiety" (nie wiem jak to tłumaczyć, chyba nerwica), ale uważam że to bardzo wygodna diagnoza aby nie robić innych badań.

Dziękuję.