Moja siostra jest w szpitalu stwierdzono chorobę serca kardiomiopatia rozstrzeniowa stan bardzo zaaw

Dzień dobry! Odpowiedź na to pytanie zależy od tego, jaka choroba doprowadziła do kardiomiopatii, czy jest to kardiomiopatia pozapalna, czy związana z chorobą wieńcową (po zawale/zawałach serca), czy na podłożu genetycznej choroby serca, czy toksycznego uszkodzenia (alkohol, chemioterapia stosowana w leczeniu nowotworów), czy połogowa, czy może przyczyna pozostaje nieuchwytna. Kardiomiopatia może się cofnąć, jeśli przyczyną jest zapalenie mięśnia sercowego (po ustąpieniu zapalenia, choć nie ma 100% gwarancji, że tak będzie), choroba wieńcowa (po przywróceniu prawidłowego krążenia wieńcowego, jeśli po zawale pozostał żywotny, ale niedokrwiony mięsień sercowy - angioplastyka wieńcowa, by-passy), część kardiomiopatii toksycznych i połogowych również. Rokowanie w kardiomiopatii rozstrzeniowej, w której nie zastosuje się leczenia jest bardzo poważne. Jeżeli nie da się leczyć/wyleczy choroby, która leży u jej podstaw, należy mieć nadzieję, że po włączeniu leczenia farmakologicznego (najprościej mówiąc "odciążającego" serce), które oczywiście obowiązuje zawsze, nawet wówczas gdy leczymy chorobę podstawową, funkcja serca ulegnie poprawie. U niektórych chorych można rozważać wszczepienie stymulatora tzw. resynchronizującego. Natomiast jeśli parametr opisujący funkcję lewej komory, czyli frakcja wyrzutowa, pozostanie istotnie obniżony (tj. poniżej 35%) po co najmniej 3-miesięcznym okresie optymalnego leczenia farmakologicznego, należy chorego kwalifikować do implantacji kardiowertera-defibrylatora, urządzenia, które nie leczy, ale zapobiega następstwom poważnej arytmii, prawdopodobnej przy znacznym uszkodzeniu serca. Jeśli wszystkie sposoby leczenia nie przyniosą oczekiwanego skutku jedynym wyjściem pozostaje przeszczepienie serca.