Mój syn ma codziennie zmienne nastroje,,,,,,jest wesoły ,mily potrafi dogadywac się z synami z zona,
Mój syn ma codziennie zmienne nastroje,,,,,,jest wesoły ,mily potrafi dogadywac się z synami z zona,,,,ale nie lubi jak ktoś się mu sprzeciwia -potrafi w mgnieniu oka zmienic swoje nastawienie,,,,,z miłego w- okropnie wulgarny sposób odezwac się do syna,,i przy tym zrobi agresywna mine ze strach mu zwrócić uwagę,,,,,ja jak na to patrze boje się go,,,Przeszkadza mu placz dziecka,,,,z domu ucieka ,,wraca pod wieczor,,nie pomaga zonie.....zawsze znajduje sobie cos co nie jest związane z domem
3 odpowiedzi
Witam. Podane jest zbyt mało danych, aby można było spróbować coś doradzić- takie zachowanie syna może wynikać zarówno z chwilowego przemęczenia, przeciążenia i frustracji, jak i być związane z zaburzeniami osobowości- przydałaby się wizyta u psychiatry, zanim zachowania impulsywne wymkną się spod kontroli (co może prowadzić do agresji fizycznej względem bliskich). Trzeba namówić syna na wizytę u specjalisty. Osoby, ze skłonnością do w/w niestabilnych zachowań w celu złagodzenia napięcia emocjonalnego mogą zacząć sięgać po alkohol, etc, więc nie ma co zwlekać z wizytą. Pozdrawiam.
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Witam. Czynników takiego zachowania może być wiele. Prawdopodobnie syn ma trudności w radzeniu sobie z negatywnymi emocjami i być może dlatego ucieka w różne zajęcia, aby nie czuć i nie myśleć. Warto byłoby z nim na spokojnie porozmawiać i podpytać w czym tkwi problem albo delikatnie zaproponować mu wsparcie specjalistów (np. psychologa). Rozmowa z bardziej obiektywną osobą może pomóc spojrzeć na problem z innej perspektywy. Polecam psychoterapię poznawczo-behawioralną. Życzę powodzenia.
Problemy, które Pani opisuje, obserwując syna dotyczą kontroli emocjonalnej oraz osłabienia funkcji mechanizmów obronnych, co z pewnością utrudnia relacje z bliskimi osobami, jednak jest często odczuwane wyłącznie przez otoczenie. Pierwszym krokiem w tej sytuacji powinna być konsultacja psychologiczna. Częstą praktyką w takich przypadkach jest zgłoszenie się pacjenta za namową osób bliskich co także polecam.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.