Mam pytanie o to jaki wpływ ma nadopiekuńczość rodziców ? i to w okresie całego dzieciństwa ale i do

Witam. Na temat skutków można by było pewnie napisać książkę. Mam też wrażenie, że nie o to chodzi. Być może zadając je tutaj Pan/Pani chce sprawdzić czy przeżywanie, czy postrzeganie sytuacji jest adekwatne, tym bardziej, że wizyta u psychologa jest już w planach. To czy iść na nią z kartką jest kwestią dowolną. Wydaje mi się, że lęk, który temu towarzyszy jest normalny, lecz warto to zrobić skoro są jakiekolwiek wątpliwości. Sugerowałabym jedynie wybór psychologa, będącego jednocześnie psychoterapeutą. Angelika Urban, pozdrawiam

Witam, nadopiekuńczość może mieć wiele konsekwencji między innymi; niska tolerancja frustracji, zależność od innych, funkcjonowanie pełne lęków, nierozwinięte umiejętności życiowe i wiele innych.
Przed wizytą jak najbardziej można wypisać sobie pytania, myśli jest to kwestia dowolna. Rozumiem, że pytanie wynika z obawy przed "zapominaniem" istotnych kwestii.
Zachęcam d skorzystania ze wsparcia psychologa/ specjalisty w miejscu zamieszkania.
Pozdrawiam

Nadopiekuńczość rodziców, szczególnie jeśli utrzymuje się przez całe dzieciństwo, może wywierać istotny wpływ na rozwój jednostki, a jej skutki mogą być odczuwalne także w dorosłym życiu.

Zgodnie z teorią przywiązania Johna Bowlby’ego, nadmierna kontrola i brak możliwości samodzielnego eksplorowania świata mogą prowadzić do powstania lękowo-ambiwalentnego stylu przywiązania. Osoby takie w dorosłości często doświadczają trudności w relacjach interpersonalnych, niskiego poczucia własnej wartości, a także lęku przed porzuceniem lub nieadekwatności.

Nadopiekuńczość może hamować rozwój wewnętrznej motywacji oraz poczucia sprawczości. Dorosły wychowany w takim środowisku może mieć trudności z podejmowaniem decyzji, nadmiernie polegać na opinii innych, odczuwać lęk przed porażką oraz silne poczucie winy lub wstydu przy próbach samodzielności.

Możliwe trudności, z jakimi może się Pani mierzyć obecnie, to np. lęk przed oceną i odrzuceniem, trudności w stawianiu granic, brak zaufania do własnych decyzji, silna potrzeba aprobaty zewnętrznej, perfekcjonizm lub nadmierna zależność emocjonalna.

W odniesieniu do Pani pytania o przygotowanie do wizyty u psychologa:
Wypisanie swoich trudności, doświadczeń oraz sytuacji, które budzą wątpliwości, może być bardzo pomocne. Takie uporządkowanie myśli ułatwia komunikację i pozwala psychologowi lepiej zrozumieć zakres problemów oraz zaproponować odpowiednie podejście terapeutyczne. Jest to również pierwszy krok do autorefleksji i zwiększenia świadomości emocjonalnej.