Mam męża który wstydzi wychodzić się do ludzi. Nigdzie razem nie chodzimy bo on źle czuje się w towa

Dzień dobry,
Depresja jest bardzo złożonym problemem. Zaburzenia snu mogą być jej częścią, ale w diagnostyce bierze się pod uwagę również inne objawy takie jak problemy z apetytem, brak satysfakcji z wykonywanych czynności, obniżony nastrój, obniżony napęd do działania etc. Wszystkie te objawy wpływają na codzienne funkcjonowanie człowieka obniżając jego jakość. Muszą też występować przez określony czas.
Jeśli chodzi o problem Pani męża z "wychodzeniem" do ludzi, może warto zacząć od rozmowy na ten temat?
Nie pisze Pani o tym czy tak było od przysłowiowego "zawsze", czy może podejście męża zmieniło się z biegiem czasu. Jeśli sami Państwo nie potraficie rozwiązać tego problemu i jest to dla Was obu niepokojące, warto zasięgnąć porady psychologa czy psychoterapeuty, który podda analizie Państwa problemy i będzie w stanie podsunąć rozwiązanie. Pozdrawiam Agnieszka B.-B.

Warto skonsultować się z psychologiem, który ewentualnie podpowie konsultacje psychiatryczna / zaproponuje psychoterapię. Pierwszy krok to postawienie właściwej diagnozy i na jej podstawie wdrożenie leczenia.pozdrawiam

Dzień dobry,
Do odpowiedzi poprzedniczek dodałabym, iż nie tylko problemy ze snem, ale także unikanie spotkań z innymi ludźmi mogą mieć wiele przyczyn. Niektórym z nas trudniej niż innym przychodzi budowanie relacji i choć chcieliby spędzać czas w towarzystwie, trudno im przełamać strach przed oceną, wstyd, obawy dotyczące umiejętności prowadzenia rozmowy itp. Dla tych osób rzeczywiście spotkanie z psychologiem, praca nad sobą i swoimi umiejętnościami, mogą być pomocne. Inni z kolei lepiej się czują wśród niewielkiej liczby najbliższych osób i wcale nie marzą o spędzaniu czasu na imprezach towarzyskich i rozbudowywaniu grona znajomych. Jest im dobrze tak jak jest. Jeśli Pani mąż należy do tego typu osób, to być może nie warto "szukać problemu" w nim, ale raczej zastanowić się i porozmawiać o tym, jak sprawić, byście razem jako para mogli wieść bardziej zadowalające życie (bo jak rozumiem niechęć męża do wyjść jest dla Pani trudny i być może ograniczający).
Pozdrawiam serdecznie,
Ewa Kaczorkiewicz

Dzień dobry. Nie sposób postawić diagnozy na podstawie niewielkiej liczby informacji oraz bez osobistego kontaktu z klientem. Zachęcam, by porozmawiać z mężem o swoich obserwacjach i obawach i zapytać, czego w tej sytuacji potrzebuje. Jeśli mąż wyrazi chęć poszukiwania pomocy u specjalisty, warto umówić spotkanie u psychoterapeuty. Jeśli jednak nie zdecyduje się na terapię (a ma do tego prawo), zachęcam, by Pani sama dla siebie skorzystała ze wsparcia psychologicznego, aby poradzić sobie z emocjami, jakie towarzyszą Pani w tej sytuacji. Pozdrawiam.

Wstyd, izolowanie się od ludzi, problemy ze snem mogą w istotny sposób pogorszyć jakość życia i to nie tylko u osoby, która ma takie trudności, ale także u jej najbliższych. Poprawę można uzyskać w efekcie systematycznej psychoterapii. Do tego jednak jest potrzebna motywacja i wytrwałość osoby zainteresowanej. I tu jest wyzwanie: jak udać się do Terapeuty, który przecież też jest człowiekiem, gdy doświadcza się wstydu i unika ludzi? Pierwszy krok może być trudny, ale warto go zrobić. Zyskiem jest lepsza jakość życia. Można też udać się do psychiatry i spróbować leczenia farmakologicznego. Pozdrawiam

Proszę udać się na konsultacje do psychoterapeuty. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Dzień dobry,
na pytanie czy są to objawy depresji powiem jak poprzedni Specjaliści- po diagnozę najlepiej udać się do profesjonalisty, a specyfika problemu sugeruje by był to lekarz psychiatra, psycholog lub psychoterapeuta. W dowolnej kolejności, każda z tych osób może po konsultacji zdiagnozować pani męża. Różnicą może być natomiast forma pomocy: psychiatra wystawi receptę na leki, psychoterapeuta natomiast zaproponuje terapię, psycholog może udzielić porady lub pokierować na terapie do psychoterapeuty. Chcąc ubiec dalsze pytanie napiszę, że do każdego ze specjalistów wybiera się klient- pacjent osobiście. Pani zatem może wspierać męża rozmową do tego by udał się o pomoc, kluczem jest bowiem motywacja własna, która wynika m.in. z indywidualnego odczuwania trudności, dolegliwości, przyznanie się do tego i udanie się po pomoc. Życzę szczerze powodzenia , wytrwałości w zaangażowaniu męża do podjęcia decyzji w wybraniu i udaniu się do specjalisty.

Szanowna Pani! Na podstawie podanych informacji trudno zakładać od razu diagnozę depresji, choć może to być jedna z hipotez, którą należałoby poddać weryfikacji. W tym celu należałoby się udać do specjalisty: psychologa/psychoterapeuty lub psychiatry. Warto również zastanowić się jak mąż funkcjonował wcześniej, czy coś wydarzyło się w Jego/Państwa życiu co zmieniło dotychczasowe funkcjonowanie męża? O ile stosunek do kontaktów towarzyskich może być częścią indywidualnych uwarunkowań osoby to już problemy ze snem prawdopodobnie mają inną przyczynę. Jeśli wskazane problemy sprawiają mężowi trudność to warto, aby podjął kroki w kierunku ustalenia ich przyczyny, a następnie poradzenia sobie z nimi. Życzę Państwu powodzenia!

Twoje obawy są zrozumiałe, zwłaszcza że opisujesz wiele symptomów, które mogą wskazywać na problem zdrowia psychicznego, takiego jak depresja lub zaburzenia lękowe. Objawy, które opisałaś, takie jak unikanie towarzystwa i trudności ze snem, mogą być oznakami depresji, ale mogą też wskazywać na inne problemy zdrowia psychicznego, takie jak zaburzenia lękowe, zespół stresu pourazowego czy inne.

Oto kilka sugestii, co możesz zrobić, aby mu pomóc:

Porozmawiaj z nim: Najpierw spróbuj porozmawiać z nim o tym, co zauważyłaś i wyraź swoje obawy. Pamiętaj, że rozmowa ta powinna być pełna empatii i zrozumienia, a nie krytyki.

Zachęć do szukania pomocy: Proponując skorzystanie z pomocy specjalisty, pokażesz mu, że jest to normalne i zdrowe rozwiązanie. Możesz zasugerować skonsultowanie się z lekarzem rodzinnym, psychologiem lub psychiatrą. Wszystkie te osoby są w stanie ocenić stan zdrowia psychicznego i zaproponować odpowiednie ścieżki leczenia.

Wsparcie: Bądź dla niego wsparciem, ale również pamiętaj o swoim zdrowiu emocjonalnym. Możliwe, że również Ty potrzebujesz wsparcia, dlatego warto pomyśleć o konsultacji z psychologiem lub doradcą.

Niektóre z oznak depresji, które warto mieć na uwadze, to utrata zainteresowania lub radości z codziennych aktywności, ciągłe zmęczenie, trudności ze snem, zmiany apetytu, problemy z koncentracją, uczucia bezwartościowości lub winy, a także myśli samobójcze. Jeżeli Twojemu mężowi towarzyszą te symptomy, jak najszybciej skonsultuj się ze specjalistą. Pamiętaj, że samobójstwo jest poważnym zagrożeniem wśród osób cierpiących na depresję. Jeżeli zauważysz, że mąż ma myśli samobójcze, niezbędne jest natychmiastowe zasięgnięcie pomocy medycznej.

Przede wszystkim, pamiętaj, że pomimo trudności, z jakimi się mierzysz, istnieje wiele form pomocy, a ludzie doświadczający podobnych problemów często doświadczają poprawy dzięki leczeniu. Wspieraj męża, ale pamiętaj też o swoim własnym zdrowiu i dobrobycie.

Dzień dobry. Problemy związane z bezsennością mogą mieć różnorodne podłoże. Warto byłoby przeanalizować sytuację gruntownie, biorąc pod uwagę szerszy kontekst, gdyż na podstawie podanych informacji trudno zakładać diagnozę depresji. Zachęcam do wizyty u psychologa bądź psychoterapeuty, który wesprze we właściwej diagnozie. Pozdrawiam serdecznie! Ewa Wojtowicz, Psycholog

Dzień dobry,
unikanie kontaktu z ludźmi, problemy z bezsennością mogą być objawem depresji natomiast na pewno warto zebrać szczegółowy wywiad z Pani mężem u psychologa/psychoterapeuty. Pozdrawiam

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, może wskazywać na trudności, które warto bliżej zbadać. Unikanie kontaktów społecznych, dyskomfort w towarzystwie innych ludzi, unikanie rodzinnych spotkań, a także poważne problemy ze snem, mimo zmęczenia fizycznego po długich godzinach pracy, mogą być objawami różnych trudności emocjonalnych, w tym depresji, zaburzeń lękowych, a nawet wypalenia zawodowego. Jednak żeby to potwierdzić, konieczna jest konsultacja z odpowiednim specjalistą, ponieważ tylko on może dokładnie ocenić sytuację i postawić właściwą diagnozę.
Na początek warto spróbować spokojnej rozmowy z mężem, aby zrozumieć, jak on sam postrzega swoją sytuację. Proszę unikać osądzania czy naciskania, a raczej stworzyć atmosferę wsparcia i otwartości. Może mąż odczuwa stres, presję lub inne trudności, o których nie mówi na co dzień. Ważne, aby dać mu poczucie, że jego uczucia i trudności są dla Pani ważne. Kolejnym krokiem powinno być zaproponowanie wizyty u specjalisty, np. psychologa, psychoterapeuty lub psychiatry. Psycholog/ psychoterapeuta pomoże w przeanalizowaniu sytuacji i może zasugerować terapię, natomiast psychiatra oceni, czy nie jest potrzebne leczenie farmakologiczne, zwłaszcza jeśli problemy ze snem i codziennym funkcjonowaniem będą się pogłębiały.
Proszę także zwrócić uwagę, czy mąż nie przejawia innych objawów, takich jak utrata zainteresowań, zmniejszona energia, trudności z koncentracją lub zmiany w apetycie. Jeśli tak, może to dodatkowo potwierdzać potrzebę szybkiej interwencji. Ważne jest, aby Pani pamiętała, że to proces, a podjęcie decyzji o szukaniu pomocy może wymagać czasu. Proszę również pamiętać, że sama również może Pani poszukać wsparcia u psychologa, by lepiej zrozumieć, jak wspierać męża i dbać o siebie w tej trudnej sytuacji. Pozdrawiam Karolina

Opisane objawy, mogą być związane z depresją, ale również z innymi zaburzeniami takimi jak bezsenność, lęk społeczny, czy nawet zaburzenia snu. Zalecam skontaktowanie się z psychologiem w celu ustalenia etiologii, diagnozy oraz dalszych kroków postępowania.

Pierwszym krokiem powinno być skonsultowanie się z psychiatrą, który będzie mógł postawić diagnozę i zalecić odpowiednie leczenie, takie jak terapia lub leki. Psychoterapia, może pomóc w radzeniu sobie z lękiem społecznym i depresyjnymi objawami.

Dzień dobry, w tej sytuacji najlepiej udać się do psychiatry, który postawi diagnozę i zaproponuje wsparcie farmakologiczne. Domyślam się, że jest to bardzo trudna sytuacja, ale ważne, aby była Pani dla niego wsparciem i po wstępnym ustabilizowaniu stanu za pomocą leków zachęciła go do psychoterapii. Życzę dużo siły! Pozdrawiam, Julianna Skawińska

To bardzo trudna sytuacja i naturalnie budzi niepokój. To, co Pani opisujes, rzeczywiście może wskazywać na depresję lubalbo i tez inne zaburzeni, jak np. fobia społeczna lub zaburzenia lękowe.
1, Objawy, które mogą wskazywać na depresję lub zaburzenia lękowe:
Izolowanie się od ludzi, unikanie kontaktów towarzyskich, także rodzinnych.
2. Silne napięcie w sytuacjach społecznych – może wskazywać na lęk społeczny.
3. Bezsenność mimo zmęczenia fizycznego – klasyczny objaw depresji, ale też zaburzeń lękowych.
4. Brak radości z życia, wycofanie się z relacji – sygnały obniżonego nastroju.
5. Przewlekłe zmęczenie- tez objaw depresji

Prosze udac sie do :
-Psychiatry – to pierwszy, najważniejszy krok. Psychiatra może postawić diagnozę i jeśli to konieczne wdrożyć leczenie farmakologiczne (np. na sen, lęki lub depresję).
-psychologa lub psychoterapeuty – może pomóc mężowi zrozumieć źródła jego lęku, uczyć go radzenia sobie z nim a takze z napięciem i wspierac w zmianie zachowan i motywacji podczas depresji. Pozdrawiam

Lekarz rodzinny – jako pierwszy kontakt – może skierować do psychiatry lub psychologa w ramach NFZ (jeśli zależy Wam na leczeniu bezpłatnym).

Jak możesz mu pomóc jako żona?
Zachowaj spokój i wyrozumiałość – nie zmuszaj go do wychodzenia na siłę, to może pogłębiać stres.

Rozmawiaj z troską, nie oceniaj – np. „Martwię się o Ciebie. Widzę, że się męczysz. Chcę Ci pomóc, może warto porozmawiać z kimś, kto się na tym zna?”

Zaproponuj wspólną wizytę u specjalisty – to może dać mu poczucie bezpieczeństwa.

Zadbaj o siebie – wspieranie osoby w kryzysie jest trudne. Jeśli czujesz się przeciążona, porozmawiaj z psychologiem również dla siebie.

Na co warto zwrócić uwagę przed wizytą?
Przygotuj krótką listę:

Od kiedy mąż ma problemy ze snem?

Jakie sytuacje społeczne unika? Co wtedy czuje?

Czy jest coś, co go cieszy, odpręża?

Czy miał kiedyś podobne objawy?

Czy mówił o braku sensu życia, beznadziei lub śmierci?

Dzień dobry,
opisane przez Panią trudności – wycofanie społeczne, unikanie kontaktów z bliskimi oraz przewlekła bezsenność – mogą wskazywać na objawy depresji lub zaburzeń lękowych. Szczególnie niepokojące jest to, że mimo zmęczenia mąż nie może spać – to sygnał, że jego organizm może być w stanie długotrwałego napięcia.

Warto zacząć od konsultacji z psychologiem lub psychiatrą, który pomoże zrozumieć, co dokładnie się dzieje, i zaproponuje odpowiednie wsparcie. Jako osoba bliska może Pani delikatnie zachęcać męża do takiej rozmowy – najlepiej bez presji, okazując troskę i gotowość do towarzyszenia.

Jeśli sytuacja jest dla Pani obciążająca, sama również może Pani skorzystać z rozmowy z psychologiem – to cenne wsparcie, które pomoże lepiej zadbać o siebie i bliskich.
Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo siły - Kasia

To, co Pani opisuje – unikanie kontaktów z ludźmi, silne napięcie w sytuacjach społecznych i trudności ze snem mimo zmęczenia – może świadczyć o depresji lub zaburzeniach lękowych. Warto potraktować to poważnie i zachęcić męża do rozmowy z psychiatrą lub psychologiem.

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, rzeczywiście brzmi niepokojąco. Unikanie kontaktów społecznych, poczucie dyskomfortu w towarzystwie, a do tego nasilone problemy ze snem – to mogą być objawy depresji, ale też zaburzeń lękowych lub innych trudności psychicznych. Warto potraktować to poważnie, zwłaszcza że brak snu przy tak dużym obciążeniu pracą bardzo osłabia organizm i psychikę.

Jak może Pani pomóc:
– Przede wszystkim poprzez rozmowę bez oceniania. Ważne, aby mąż usłyszał, że widzi Pani jego cierpienie i że nie jest w tym sam.
– Warto zachęcać go, aby poszukał wsparcia – najlepiej zacząć od konsultacji u psychologa lub psychoterapeuty. Taka rozmowa pomoże zrozumieć, czy źródłem problemów są głównie lęki, depresja, czy inne trudności emocjonalne.
– Na co dzień może Pani wspierać męża w małych krokach: budowaniu rutyny przed snem (np. ograniczenie ekranów wieczorem, lekkie ćwiczenia relaksacyjne), stopniowym wychodzeniu do ludzi w bezpiecznych, krótkich sytuacjach.

Najważniejsze jednak, aby nie zostawał z tym sam. Pani rola jako bliskiej osoby jest bardzo cenna, ale tu potrzebna będzie też pomoc specjalisty.

W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Pozdrawiam,
Marcin Okoński
psycholog, psychoterapeuta
ESC ośrodek leczenia e-uzależnień Radosław Helwich
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry,
opisywane przez Panią objawy świadczą o silnym lęku w sytuacjach społecznych oraz poważnych problemach ze snem. Jednak do postawienia konkretnej diagnozy konieczna jest osobista wizyta u specjalisty. Myślę, że warto porozmawiać z mężem o możliwości konsultacji z psychiatrą oraz psychoterapeutą. Ten pierwszy może postawić diagnozę i zaproponować farmakoterapię, jeżeli będzie ona konieczna, a z drugim mąż może pracować nad źródłami trudności oraz radzeniem sobie z nimi.
Bardzo trzymam kciuki za uzyskanie odpowiedniej pomocy. Pozdrawiam
Adrianna Markiewicz-Popiel