Mam dosyć dziwne pytania, otóż mam problem z wyjściami. I nie jest to problem związany z tym że nie

Dzień dobry,
z Pani postu wyczuć można dwa skrajne dążenia- z jednej strony ma Pani chęć prowadzić ciekawe, bogate towarzysko życie, mieć znajomych, wychodzić z nimi,ale kiedy już Pani wyjdzie,ma Pani wrażenie,że robi cos wbrew sobie. Dobrze czuje się Pani we własnym towarzystwie, ale wtedy pojawiają się u Pani myśli i obawy dotyczące tego,czy jest Pani lubiana, czy nie traci Pani czegoś ważnego. Myślę, że obawy,jakie Pani towarzyszą są dość częste i dotykają wielu osób. Możliwe ,że z pomocą psychologa dotrze Pani do potrzeb,jakie stoją za Pani dylematami.
Życzę powodzenia!
N.Szymańska

Każdy z nas potrzebuje kontaktu z innymi ludźmi i czasu spędzonego z samym sobą. W jakich ma się to odbywać proporcjach jest kwestią indywidualną. Osoby bardziej introwertywne wolą więcej czasu spędzać same lub w towarzystwie kilku bliskich znajomych. Częste imprezy w dużych grupach nowych osób są dla nich męczące. Ekstrawertycy potrzebują mieć więcej kontaktów z różnymi ludźmi. Ważne jest to, żeby znalazła Pani własny złoty środek. Kwestia wątpliwości czy jest Pani lubiana może dotyczyć poczucia własnej wartości. Nikt nie jest wstanie sprawić, by go lubili wszyscy. Czy to, że ktoś nie będzie Pani lubił zrujnuje Pani życie? Może wystarczy mieć kilku znajomych, z którymi dobrze się czuję i nie potrzebuję zmuszać do niczego? Być może dobrym rozwiązaniem dla Pani byłaby psychoterapia. Pracując z psychoterapeutą mogłaby Pani odpowiedzieć sobie na wiele nurtujących pytań. Pozdrawiam i życzę powodzenia. Agnieszka Gudaniec

Szanowna Pani,
opisane przez Panią trudności z podejmowaniem decyzji o wyjściach, poczucie nieprzynależności, a jednocześnie potrzeba kontaktów społecznych, mogą wskazywać na cechy atypowości systemu nerwowego, takich jak ADHD, ASD lub zespół Aspergera. Te zaburzenia wpływają na funkcjonowanie społeczne, emocjonalne oraz zdolność do nawiązywania i utrzymywania relacji (American Psychiatric Association, 2013; Kapp et al., 2013).

W ADHD często występuje trudność w regulacji uwagi i impulsywności, co może wpływać na zmienność decyzji i poczucie rozproszenia. W ASD i zespole Aspergera dominują wyzwania w zakresie komunikacji społecznej, odmienna percepcja bodźców oraz potrzeba rutyny, co może powodować zmęczenie kontaktami towarzyskimi i trudności z dopasowaniem się do grupy (Lord i in., 2020).

Zalecam konsultację ze specjalistą – psychologiem lub psychiatrą, który przeprowadzi diagnozę różnicową i pomoże zidentyfikować źródła tych trudności. Wsparcie terapeutyczne, takie jak terapia poznawczo-behawioralna dostosowana do potrzeb osób z ADHD lub ASD, może pomóc w lepszym zarządzaniu emocjami, rozwijaniu umiejętności społecznych oraz budowaniu pewności siebie w relacjach.

Proszę pamiętać, że zrozumienie własnych potrzeb i funkcjonowania jest pierwszym krokiem do poprawy jakości życia i relacji z innymi.
Zapraszam do kontaktu