Mam 43 lata. Jestem matką pięciorga dzieci. Moje małżeństwo, na dodatek drugie się sypie. Od trzech

Mam 43 lata. Jestem matką pięciorga dzieci. Moje małżeństwo, na dodatek drugie się sypie. Od trzech lat próbuje naprawiać związek ale bezskutecznie. Ciągle słyszę że wszystko to moja wina, że jestem beznadziejna, mąż porównuje mnie do innych, mówi że nie jestem jednym procentem np mojej siostry. Żebym się zmieniła, tylko nie rozumiem dlaczego ja, to on jest za granicą, przyjeżdża na weekend. Nie śpimy z sobą 10 miesięcy. On się kładzie do łóżka ale zero reakcji. Ja pracuje i zajmuje się domem i dziećmi. Nie widzę z jego strony chęci do naprawienia czegoś, cały czas mówi że moja wina, on uważa, że jest w porządku, a jakieś trzy lata temu grał na maszynach, złapałam go i podpisał na rok u księży i rzeczywiście był spokój. Teraz twierdzi, iż nie gra, nie wiem, nie mam pewności, mam małe dziecko, więc trudno znaleźć jeszcze czas na śledzenie męża. Nie daje mi pieniędzy. Kapie po pare groszy. Jesteśmy razem 14 lat ale wydaje mi się, że on mnie nie kocha już, skoro tak się zachowuje. Nadmienię jeszcze, że od kilku lat nie rozmawia ze swoją matką i rodzeństwem. A jak zaczęłam rozmyślać to doszłam do wniosku, iż zaczął się zmieniać właśnie od tego czasu krok po kroczku. Była też sytuacja, kiedy miał problemy ze zdrowiem. Nastraszył wszystkich, że ma nowotwór, dwa razy lądował na izbie przyjęć a w rezultacie to były tylko hemoroidy.