Mam 31 lat i właściwie od zawsze problemy z pamiętaniem dat, liczb. I ogólnie z matematyką (trudnośc
Mam 31 lat i właściwie od zawsze problemy z pamiętaniem dat, liczb. I ogólnie z matematyką (trudności z tym przedmiotem w szkole, a także w liczeniu pieniędzy, minut do autobusu, gdy ktoś mnie pyta). Nie wiem, kiedy są czyje urodziny, ile dokładnie lat mają czlonkowie rodziny (a dokładnie rodzice, bo rodzeństwo o dziwo jakoś ograniam). Kiedy np lekarz mnie pyta, kiedy rozpoczęłam leczenie psychiatryczne (zaburzenia lekowo depresyjne i OCD), mam trudności, by sobie przypomnieć. Albo, gdy ktoś pyta, ile lat już mieszkam w mieście. Nie umiem odpowiedzieć na to pytanie, bo zwyczajnie tego nie pamiętam, nie potrafię policzyć, zwłaszcza na szybko. Przez to czuje się, jakbym była upośledzona. Ale lekarze temu kategorycznie zaprzeczają, a rezonans głowy oraz neurolog równiez nie wykryli niczego złego. Testy wykazały, że inteligencja jest na poziomie przeciętnym. Badanie u neuropsychologa pokazało jedynie pewien problem z elastycznością uwagi (ale nie wiem, czy to nie bylo przypadkiem spowodowane atakiem paniki podczas badania, o którym jednak nie odwazylam sie wspomnieć lekarzowi). Więc, skąd te problemy? Będę wdzięczna za odpowiedzi
4 odpowiedzi
Na takie pytanie nie da się odpowiedzieć on-line, tzn. bez badania. Proponuję jeszcze raz udać się do neuropsychologa, odpowiedzieć to wszystko - być może przy poprzednim badaniu zostały dobrane niewłaściwe testy lub nie były wystarczająco szczegółowe. Z poważaniem. Adam Zajączkowski
Dzień dobry, jeśli neurolog Panią zbadał i wyszło, że jest w porządku - z jednej strony przyjąłbym tą diagnozę, a z drugiej, jeśli nie ma Pani pewności - proszę udać się do innego neurologa, który byłby specjalistą jak najbardziej sprawdzonym (czy na znanym lekarzu, czy próbować w inny sposób sie tego dowiedzieć. Niemniej... opisane problemy mogą nie mieć jakiegokolwiek związku z jakimkolwiek uszkodzeniem mózgu, nerwów, czy objawem chorobowym wynikłym z tego kierunku. Może nie mieć to z tym nic wspólnego, lecz warto to jeszcze raz sprawdzić, w przypadku wątpliwości. A przyczyn innych może być też co najmniej kilka. Może Pani nie mieć predyspozycji zawodowych w obszarze liczb i matematyki (a może mieć Pani inne, być może wciąż ukryte wspaniałe talenty). Może to być też bezpośrednio związane z zaburzeniami lękowo-depresyjnymi i OCD, o których Pani pisze. Wówczas każda sytuacja stresowa, czy spowodowana lękiem może zużywać sporą część naszym możliwości przetwarzania informacji w danym momencie, czy wręcz sytuację, że mózg "odcina" nas (jest to mechanizm chroniący przed zbyt silnym zagrożeniem i to nie ważne, czy zagrożenie jest realne czy nie). W takiej sytuacji wskazana byłaby psychoterapia zmierzająca finalnie do wewnętrznego uspokojenia się, akceptacji siebie i tego, czego najbardziej się boimy. No i to nie są oczywiście jedyne możliwości, jakie mamy i to, co piszę należałoby traktować, jako hipotezy do sprawdzenia i to przez kilku specjalistów. Pozdrawiam serdecznie, Krzysztof Polipowski
Dzień dobry, rozumiem, jak frustrujące i przytłaczające mogą być Twoje doświadczenia związane z pamięcią i trudnościami w obszarze matematyki oraz przetwarzania informacji. Warto zainwestować w siebie i poszukać pomocy, aby zrozumieć i poradzić sobie z tymi trudnościami. Jesteś w stanie podjąć kroki w kierunku poprawy swojego samopoczucia i funkcjonowania.
Z psychologicznego punktu widzenia to, co opisujesz, wcale nie musi oznaczać obniżonej inteligencji ani uszkodzenia mózgu. Wręcz przeciwnie – wiele osób z prawidłowym lub wysokim ilorazem inteligencji ma bardzo specyficzne trudności dotyczące liczb, dat, szacowania czasu czy wykonywania obliczeń „w głowie”. Zwraca uwagę fakt, że problem dotyczy głównie informacji liczbowych: dat, wieku, upływu czasu, pieniędzy, obliczeń. To nie jest to samo co ogólnie słaba pamięć. Gdyby problem dotyczył pamięci jako takiej, prawdopodobnie miałabyś również trudności z przypominaniem sobie wydarzeń, rozmów, treści książek czy faktów niezwiązanych z liczbami. Tymczasem opisujesz dość charakterystyczny wzorzec. Jednym z możliwych wyjaśnień są utrzymujące się od dzieciństwa trudności matematyczne, określane czasem jako dyskalkulia rozwojowa lub łagodniejsze trudności w przetwarzaniu informacji liczbowych. Osoby z takimi cechami często mówią dokładnie o tym, o czym Ty: nie pamiętają dat, mają problem z szybkim policzeniem wieku, przeliczeniem czasu do autobusu, operowaniem pieniędzmi czy wykonywaniem prostych działań pod presją. Mogą świetnie funkcjonować w wielu innych obszarach, a jednocześnie liczby pozostają dla nich wyjątkowo nieintuicyjne. Drugą rzeczą, która rzuca się w oczy, są zaburzenia lękowe i OCD. Lęk bardzo silnie wpływa na pamięć roboczą i uwagę. Kiedy ktoś zadaje pytanie typu: „Od kiedy się pani leczy?”, „Ile lat mieszka pani w tym mieście?”, trzeba jednocześnie przypomnieć sobie informacje, przeliczyć je i sformułować odpowiedź. U osób z wysokim poziomem napięcia psychicznego ten proces często się „zacina”. Co ciekawe, później, już bez presji, odpowiedź może przyjść bez większego problemu. Wspominasz również o ataku paniki podczas badania neuropsychologicznego. To bardzo ważna informacja. Atak paniki może znacząco obniżyć wyniki zadań wymagających koncentracji, elastyczności uwagi i pamięci roboczej. Gdy organizm jest w trybie zagrożenia, część zasobów poznawczych jest po prostu zajęta radzeniem sobie z lękiem. Warto też pamiętać, że ludzie różnią się sposobem kodowania informacji. Niektórzy automatycznie zapamiętują daty, numery telefonów czy rocznice. Inni pamiętają przede wszystkim obrazy, emocje, rozmowy, miejsca albo historie. Jeśli od dziecka daty i liczby nie były dla Ciebie naturalnym sposobem organizowania rzeczywistości, mogłaś nigdy nie wykształcić nawyku ich utrwalania. Szczególnie istotne jest to, że miałaś wykonane badania neurologiczne, rezonans, ocenę neuropsychologiczną i test inteligencji, które nie wykazały oznak otępienia, uszkodzenia mózgu czy niepełnosprawności intelektualnej. To bardzo uspokajająca informacja. Z opisu odnoszę raczej wrażenie, że masz specyficzną słabość w obszarze operowania liczbami i czasem, prawdopodobnie wzmacnianą przez lęk i presję sytuacyjną. To coś zupełnie innego niż „upośledzenie”. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną mają trudności w wielu obszarach codziennego funkcjonowania i rozumowania. Ty potrafisz bardzo szczegółowo analizować swoje doświadczenia, korzystasz z pomocy specjalistów, obserwujesz własne procesy poznawcze i opisujesz problem w sposób niezwykle refleksyjny. To nie pasuje do obrazu niepełnosprawności intelektualnej. Jeżeli te trudności są dla Ciebie bardzo uciążliwe, warto rozważyć konsultację u neuropsychologa pod kątem dyskalkulii lub specyficznych trudności w przetwarzaniu informacji liczbowych. Nawet u dorosłych można czasem znaleźć odpowiedź na pytanie, dlaczego od dzieciństwa liczby są „obcym językiem”, mimo że pozostałe funkcje poznawcze działają prawidłowo.
Podobne pytania
- Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

