mam 17 lat od dłuższego czasu się okaleczam ponieważ mam problemy na początku był to małe rany na na

Dzień dobry, samookaleczanie się zdecydowanie zasługuje na wsparcie. Może to być psycholog, psychoterapeuta, który pomoże inaczej radzić sobie z emocjami.
Wsparcie chłopaka będzie tu na pewno bardzo ważne jako bliskiej osoby, której zależy na Pani.

Witaj, radziłabym poszukać pomocy terapeutycznej kogoś, kto pracuje z nastolatkami. W tym wszystkim dobrze, że jest wsparcie ze strony chłopaka

Dzień dobry,

samookaleczanie się w reakcji na problemy na pewno wymaga zaopiekowania terapeutycznego, zwłaszcza gdy sytuacja - jak opisujesz - pogarsza się. Wsparcie bliskich jest bezcenne jednak warto zatroszczyć się o siebie udając się do specjalisty, który pomoże Ci zrozumieć przyczynę twoich problemów oraz to jak sobie z nimi radzić jednocześnie nie krzywdząc samej siebie.

Dzień dobry, myślę, że pomóc może tutaj wsparcie psychologa/psychoterapeuty, w najcięższym przypadku szpitala. Warto porozmawiać z rodzicami/opiekunami z racji niepełnoletności o chęci podjęcia takiego oddziaływania. Życzę wszystkiego dobrego.

Dzień dobry. Bardzo mi przykro, że jest Ci tak trudno, że aż prowadzi to do samookaleczeń. Warto pomyśleć o psychoterapii aby lepiej poradzić sobie z regulowaniem emocji bo tutaj może być problem. Polecam pomyśleć o terapii poznawczo - behawioralnej i terapii dialektyczno-behawioralnej. W terapii DBT (dialektyczno-behawioralna) są odpowiednie treningi grupowe gdzie można nauczyć się radzić sobie właśnie z tendencjami parasamobójczymi oraz co zrobić aby nauczyć regulować emocje w bezpieczny sposób. Jednak najlepiej w pierwszej kolejności skonsultować się z psychoterapeutą aby dopasował najlepszy rodzaj wsparcia. Trzymam kciuki.

Samookaleczenia działają właśnie w ten sposób: na początku zaczyna się od małej rany, to daje poczucie ulgi, ale potem rozkręca się i dzieję się to coraz więcej i częściej. To, że chce Pani nad tym pracować to już bardzo dużo. Myślę, że przy profesjonalnym wsparciu może Pani znaleźć przyczynę takich zachowań i nauczyć się regulować napięcie w inny sposób. Jako wsparcie, na czas zanim uda się Pani umówić do specjalisty, proponuje kilka sprawdzonych porad:
– kiedy czujesz impuls, spróbuj go „przeczekać” 10–15 minut (on zwykle opada)
– zamiast cięcia: zimno (kostka lodu w rękę), gumka recepturka, pisanie po skórze markerem - coś, co rozładuje napięcie bez ran
– zapisuj, co czujesz przed i po -często widać wtedy, co dokładnie to wywołuje.