Jestem w związku z osobą, która ma depresję dwubiegunową. Pobudzona ona zostaje w kontaktach z płcią
Jestem w związku z osobą, która ma depresję dwubiegunową. Pobudzona ona zostaje w kontaktach z płcią przeciwną. Mamy razem dzieci. Było dobrze na początku na tyle, że nie potrzebne było zażywanie leków. Przeprowadzka i brak wizyt u lekarza. Od jakiegoś czasu nastąpił nawrót choroby, której ja jestem przyczyną. W związku z tym następują duże ograniczenia na mą osobę, które są sprzeczne z moim charakterem i sprawiają że jestem nieszczęśliwa. Chcę by było dobrze, zależy mi na nim i nie wiem dokładnie jak mam postąpić.Czy wykonanie jego próśb i zatracenie siebie to jest dobre wyjście? Jak mam zareagować, co mam zrobić? Jesteśmy w kryzysowej sytuacji: chciał mnie zostawić przez to. Boje się, że będzie misja samobójcza. Jeśli nie da się zrobić tak by obu stronom było dobrze to też zrozumiem, ale chce jakiejkolwiek opinii lekarza specjalisty w tym temacie. Prosze o odpowiedzi.
3 odpowiedzi
Dobrze byłoby skłonić partnera do leczenia. W żadnym wypadku nie wolno spełniać jego absurdalnych próśb. - Jeśli w związku z tym stałby się agresywny, jest to wskazanie do hospitalizacji bez zgody, to też może rozwiązać sytuację (dzwonić na nr 112). Pozdrawiam.
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Rodziny i bliscy pacjentów z zaburzeniami afektywnymi często pytają lekarza/terapeutę, jak mogliby pomóc choremu w okresie nasilonych objawów chorobowych i w okresie remisji. Chcą wiedzieć, jakie ich wypowiedzi czy zachowania byłby najbardziej korzystne dla pacjenta. Czasami obawiają się, że ich postępowanie nie tylko nie pomaga, ale wręcz może utrudniać funkcjonowanie chorego. Nie ma jednoznacznych odpowiedzi na tak postawione pytania, zawsze trzeba je odnieść do indywidualnego pacjenta, jego rodziny i konkretnych sytuacji. Zarówno choroba afektywna jednobiegunowa, jak i choroba afektywna dwubiegunowa to choroby przewlekłe, wymagające zazwyczaj wieloletniego leczenia, często do końca życia. Czasami konieczne jest długotrwałe podejmowanie nowej roli czy też zmiana ról i obowiązków u poszczególnych członków rodziny. Zaburzenia afektywne można i należy leczyć. Terapia obejmuje leczenie epizodów/nawrotów choroby oraz leczenie profilaktyczne w okresie remisji (pełnej albo niepełnej) między nawrotami. Leczenie epizodu/nawrotu choroby (depresji w chorobie afektywnej jednobiegunowej oraz depresji, manii/hipomanii lub epizodu mieszanego w chorobie afektywnej dwubiegunowej) ma na celu zmniejszenie nasilenia objawów aż do niemal całkowitego (remisja niepełna) lub całkowitego (pełnego) ich ustąpienia. Profilaktyka rozpoczyna się po ustąpieniu objawów choroby i służy ustabilizowaniu poprawy oraz zapobieganiu kolejnym nawrotom. Leczenie powinno mieć charakter kompleksowy. Składa się na nie farmakoterapia, psychoedukacja, często psychoterapia lub inne formy zajęć terapeutycznych, a w uzasadnionych przypadkach również fototerapia i elektrowstrząsy. Pozdrawiam serdecznie Małgorzata Witkowska.
Witam, myślę że najrozsądniej będzie jeśli uda się Pani z partnerem najpierw na konsultację psychoterapii par. Wspólnie z psychoterapeutą okreslicie czy wasze problemy wynikają wprost z zaburzeń afektywnych partnera, czy też są to "zwyczajne" trudności jakie mogą spotkać każdą parę. Od tej pierwszej diagnozy będzie zależało jaki kierunek oddziaływań psychoterapeutycznych i/lub farmakologicznych będzie najbardziej właściwy dla waszego problemu. Pozdrawiam
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.