Jak rozpoznać chorobę afektywną dwubiegunową?
Swego czasu dużo czytałam na temat choroby afektywnej dwubiegunowej. Podejrzewałam, że moja mama na nią cierpi. Jednak lekarze orzekli, że nie. Uspokoiłam się. Tyle, że znowu zaobserwowałam u niej nasilenie objawów: z okresów depresji płynnie przechodzi do manii. Co gorsze, mama zaczęła nadużywać alkoholu i dlatego okresy remisji są krótsze? Czy powinnam znowu zadbać o jej leczenie?
6 odpowiedzi
Witam, rozumiem, że mama nie jest osobą ubezwłasnowolnioną, a zatem decyzje o diagnozowaniu u niej chorób czy leczeniu może podjąć tylko ona sama. Diagnoza i leczenie mogą mieć miejsce tylko i wyłącznie, jeśli mama sama zgłosi się do właściwych specjalistów. Rozumiem, że poprzednio tak to wyglądało. Jak rozumiem też, martwi się Pani o mamę i jest chętna zająć się jej leczeniem. Aby do tego doszło, musi Pani przekonać mamę, że dzieje się z nią coś, co wymaga konsultacji, że martwi się Pani o nią i że jej stan ma wpływ na całe jej otoczenie, a diagnoza i ewentualne leczenie pomogą i jej, i reszcie rodziny. Decyzja jednak, powtarzam, należy do mamy, żaden lekarz nie ma prawa orzekać o stanie jej zdrowia na podstawie informacji uzyskanych od osoby trzeciej, mama musi sama zwrócić się o pomoc. Powodzenia!
Mama może też udać się do psychoterapeuty. Takie biegunowe zachowania niekoniecznie muszą być zdiagnozowaną chorobą. Mogą być symptomami wewnętrznych trudności. Polecam terapię indywidualną dla mamy.
Witam, Choroba dwubiegunowa jest poważnym zaburzeniem, czasami zostaje mylnie zdiagnozowana w przypadku osób z zaburzeniami osobowości typu borderline. Jeśli mama ma problem z piciem, to warto aby rozpoczęła leczenie związane z uzależnieniem. Myślę, że istotną kwestią jest Pani zdrowie i może warto aby skorzystała Pani z pomocy psychologicznej w formie psychoterapii? pozdrawiam
Pani obserwacje są bardzo cenne, aby można było trafnie postawiać diagnozę konieczna jest wizyta u specjalisty- psychiatry. Rozumiem, że Pani się martwi o mamę, jednak ona sama musi się zgłosić na spotkanie, wziąć odpowiedzialność za leczenie. Warto przekonać ją do tego, powiedzieć, to co Pani czuje i widzi. Kinga Jaromińska
Witam, bardzo dobrze, że zaobserwowała Pani zmiany zachowań u Mamy. Dobrze byłoby namówić Ją na wizytę u lekarza - psychiatry, który w razie konieczności przepisze odpowiednie leki. Dobrze byłoby także, gdyby Mama zechciała włączyć w swoje leczenie terapię. Pozdrawiam
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.