i czy wieku moim 33 lata młodym wieku czeka mnie operacja na bark czy mnie raczej nie czeka jak ja m

Dzień dobry. Jednoznacznie w wersji online zawsze ciężko będzie odpowiedzieć co zrobić.
1. Na pewno z perspektywy struktur barku (diagnozuje to ortopeda/radiologa) warto zdefiniować skalę zmian/uszkodzeń strukturalnych. To jest jeden z czynników pomagający zadecydować o dalszym leczeniu.
2. Nie mniej jednak rehabilitacja - czyli próba leczenia zachowawczego powinna zazwyczaj mieć miejsce. Pomaga to też podjąć decyzję o dalszym leczeniu.

Warto szukać osób (lekarza, fizjoterapeutę) co do których pracy ma się pewne zaufanie (które oczywiście zdobywa się wraz z czasem). Decyzja o dalszym postępowaniu leczniczym należy bowiem do całego zespołu i pacjenta (przede wszystkim).
Dlatego pierwszy etap to tak jak wspomniałem próba leczenia zachowawczego (jeśli nie ma bezpośrednich przeciwwskazań). Dalsze decyzje (przy braku postępów) możecie Państwo podjąć wspólnie w zespole (pacjent-ortopeda-fizjoterapeuta).
Natomiast zawsze zachęcam aby ustalić wspólnie z fizjoterapeutą plan postępowania (plan rehabilitacji).
Mówiąc bardzo ogólnie (jeden przykład z wielu). Ból jest efektem "czegoś":
- być może uszkodzonych struktur
- być może deficyty ruchu, który współwystępuje
Dlatego praca w zespole oraz nakreślenie planu postępowania, pozwala precyzyjniej odpowiedzieć na pytania dlaczego boli i co dalej robić.
Trzymam kciuki za proces leczenia i powodzenia.

Dzień dobry,

Z tego co przeczytałem jest już Pan zdiagnozowany.
Z doświadczenia wiem, że jeśli 3 miesiące trwa rehabilitacja i nie ma znacznej poprawy to należy ponownie się skonsultować z lekarzem.

Niemniej jednak na początek proponuje skontaktować się z dobrym fizjoterapeutą ortopedyczną, który dodiagnozuje problem, a następnie przeprowadzi terapię manualną oraz poćwiczy z Panem. Dopiero po tych czynnościach proponuje zacząć się martwić operacją.

Dzień dobry
Obraz pato-anatomiczny często nie odpowiada objawom klinicznym, zatem o rokowaniach dotyczących fizjoterapii czy innego typu leczenia zachowawczego można mówić dopiero po dokładnym wywiadzie i badaniu. Trafna diagnoza to 80% sukcesu. Reszta to odpowiednio dobrane środki terapii ruchowej.
Ćwiczenia mogą nie przynosić efektu ze względu na ich dobór. Ruch nie leczy, leczyć może ruch o odpowiednio dobranym kierunku ruchu i uwzględniający odpowiednie obciążenia (siła, zakres, opór, docisk itp.)
Może się również okazać już na etapie 1 - 2 wizyt, że problem nie może być rozwiązany na etapie terapii zachowawczej.
Polecam wizytę u dyplomowanego terapeuty Metody McKenziego. Lista dostępna na stronach Instytutu McKenzie'go Polska