Ginekomastia u nastolatka

Konieczna pełna diagnostyka z oznaczeniem stężenia hormonów ( estrogeny , androgeny), W razie istniejących zaburzeń rozpoczęcie leczenia przyczynowego. Zatem pierwszy etap- konsultacja endokrynologiczna i badanie usg piersi.. Ginekomastia może być fizjologiczna dla pewnych okresów życia. Należy do nich okres dojrzewania gdzie może dotykać nawet do około 70% chłopców, czy okres andropauzy. Po okresie dojrzewania obserwujemy samoistny zanik u ponad 80% chorych. Z tego powodu postawą z wyboru jest czekanie na koniec dojrzewania. I po tym okresie decyzja odnośnie ewentualnego zabiegu operacyjnego. Pozdrawiam Agnieszka Budzyńska.

Witam. 70% chłopców w wieku dojrzewania ma ginekomastię. Z tej grupy u 70% ulega ona zanikowi po okresie dojrzewania. Z tego względu postawą z wyboru jest czekanie na koniec dojrzewania. Oczywiście jeśli ginekomastia jest dużych rozmiarów a Pani zauważyła u dziecka problemy natury psychologicznej można taki zabieg wykonać szybciej, dobrem nadrzędnym jest dobro pacjenta. Proszę syna skonsultować u endokrynologa i zapraszam na wizytę.

Przede wszystkim proszę wykonać badanie USG piersi u syna i ustalić z jakim problemem mamy do czynienia. Następnie konieczna jest konsultacja endokrynologa i badanie jąder. W związku z tym, że ginekomastia może występować fizjologicznie w niektórych okresach życia u chłopców i mężczyzn (np. w wieku dojrzewania, andropauzy), odradzam pochopną decyzję odnośnie operacji. Radziłabym, po wykluczeniu zaburzeń endokrynologicznych i guza jądra, regularny wysiłek fizyczny np. pływanie, a decyzję odnośnie operacji podjąć po zakończeniu wzrostu. Pozdrawiam, dr Joanna Jędrys

Szanowna Pani prosiłbym na poczatek pokazać Pani syna endokrynologowi. Jezeli on wykluczy jakiekolwiek zaburzenia hormonalne, to podejme sie operacji usuniecia ginekomastii
Pozdrawiam
Marek Muraszko

Ginekomastia jest częstą " dolegliwościa" wieku pokwitania. Po zakończeniu wzrostu, jeśli nie zmniejszy się, należy wówczas skonsultować się z endokrynologiem. Jeżeli nie ma zaburzeń hormonalnych, można poddać się zabiegowi chirurgicznemu.

Szanowna Pani Doroto,

Przed wyborem metody i rozpoczęciem leczenia należy wykonać pełną diagnostykę przyczyn powstania ginekomastii. Należy określić stężenia hormonów, przede wszystkim estrogenu i androgenów, i w razie zaburzenia ich poziomów wskazać przyczynę takiego stanu. Zaburzenia hormonalne koryguje się farmakologicznie i leczenie takie szybko przynosi dobre rezultaty. Niezbędna wydaje mi się zatem rzetelna konsultacja endokrynologiczna.

Leczenie operacyjne jest oczywiście kolejną opcją postępowania, która jednak w moim przekonaniu powinna być zarezerwowana dla pacjentów opornych na leczenie zachowawcze, szczególnie w przypadku ginekomastii młodzieńczej. Leczenie chirurgiczne, jakkolwiek obarczone niewielkim ryzykiem powikłań, jest zawsze interwencją inwazyjną i podejmowane jest w indywidualnie kwalifikowanych przypadkach.

Jednocześnie jednak przyznaję, że operacje ginekomastii są jedną z częściej wykonywanych przeze mnie procedur, i obejmują leczenie ginekomastii prawdziwej, ginekomastii rzekomej oraz plastyki piersi po znacznych ubytkach masy ciała, np. po operacjach bariatrycznych. Jeżeli mieliby Państwo dalsze pytania, zapraszam na konsultację, w czasie której będę mógł zbadać Syna i omówić optymalne leczenie. Jeszcze raz podkreślam, że dobrze byłoby posiadać podczas konsultacji chirurgicznej wcześniejsze badania obrazowe, hormonalne oraz opinię endokrynologa.

Łączę wyrazy poważania,
dr n. med. Michał Lewandowicz