Dzien dobry, syn 3,5 roku. Szybko zaczął mówić a teraz od jakiś 3 tygodni, raz lepiej, raz gorzej ma

Dzień dobry, jeśli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości - jak najbardziej warto skonsultować się z innym logopedą. Z opisu brzmi to jak rozwojowa niepłynność mowy, która może pojawić się właśnie między 2 a 3 rokiem życia i często ustępuje samoistnie (o rozwojowej niepłynności mówimy, gdy trwa ona przez ok. 6 miesięcy od wystąpienia). W tym okresie przede wszystkim ważny jest spokój, cierpliwość, pozwolenie na dokończenie zdania lub wyrazu. Warto obserwować w jakich sytuacjach występują niepłynności, czy są to stałe momenty, trudne sytuacje, stres, czy niepłynności towarzyszy napięcie, czy dziecko zaczyna unikać wypowiadania się. Powodzenia! MJ

Dzień dobry, najlepiej udać się do neurologopedy lub balbutologopedy w celu porównania oceny. Powodzenia.

Dzień dobry. Z opisu wynika, że najprawdopodobniej jest to niepłynność rozwojowa mowy – częsta u dzieci w tym wieku. Objawy typu trudność na początku zdania, powtarzanie sylab („pa-pa-pa”) czy „rozpędzanie się” wypowiedzi są typowe i często mają charakter przejściowy. To, że syn mówi chętnie i bez frustracji, jest bardzo dobrym sygnałem. Jednocześnie, ponieważ niepłynność pojawiła się nagle i dotyczy startu wypowiedzi, warto skonsultować się z drugim logopedą lub neurologopeda (najlepiej specjalizującym się w niepłynności mowy) – bardziej dla upewnienia się i otrzymania konkretnych zaleceń.

Dobry wieczór, należy to obserwować. Dużo bawić się z dzieckiem w zabawy ruchowe, z ciałem - to reguluje emocje i wzmacnia przeponę. Jak najwięcej śpiewać!

Dzień dobry! Proszę nagrać syna w różnych sytuacjach podczas zabawy z różnymi osobami, na przestrzeni kilku dni. Jak długo utrzymuje się niepłynność? Zaczęła się nagle? Czy w rodzinie patrząc też na dziadków i krewnych występowała niepłynność mowy? Która ręka dominuje u dziecka?

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, rzeczywiście może odpowiadać niepłynności mowy występującej u dzieci w wieku przedszkolnym. W tym okresie, kiedy mowa bardzo intensywnie się rozwija, u części dzieci pojawiają się przejściowe trudności z płynnością. Jednak kluczowe jest dokładne określenie, z jakim rodzajem niepłynności mamy do czynienia. Znaczenie ma m.in. to, jak często występują trudności, jaki mają charakter, czy pojawia się napięcie mięśniowe, współruchy, unikanie mówienia lub frustracja oraz jak długo utrzymują się objawy. Jeżeli po wizycie nadal ma Pani wątpliwości i nie czuje się spokojna po otrzymanych wyjaśnieniach, jak najbardziej warto skonsultować syna z neurologopedą lub logopedą, który specjalizuje się w diagnozie zaburzeń płynności mowy. Druga opinia w takiej sytuacji jest całkowicie uzasadniona. Najważniejsze jest, aby na tym etapie nie zwracać synowi uwagi na sposób mówienia, nie prosić go o powtarzanie, mówienie wolniej czy „weź oddech”. Znacznie bardziej pomocne jest stworzenie spokojnych warunków do rozmowy i uważne wysłuchanie tego, co chce powiedzieć. Ponieważ objawy pojawiły się stosunkowo niedawno, warto je obserwować, ale jednocześnie nie odkładać ponownej konsultacji, jeśli niepłynność będzie się utrzymywać, nasilać lub pojawią się dodatkowe objawy. Wczesna ocena specjalisty pozwala odróżnić rozwojową niepłynność mowy od jąkania i wdrożyć odpowiednie postępowanie, jeśli będzie potrzebne.

Tak, jeśli po wizycie ma Pani niedosyt, druga konsultacja jest zasadna. Warto wybrać logopedę specjalizującego się w niepłynności mowy, bo nie każdy się tym zajmuje. Co do samego objawu: w tym wieku bardzo często pojawia się rozwojowa niepłynność i u większości dzieci mija samoistnie. To, że syn chętnie mówi i nie denerwuje się przy mówieniu, jest dobrym sygnałem, jednak po 3 tygodniach jeszcze za wcześnie na jakiekolwiek rokowania. Na co zwracać uwagę w najbliższych tygodniach: napięcie i wysiłek przy mówieniu, grymasy, zatrzymywanie oddechu, unikanie słów lub mówienia, świadomość trudności u dziecka. Te objawy, a także jąkanie w rodzinie i utrzymywanie się niepłynności dłużej niż kilka miesięcy, przemawiają za wcześniejszym wejściem w terapię. Co można zrobić od razu, w domu: zwolnić własne tempo mówienia, nie kończyć zdań za dziecko, nie prosić o powtórzenie ani o wolniejsze tempo mowy, ograniczyć pytania i pośpiech w rozmowie. Brzmi banalnie, a realnie zmniejsza obciążenie. Jeśli niepłynność się utrzyma - dla dzieci w wieku przedszkolnym najlepiej udokumentowaną metodą jest Program Lidcombe, prowadzony przez logopedę z udziałem rodzica :)

Trzeba sprawdzić otoczenie - przedszkole kolegów może wydarzyło się coś co go zatrzymało somatycznie a tym samym wytworzyło napięcie mięśniowe przekładając się na zbyt duże ciśnienie powietrza podczas mówienia, które wpłynęło na początki jąkania. Może miał jakieś silne zmiany okolosrodowiskowe- przedszkole, dom, czegoś się przestraszył, albo jest w środowisku ktoś kto go stresuje Może warto najpierw pójść do fizjo lub osteopaty od dzieci