Dzień dobry, Od kilku lat zmagam się z lękiem uogólnionym. Korzystałam wyłącznie z farmakoterapi

Dzień dobry,

Od kilku lat zmagam się z lękiem uogólnionym. Korzystałam wyłącznie z farmakoterapii - przez pół roku zażywałam depralin, a w ciężkich momentach pragiole. Lęk „zniknął” na rok i nagle wrócił jak pstryknięcie palca. Wróciłam do brania tabletek, czuje że pomagają, natomiast mimo tego wiem, że lęk nie odszedł. Jestem już tym zmęczona, utrudnia to codzienne funkcjonowanie - od wycofywania się z pewnych sytuacji codziennych/społecznych czy dziwne spojrzenia ludzi jak lęk mnie dopadnie w niedorzecznych sytuacjach (objawy somatyczne to przede wszystkim drżenie całego ciała, a wręcz trzęsienie się). Straciłam już nadzieje, że kiedykolwiek to odejdzie. Dosłownie codziennie myśle o tym czy to jest ten dzień kiedy znowu to mnie dopadnie w stu procentach. Zastanawiałam się nad „zwykłą” rozmową z psychologiem i ewentualnym podjęciem terapii poznawczo behawioralnej, natomiast nie wierze, że rozmowa w czymś pomoże, a wizyty są dość kosztowne. Z tego powodu chciałabym się dowiedzieć czy jestem w błędzie, czy jednak warto podjąć terapie czy pozostać tylko na lekach. Byłam raz w życiu na rozmowie u psychologa, który niestety mnie zraził do siebie.
Z góry dziękuje za odpowiedź :)