Dzień dobry, moja dziewczyna od paru miesięcy ma dość poważne symptomy depresji z myślami samobójczy

Prośby i namawianie drugiej osoby do skorzystania z pomocy specjalisty czasami nie działa. Często okazuje się skuteczne pójście samemu po pomoc i zainspirowanie swoim przykładem bliskiego do tego samego. Osoby, które z różnych powodów nie chcą lub boją się korzystać z porad psychologa lub psychoterapeuty ośmielają się na widok pozytywnych i odczuwalnych zmian u osoby, która z tych porad lub psychoterapii korzysta. W Pana przypadku kontakt ze specjalistą jest jak najbardziej wskazany. Nie może Pan zmusić bliskiej osoby do leczenia się, a to może rodzić dużo napięć, frustracji i uczucia bezradności. Bliscy osób chorych na depresję, nawet tych którzy się leczą, często potrzebują wsparcia ponieważ oni również są narażeni na stres i inne negatywne skutki, które wynikają z tego, że osoba bliska jest chora. Myślę, że konsultacje pomogłyby Panu uniknąć kryzysu, który już Pana dotyka lub może dotknąć niedługo z powodu sytuacji w jakiej się Pan znalazł. Może nawet dzięki takim konsultacjom nabierze Pan świeżej perspektywy i dostrzeże więcej rozwiązań. To co najważniejsze - otrzyma Pan emocjonalne wsparcie i możliwe, że zainspiruje partnerkę do skorzystania z pomocy. Nieco inną sprawą jest temat myśli samobójczych. Każdy przejaw skłonności samobójczych, myśli czy zamiarów popełnienia samobójstwa jest sytuacją, której nie można lekceważyć. Nawet jeśli wydaje się, że osoba, która o tym mówi, nie mówi poważnie - i tak należy traktować to poważnie. Jeśli partnerka odczuwa chęć odebrania sobie życia, to w celu ochrony jej życia proszę rozważyć zgłoszenie tego na telefonie alarmowym lub skorzystanie z całodobowych telefonów wsparcia dla osób zagrożonych samobójstwem. Każda wyraźna i troskliwa interwencja w odpowiedzi na informację z jej strony o samobójstwie może się okazać na wagę złota. Każde zlekceważenie takich informacji od niej - może prowadzić do tragedii. Niestety, opisana przez Pana sytuacja nie jest sytuacją łatwą. Tym bardziej zachęcam, by przynajmniej Pan korzystał z fachowej pomocy. Życzę powodzenia i gratuluję, że poszukuje Pan wiedzy, porad i rozwiązań w trosce o bliską osobę.

Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten problem podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, to naturalne, że chcesz jej pomóc i czujesz bezsilność, widząc, że mimo Twoich starań ona nie jest gotowa podjąć kroków w stronę leczenia. Kiedy bliska osoba zmaga się z depresją, zwłaszcza z myślami samobójczymi, naprawdę może być trudno przekonać ją do szukania pomocy, a jednocześnie to wsparcie jest niezwykle ważne. Twoja dziewczyna najprawdopodobniej potrzebuje profesjonalnej pomocy, ale sama może nie być w stanie tego dostrzec. Staraj się okazywać zrozumienie i cierpliwość, proponuj konkretne kroki, a w razie potrzeby nie wahaj się działać, jeśli sytuacja stanie się poważniejsza.

Dzień dobry. Z opisu wynika, że sytuacja jest poważniejsza niż zwykły kryzys emocjonalny związany ze stresem szkolnym. Jeśli u Pana dziewczyny od kilku miesięcy występują objawy depresyjne, pojawiają się myśli samobójcze, narasta lęk przed szkołą, a dodatkowo obserwuje Pan pogorszenie koncentracji, pamięci i sprawności myślenia, to konsultacja ze specjalistą jest zdecydowanie wskazana. Trzeba jednak pamiętać, że trudności poznawcze są bardzo częstym objawem depresji. Osoby chore często mówią, że „nie mogą myśleć”, „nic nie pamiętają”, „są głupsze niż kiedyś”. W rzeczywistości nie jest to utrata inteligencji, lecz konsekwencja zaburzenia, które znacząco obciąża funkcjonowanie psychiczne. Widzę też, że wkłada Pan bardzo dużo wysiłku w pomoc partnerce. Wysyła materiały, rozmawia, zachęca do działania, szuka informacji. Niestety istnieje pewna granica wpływu, której nie da się przekroczyć nawet przy największej trosce. Nie można zmusić drugiej osoby do podjęcia leczenia, jeśli sama nie jest na to gotowa. Co więcej, wielokrotne przekonywanie często przynosi odwrotny efekt, ponieważ osoba w depresji zaczyna odczuwać dodatkową presję i poczucie winy, że nie potrafi spełnić oczekiwań otoczenia. Warto również spojrzeć na jej zachowanie z perspektywy samej depresji. To, że mówi, iż coś przeczyta, że „spróbuje coś zrobić”, a później nie podejmuje działania, nie musi oznaczać świadomego unikania problemu. Jednym z podstawowych objawów depresji jest właśnie utrata energii, motywacji i poczucia sprawczości. Dla osoby zdrowej umówienie wizyty może wydawać się prostym zadaniem. Dla osoby z ciężką depresją bywa ono porównywalne z wejściem na szczyt góry. Jeżeli rzeczywiście pojawiają się myśli samobójcze, warto odejść od argumentów typu „musisz iść do psychologa, bo będzie ci lepiej” i skupić się na bezpieczeństwie. Można spokojnie powiedzieć, że niepokoi Pana nie tylko jej cierpienie, ale także informacje o myślach samobójczych. W takiej sytuacji nie chodzi już wyłącznie o poprawę samopoczucia czy wyniki na maturze, ale o jej zdrowie i życie. Czasem pomocne jest zaproponowanie bardzo konkretnego wsparcia: znalezienia specjalisty, umówienia terminu, pojechania razem na konsultację czy poczekania na nią pod gabinetem. Jeżeli jest osobą niepełnoletnią, a myśli samobójcze są realne i nasilone, warto rozważyć rozmowę z jej rodzicami lub innym odpowiedzialnym dorosłym, nawet jeśli może się to wydawać trudne. W przypadku zagrożenia życia zasada poufności w relacji partnerskiej schodzi na dalszy plan. Jeśli natomiast jest pełnoletnia, ale mówi o konkretnych planach odebrania sobie życia, gromadzi środki do samobójstwa lub istnieje obawa, że może zrobić sobie krzywdę, należy potraktować to jako stan nagły i nie zostawiać jej samej z tym problemem. Zwróciłabym też uwagę na Pana samego. Opisuje Pan ogromne zmęczenie, bezradność i cierpienie związane z obserwowaniem jej stanu. To bardzo częste u bliskich osób z depresją. Proszę pamiętać, że nie jest Pan terapeutą swojej dziewczyny. Może Pan ją wspierać, towarzyszyć jej i zachęcać do leczenia, ale nie ponosi Pan odpowiedzialności za to, czy wyzdrowieje. Często największą pomocą jest spokojna obecność i konsekwentne komunikowanie: „Widzę, że cierpisz. Martwię się o Ciebie. Uważam, że potrzebujesz profesjonalnej pomocy. Jestem gotów Ci w tym pomóc”. Najbardziej niepokojącym elementem całej historii są wspomniane myśli samobójcze. Jeżeli mógłby Pan doprecyzować, czy są to raczej myśli w rodzaju „nie chcę żyć”, czy pojawiają się już konkretne plany i zamiary odebrania sobie życia, pozwoliłoby to lepiej ocenić pilność sytuacji.