Dzień dobry, Mój problem jest taki w Listopadzie 2020 ważyłem 101 kg przy wzroście 191 ( wiek 33)

Dzień dobry Mimo zwiększenia kalorii może Pan dalej chudnąć. Ponieważ metabolizm jest czynnikiem wysoce indywidualnym z dużymi wahaniami. Jeżeli chodzi o badania, a w przypadku tak szczegółowych jak markery nowotworowe to proszę skonsultować się z lekarzem. Ponieważ lekarz będzie Pana prowadzić, my dietetycy jesteśmy od wspomagania leczenia farmakologicznego/chirurgicznego dietoterapią. Do usłyszenia Marek Kochajkiewicz

Dzień dobry. Przy wadze 90kg (maj) pana wzroście i wieku, zapotrzebowanie energetyczne przy braku regularnej aktywności fizycznej to około 2545kcal. Redukcja masy ciała na poziomie 0,5kg/tydzień tak jak widzę odbywało się to u pana, jest właściwym tempem. W chwili obecnej pana BMI wynosi 23,4 i jest w normie. Jeśli czuje się pan z tą wagą dobrze, stabilizacja wagi powinna odbywać się tyle miesięcy ile odbywała się redukcja, aby ostatecznie pozostała ona na stałym poziomie. Na adres e-mail mogę wysłać listę badań ponieważ, tutaj nie mam takiej możliwości. Zapraszam z wynikami badań z kwietnia i ostatnimi na konsultacje. Życzę powodzenia!

Pana przypadek wygląda znacznie mniej niepokojąco niż się Panu wydaje, choć wymaga uporządkowania diagnostyki. Z opisu nie wynika klasyczny obraz choroby nowotworowej, tylko raczej efekt dużej zmiany stylu życia połączonej z wcześniejszym przewlekłym alkoholem i bardzo niską podażą kalorii. Kluczowe fakty: 101 kg przy 191 cm to BMI około 27,7 — nadwaga, ale nie skrajna. Alkohol był codziennie i w praktyce dostarczał dużej ilości kalorii. Po odstawieniu alkoholu Pan jednocześnie: ograniczył kalorie, przeszedł na dietę lekkostrawną, prawdopodobnie ograniczył tłuszcze i produkty wysokokaloryczne. Przez kilka miesięcy jadł realnie 1000–1400 kcal. Dla mężczyzny 191 cm to jest bardzo mało. Nawet siedzący tryb życia zwykle daje całkowite zapotrzebowanie: około 2300–2800 kcal, czasem więcej. Czyli Pan przez długi czas był w dużym deficycie energetycznym. W tej sytuacji utrata: 10–15 kg w kilka miesięcy nie jest niczym niezwykłym. Najważniejsze: spadek masy następował równolegle z: odstawieniem alkoholu, ograniczeniem kalorii. To bardzo ważny argument przeciw ciężkiej chorobie nowotworowej. Dodatkowo: wyniki badań po 2 tygodniach były prawidłowe, nie opisuje Pan: nocnych potów, gorączek, krwi w stolcu, silnych bólów, utraty apetytu, osłabienia postępującego, powiększonych węzłów, przewlekłej biegunki. Natomiast są 3 rzeczy, które mimo wszystko wymagają sprawdzenia. Czy utrata masy już się stabilizuje? Dopiero od tygodnia zwiększył Pan kalorie do 2100–2300. To za krótko, by oczekiwać natychmiastowego zatrzymania spadku masy. Organizm po długim deficycie: nadal może być w ujemnym bilansie, może odbudowywać glikogen, może dalej redukować tłuszcz trzewny, masa może się jeszcze chwilowo wahać przez wodę. Spadek 0,7 kg w tydzień po wcześniejszym dużym deficycie jeszcze nie jest alarmujący. Ale jeśli mimo 2400–2800 kcal przez kolejne tygodnie masa dalej będzie systematycznie spadać — wtedy diagnostyka powinna być rozszerzona. Alkohol mógł wcześniej maskować problem metaboliczny Codzienny alkohol: podnosił kaloryczność, powodował retencję wody, pogarszał lipidogram, mógł powodować stłuszczenie wątroby, zaburzał gospodarkę glukozowo-insulinową. Po odstawieniu organizm często: gwałtownie poprawia metabolizm, traci wodę, poprawia wrażliwość insulinową, redukuje stan zapalny. To może dawać szybki spadek masy nawet bez ogromnej aktywności. Mimo wszystko trzeba wykluczyć kilka rzeczy Najważniejsze kierunki: nadczynność tarczycy, cukrzyca, przewlekły stan zapalny, choroby przewodu pokarmowego, stłuszczenie/uszkodzenie wątroby, zaburzenia wchłaniania, rzadziej nowotwór. Badania które Pan planuje - dobre: morfologia, CRP, badanie moczu, kał na krew utajoną, tarczyca, pasożyty (jeśli są objawy jelitowe). Natomiast markery nowotworowe typu: CEA, CA 19-9, bardzo często robią więcej szkody psychicznej niż pożytku u osób bez konkretnych objawów alarmowych. To nie są dobre badania przesiewowe. Mogą być: fałszywie dodatnie, podwyższone przez zapalenie, przez palenie, przez wątrobę, przez jelita, przez łagodne choroby. I potem zaczyna się spirala stresu. Zrobiłbym najpierw rozsądny, szeroki panel metaboliczny. Najbardziej sensowny zestaw badań: Podstawowe: morfologia z rozmazem, OB, CRP, glukoza na czczo, HbA1c, insulina na czczo, lipidogram. Wątrobowe: ALT, AST, GGTP, ALP, bilirubina, albumina. Nerkowe: kreatynina, eGFR, mocznik. Tarczyca: TSH, FT3, FT4, anty-TPO jeśli TSH nieprawidłowe. Niedobory: B12, ferrytyna, żelazo, witamina D. Jelitowe: krew utajona w kale, kalprotektyna jeśli są objawy jelitowe, pasożyty jeśli są wskazania. Dodatkowo bardzo sensowne: USG jamy brzusznej, zwłaszcza ocena: wątroby, trzustki, śledziony. Jeśli są objawy: biegunki, tłuszczowe stolce, ból brzucha, odbijania, wzdęcia, to wtedy: elastaza trzustkowa w kale, celiakia: anty-tTG IgA, całkowite IgA. Powinien Pan przestać jeść „dietę chorobową”. Prawdopodobnie jadł Pan za mało i zbyt restrykcyjnie. Zwiększyć kalorie stopniowo do realnego zapotrzebowania Przy 191 cm często: 2400–2800 kcal to nadal nie jest dużo. Włączyć: zdrowe tłuszcze, jajka, ryby, oliwę, warzywa, pełnowartościowe białko. Zacząć lekki trening siłowy bo przy takim spadku masy można tracić także mięśnie. Obserwować: czy masa się stabilizuje, czy wraca energia, czy poprawia się samopoczucie. Najbardziej prawdopodobny scenariusz tego co było: przez wiele miesięcy był Pan w większym deficycie energetycznym niż się Panu wydawało, a odstawienie alkoholu dodatkowo „odblokowało” redukcję masy i zmniejszyło retencję wody/metaboliczne przeciążenie. Jeżeli jest Pan zaintersowany moją pomocą w powrocie do pełnego zdrowia, to zapraszam do kontaktu. Jeżeli myśli Pan, że mam czarodziejską różdżkę Harego Potera i zrobię coś bez Pana zaangażowania, to sie Pan myli. Jednak , gdy się Pan zaangażuje, to wyniki mogą przejść Pana najśmielsze oczekiwania.