Dzień dobry. Mam 26 lat. Czy jest dostępny jakiś specjalista, nurt terapii, grupy wsparcia, książki,

Witam. Choroba sieroca inaczej choroba braku miłości ,jakiej mogą doznać dzieci w okresie dzieciństwa czy dorastania może upośledzić nasze funkcjonowanie emocjonalne w przyszłości i znacznie zaburzyć życie dorosłego człowieka . Nie ma jednak jednej recepty, nie ma jednego leku i rozwiązania na wszystko. Dlatego wykłady, książki nie pomogą przejść przez traumy z dzieciństwa. Każdy posiada inne , swoje indywidualne przeżycia i doświadczenia. Polecam udać się na konsultacje psychoterapeutyczną, a potem na terapię, która na pewno pomoże Panu/Pani w odnalezieniu spokoju i pomoże w pracy nad sobą.

Dzień dobry,

przeżycia związane z dotkliwą rozłąką z rodzicem czy osieroceniem w dzieciństwie, często odciskają piętno na dorosłym życiu danej osoby. Można się czuć zalęknionym samotnym, bezbronnym. Sposób w jaki przeżywa się takie doświadczenie jest bardzo indywidualny.

Myślę, że wielu profesjonalnych, kompetentnych psychoterapeutów może tutaj pomóc. Kwestia nurtu nie jest tutaj tak istotna, jak kwestia relacji terapeutycznej. Gdy pojawi się gotowość na podjęcie psychoterapii, proszę sprawdzić jak się Pan/i czuje w relacji z daną osobą. Czy czuje sie Pan/i bezwarunkowo zaakceptowana i przyjmowana z otwarciem i ciepłem? Czy czuje się Pan/i bezpieczny/a w tej relacji? To są pytania, które warto sobie zadać przy podjęciu psychoterapii.

Co do materiałów, widziałam kilka opracowań dot. choroby sierocej na ogólnodostępnej platformie Google Scholar - proszę poszukać, czy znajdzie się tam coś, co Pana/ią zainteresuje. Myślę, że można śmiało czerpać z materiałów dla DDD - osób z syndromem dziecka z rodziny dysfunkcyjnej, bo osoby takie zmagały się często z brakiem rodzica - nawet jeśli było to na poziomie emocjonalnym. Również materiały dla DDA - doroslych dzieci alkoholików mogą dostarczyć trochę odpowiedzi i pomóc zrozumieć swoje doświadczenie. Wszystkie te treści są dedykowane dla osób, które dorastały w domu, gdzie rodzic nie potrafił realizować swojej roli w odpowiedni sposób. Mam nadzieję, że odnajdzie Pan/i ukojenie w swoich poszukiwaniach. Trzymam mocno kciuki!

To zależy czy chodzi o czystą wiedzę potrzebną do napisania np. pracy magisterskiej czy też w przepracowaniu tego problemu. Jeśli chodzi o kwestię poradzenia sobie z tym problemem to myślę, że każdy terapeuta z którym nawiąże Pan/Pani relację będzie w stanie pomóc. Osobiście poleciłam nurty skupiające się na pracy bardziej relacyjnej np. TFP, pschodynamiczna lub też ewentualnie DBT