Dzień Dobry.Jestem kobietą.MAm 37 lat i mam ogromne problemy natury psychiatrycznej .Jest noc a ja p
4
odpowiedzi
Dzień Dobry.Jestem kobietą.MAm 37 lat i mam ogromne problemy natury psychiatrycznej .Jest noc a ja piszę do Państwa o pomoc , bo tracę nadzieję.Cierpię na ekstremalne wyrzuty sumienia od końca 2020 roku , ale obecnie męczą mnie na tak dużą skalę ,że tak po prostu nie da się funkcjonować-niszczą mnie psycho-fizycznie m.in:jest to zgaga , osłabione serce.Leki od psychiatry pomagają na niewielką skalę, psychoterapii nie doświadczam od końca marca obecnego roku -brak kontraktu na NFZ w nurcie poznawczo-behawioralnym , który tylko do pewnego stopnia mi pomagał.Moje życie to gehenna. Mieszkam w małej miejscowości.Nawet do najbliższego miasta mam ponad 40 km.Na NFZ dostępna jest ograniczona liczba psychologów i nie w nurcie pozbawczo-behawioralnym.Mam za sobą historię , z której nie jestem w stanie zwierzyć się domownikom.Jest ona bardzo krępująca. Otórz pod koniec czerwca , ale bardziej właściwą datą będzie początek lipca-był wtedy u mojej siostry narzeczony -uprawiali seks , dosłownie po nich umyłam pobieżnie ręcę i jestem sama a raczej samotna zaspokoiłam się palcami czasem wkładałam je lekko do pochwy. Półtoratygodnia po tym incydencie i poprzednim okresie zaczęły mnie boleć bardzo mocno piersi ,bardzo długo już ok 3 tygodnie przed następną miesiączką.Teraz wmawiam sobie,ze to było poronienie wdrożyłam plemnik np:z kranu do pochwy i nastąpiło zapłodnienie i po 3 tygodniach oczyściłam się w postaci poronienia.Wiem to brzmi jak koszmar.Nie wiem jak było naprawdę-może to był bardzo obfity okres ze skrzepami-dużą ilością-5 dniowy.Muszę jeszcze wspomnieć ,że mam kamień na woreczku żółciowym sporych rozmiarów.Pod koniec maja jak i w czerwcu często byłam bardzo osłabiona przez mocno nadwyrężoną wątrobę -czy to ona mogła przyczynić się do tak obfitego okresu? a zapewne snuję fałszywe iluzje ,że to było poronienie .Ta historia jest naprawdę skomplikowana i jest ekstremalnym obciążeniem dla mnie .W tym miesiącu wątroba jakoś sobie radzi nie mam osłabień -przyszedł normalny okres mało skrzepów 4, 5 dni jak zwykle.Chciałabym aby tak wyglądała prawda,że to był tylko obfity okres.Mam zdjęcie sporego skrzepu w telefonie z przed miesiąca-może powinnam go pokazać lekarzowi rodzinnemu może by mi pomógł rozwiązać tę sytuację -bo czuję się psychicznie koszmarnie. Ten sam skrzep mam też zawinięty białym ręcznikiem papierowym.Chował moją ogromną traumę za szafą.Nie wiemmogłabym zbadać tę tkankę?nie wiem czy się nadaje kruszeje i jestem uboga finansowo.Zapewne nie byłam zapłodniona , bo ta historia wydaje mi się zbyt skomplikowana , ale bardzo w nią wierzę i przeklinam się w myśli ,że musiałam się zaspokoić w tych samych niemal minutach co siostra z narzeczonym.Kupiłam test ciążowy po tym obfitym okresie-może poronieniu , bo przeczytałam ,że hormon ciążowy może utrzymywać się nawet do 6 tygodni po poronieniu-test wyszedł negatywny-z apteki -próbka moczu.Mogłam kupić go w trakcie objawów-nic mi już po tym.JAk się ratować?Czuję się tak źle.Pewnie nie byłam w ogóle w ciąży, ale ja nie wiem czy siostra z narzeczonym stosują zabezpieczenie w postaci prezerwatywy.Nie mogę myśleć o malutkich embrionach w ogóle dzieciątkach.Czuję się jak zbrodniara.Miałam wrażenie bycia w ciąży a mam ogromne problemy-depresje , nie sprawdziłam czy to ciąża za wczasu tylko brałam tabletki nasenne.Teraz nie mogę spać w ogóle -już 3 dzień.Dziękuję z góry Bardzo Państwu za Pomoc i Odpowiedź w tak trudnej traumatycznej dla mnie sytuacji-nie wiem jak sobie pomóc .
Sytuacja, w której się znajdujesz, jest bardzo poważna i wymaga kompleksowego podejścia do leczenia. Oto kilka kluczowych punktów, które mogą pomóc Ci lepiej zrozumieć, co możesz zrobić, aby poprawić swoje samopoczucie psychiczne:
Ekstremalne wyrzuty sumienia i wymienione objawy somatyczne (jak zgaga i bóle serca) mogą być oznaką poważnych problemów emocjonalnych. Warto, abyś regularnie konsultowała się z psychiatrą, który może ocenić Twój stan zdrowia psychicznego i dostosować terapię farmakologiczną do Twoich potrzeb. Informuj psychiatrę o wszystkich objawach i ich wpływie na Twoje życie codzienne.
Psychoterapia, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym, może być skuteczna w radzeniu sobie z poczuciem winy i traumy. Jeśli nie możesz znaleźć terapeuty, rozważ poszukiwanie konsultacji online. Wiele osób korzysta z teleterapii, co może być szczególnie przydatne, gdy dostęp do specjalistów w Twojej okolicy jest ograniczony.
Warto nauczyć się technik radzenia sobie z gniewem, lękiem i stresem. Możesz spróbować technik relaksacyjnych, takich jak medytacja, mindfulness, czy ćwiczenia oddechowe, które mogą pomóc w zmniejszeniu poziomu stresu.
Zgłoś swoje objawy fizyczne lekarzowi rodzinnemu. Problemy z wątrobą i występowanie kamieni żółciowych mogą wpływać na Twoją kondycję ogólną. Zrozumienie stanu zdrowia fizycznego jest kluczowe w holistycznym podejściu do Twojego zdrowia psychicznego.
Rozważ uczestnictwo w grupach wsparcia, które mogą zapewnić emocjonalne wsparcie ludzi przechodzących przez podobne doświadczenia. Dzielanie się swoimi uczuciami z innymi, którzy rozumieją, przez co przechodzisz, może przynieść ulgę.
Walcz o swoje potrzeby zdrowotne. Jeśli obecnie doświadczasz trudności w dostępie do odpowiednich specjalistów, nie poddawaj się. Szukaj różnych opcji, rozważ konsultacje z innymi lekarzami specjalizującymi się w zdrowiu psychicznym lub z organizacjami, które mogą pomóc w uzyskaniu dostępu do terapii i wsparcia.
Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że Twoje myśli stają się niebezpieczne, skontaktuj się z lokalnymi służbami kryzysowymi lub alarmowymi. Twoje życie i bezpieczeństwo są najważniejsze.
Zrozumienie, że istnieje pomoc i że jesteś w stanie po nią sięgnąć, to kluczowy krok w procesie leczenia. Znajdź sojuszników w swoim leczeniu, nie wahaj się prosić o pomoc i bądź otwarta na różne formy wsparcia. Twoje samopoczucie i zdrowie psychiczne są niezwykle ważne.
Ekstremalne wyrzuty sumienia i wymienione objawy somatyczne (jak zgaga i bóle serca) mogą być oznaką poważnych problemów emocjonalnych. Warto, abyś regularnie konsultowała się z psychiatrą, który może ocenić Twój stan zdrowia psychicznego i dostosować terapię farmakologiczną do Twoich potrzeb. Informuj psychiatrę o wszystkich objawach i ich wpływie na Twoje życie codzienne.
Psychoterapia, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym, może być skuteczna w radzeniu sobie z poczuciem winy i traumy. Jeśli nie możesz znaleźć terapeuty, rozważ poszukiwanie konsultacji online. Wiele osób korzysta z teleterapii, co może być szczególnie przydatne, gdy dostęp do specjalistów w Twojej okolicy jest ograniczony.
Warto nauczyć się technik radzenia sobie z gniewem, lękiem i stresem. Możesz spróbować technik relaksacyjnych, takich jak medytacja, mindfulness, czy ćwiczenia oddechowe, które mogą pomóc w zmniejszeniu poziomu stresu.
Zgłoś swoje objawy fizyczne lekarzowi rodzinnemu. Problemy z wątrobą i występowanie kamieni żółciowych mogą wpływać na Twoją kondycję ogólną. Zrozumienie stanu zdrowia fizycznego jest kluczowe w holistycznym podejściu do Twojego zdrowia psychicznego.
Rozważ uczestnictwo w grupach wsparcia, które mogą zapewnić emocjonalne wsparcie ludzi przechodzących przez podobne doświadczenia. Dzielanie się swoimi uczuciami z innymi, którzy rozumieją, przez co przechodzisz, może przynieść ulgę.
Walcz o swoje potrzeby zdrowotne. Jeśli obecnie doświadczasz trudności w dostępie do odpowiednich specjalistów, nie poddawaj się. Szukaj różnych opcji, rozważ konsultacje z innymi lekarzami specjalizującymi się w zdrowiu psychicznym lub z organizacjami, które mogą pomóc w uzyskaniu dostępu do terapii i wsparcia.
Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że Twoje myśli stają się niebezpieczne, skontaktuj się z lokalnymi służbami kryzysowymi lub alarmowymi. Twoje życie i bezpieczeństwo są najważniejsze.
Zrozumienie, że istnieje pomoc i że jesteś w stanie po nią sięgnąć, to kluczowy krok w procesie leczenia. Znajdź sojuszników w swoim leczeniu, nie wahaj się prosić o pomoc i bądź otwarta na różne formy wsparcia. Twoje samopoczucie i zdrowie psychiczne są niezwykle ważne.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Dzień dobry, zacznę od tego, że warto skorzystać z psychoterapii w jakimkolwiek nurcie, który jest dostępny na NFZ czy wizyty u psychologa. Sama jestem psychoterapeutką CBT i uważam, że inne nurty mogą być dla Pani jak najbardziej pomocne.
Jeśli Panią niepokoi obfite krwawienie miesięczne ze skrzepami, zachęcam do wizyty u ginekologa. Pozdrawiam serdecznie
Jeśli Panią niepokoi obfite krwawienie miesięczne ze skrzepami, zachęcam do wizyty u ginekologa. Pozdrawiam serdecznie
Dzień dobry,
Opisuje Pani bardzo silne cierpienie emocjonalne, poczucie winy i lęk, które stały się dla Pani źródłem ogromnego obciążenia psychicznego i fizycznego. Z opisu widać, że od dłuższego czasu zmaga się Pani z natrętnymi myślami i obrazami, które nasilają się mimo racjonalnych argumentów – to może wskazywać na zaburzenia lękowe lub natręctwa o charakterze obsesyjno-kompulsyjnym, które często pojawiają się u osób z wysokim poziomem wrażliwości, poczucia winy i napięcia moralnego.
Chciałabym podkreślić bardzo jasno:
opisane przez Panią wydarzenie nie mogło doprowadzić do ciąży ani poronienia. Z biologicznego punktu widzenia, nie jest możliwe, aby pośredni kontakt z plemnikiem (np. przez wodę z kranu) spowodował zapłodnienie. Pani ciało i wynik testu ciążowego potwierdzają, że nie była Pani w ciąży. To, co Pani przeżywa, ma źródło nie w faktach, lecz w traumatycznym przeżyciu i natrętnych myślach, które Panią prześladują.
Nie jest Pani „zbrodniarką” – przeżywa Pani zaburzenie lękowe z silnym poczuciem winy i wstydu, które zniekształca sposób postrzegania rzeczywistości. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest powrót pod opiekę psychiatry, który może dostosować leczenie farmakologiczne, oraz jak najszybsze rozpoczęcie psychoterapii (niekoniecznie tylko poznawczo-behawioralnej – pomocna bywa też terapia w nurcie integracyjnym lub psychotraumatologicznym).
Proszę nie próbować samodzielnie badać ani przechowywać tkanek – to tylko podtrzymuje traumatyczne przeżycie i wzmacnia lęk. Lepiej symbolicznie zakończyć ten epizod, np. wyrzucając materiał w spokojny, bezpieczny sposób, z myślą o tym, że zamyka Pani trudny rozdział, który nie był winą ani grzechem, lecz wynikiem bólu i napięcia.
Jeśli ma Pani trudności ze snem, nasilony lęk i myśli katastroficzne, proszę skontaktować się z lekarzem psychiatrią lub udać się na izbę przyjęć w najbliższym szpitalu psychiatrycznym – tam można otrzymać pomoc także w nocy.
Pani cierpienie jest realne i zasługuje na pomoc, nie na ocenę. Proszę nie zostawać z tym sama – to stan, który można skutecznie leczyć.
Z troską i zrozumieniem,
Altea Leszczyńska
psycholog, psychotraumatolog
Opisuje Pani bardzo silne cierpienie emocjonalne, poczucie winy i lęk, które stały się dla Pani źródłem ogromnego obciążenia psychicznego i fizycznego. Z opisu widać, że od dłuższego czasu zmaga się Pani z natrętnymi myślami i obrazami, które nasilają się mimo racjonalnych argumentów – to może wskazywać na zaburzenia lękowe lub natręctwa o charakterze obsesyjno-kompulsyjnym, które często pojawiają się u osób z wysokim poziomem wrażliwości, poczucia winy i napięcia moralnego.
Chciałabym podkreślić bardzo jasno:
opisane przez Panią wydarzenie nie mogło doprowadzić do ciąży ani poronienia. Z biologicznego punktu widzenia, nie jest możliwe, aby pośredni kontakt z plemnikiem (np. przez wodę z kranu) spowodował zapłodnienie. Pani ciało i wynik testu ciążowego potwierdzają, że nie była Pani w ciąży. To, co Pani przeżywa, ma źródło nie w faktach, lecz w traumatycznym przeżyciu i natrętnych myślach, które Panią prześladują.
Nie jest Pani „zbrodniarką” – przeżywa Pani zaburzenie lękowe z silnym poczuciem winy i wstydu, które zniekształca sposób postrzegania rzeczywistości. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest powrót pod opiekę psychiatry, który może dostosować leczenie farmakologiczne, oraz jak najszybsze rozpoczęcie psychoterapii (niekoniecznie tylko poznawczo-behawioralnej – pomocna bywa też terapia w nurcie integracyjnym lub psychotraumatologicznym).
Proszę nie próbować samodzielnie badać ani przechowywać tkanek – to tylko podtrzymuje traumatyczne przeżycie i wzmacnia lęk. Lepiej symbolicznie zakończyć ten epizod, np. wyrzucając materiał w spokojny, bezpieczny sposób, z myślą o tym, że zamyka Pani trudny rozdział, który nie był winą ani grzechem, lecz wynikiem bólu i napięcia.
Jeśli ma Pani trudności ze snem, nasilony lęk i myśli katastroficzne, proszę skontaktować się z lekarzem psychiatrią lub udać się na izbę przyjęć w najbliższym szpitalu psychiatrycznym – tam można otrzymać pomoc także w nocy.
Pani cierpienie jest realne i zasługuje na pomoc, nie na ocenę. Proszę nie zostawać z tym sama – to stan, który można skutecznie leczyć.
Z troską i zrozumieniem,
Altea Leszczyńska
psycholog, psychotraumatolog
Pani opis bardzo porusza i pokazuje, jak ogromny ciężar emocjonalny Pani dźwiga. Widać, że od dłuższego czasu mierzy się Pani z silnym lękiem, poczuciem winy i napięciem, które z dnia na dzień stają się coraz trudniejsze do zniesienia. To niezwykle obciążające doświadczenie i trudno jest samodzielnie sobie z nim poradzić.
Rozumiem, że potrzebuje Pani pomocy i zrozumienia, nie oceny. W takiej sytuacji warto jak najszybciej skontaktować się z lekarzem psychiatrą lub psychoterapeutą — najlepiej osobiście, a jeśli to niemożliwe, również online. Pomoc specjalisty pozwoli zapanować nad lękiem, uporządkować myśli i znaleźć bezpieczny sposób, by zrozumieć to, co się wydarzyło.
To, czego Pani doświadcza, nie musi oznaczać, że „dzieje się coś złego”, ale sygnalizuje, że psychika jest bardzo przeciążona. W terapii jest przestrzeń, by przyjrzeć się temu z troską i bez lęku, w atmosferze bezpieczeństwa. Nie musi Pani zostawać z tym sama.
Zachęcam, by nie zwlekać z kontaktem ze specjalistą i zadbać o siebie już teraz.
Rozumiem, że potrzebuje Pani pomocy i zrozumienia, nie oceny. W takiej sytuacji warto jak najszybciej skontaktować się z lekarzem psychiatrą lub psychoterapeutą — najlepiej osobiście, a jeśli to niemożliwe, również online. Pomoc specjalisty pozwoli zapanować nad lękiem, uporządkować myśli i znaleźć bezpieczny sposób, by zrozumieć to, co się wydarzyło.
To, czego Pani doświadcza, nie musi oznaczać, że „dzieje się coś złego”, ale sygnalizuje, że psychika jest bardzo przeciążona. W terapii jest przestrzeń, by przyjrzeć się temu z troską i bez lęku, w atmosferze bezpieczeństwa. Nie musi Pani zostawać z tym sama.
Zachęcam, by nie zwlekać z kontaktem ze specjalistą i zadbać o siebie już teraz.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.