Dobry wieczór, mam 16 lat. Mój "problem" rozpoczął się 2 lata temu, gdy miałem 14 lat wtedy podejrze
Dobry wieczór, mam 16 lat. Mój "problem" rozpoczął się 2 lata temu, gdy miałem 14 lat wtedy podejrzewałem, że jestem biseksualny, ale odrzucałem od siebie tą myśl, łącznie z tym "odkryciem" zaczęły pojawiać się poczucia winy przez rzeczy na które tak naprawdę wpływu nie mam. W wieku 15 lat byłem już pewny swojej orientacji wtedy odechciało mi się wszystkiego - przestałem wychodzić z domu wyjścia ograniczają się jedynie do wyjścia do szkoły i sklepu. Do tego po ukończeniu szkoły podstawowej przed pójściem do szkoły średniej zaczęły towarzyszyć mi lęki przed szkołą, nie wiem czym one są spowodowane nikt się ze mnie w szkole nie wyśmiewa problemów z nauką większych też nie mam, ale gdy pomyślę, że mam tam iść to się stresuje i odechciewa mi się żyć. Od około 2 tygodni jest gorzej? Jeśli mogę to tak nazwać rzeczy z których miałem jaką kolwiek frajde przestały mi ją dostarczać, nic mi się nie chce najchętniej nie wychodziłbym z łóżka i przesypiał całe dnie. Przed ludźmi staram się nie pokazywać nic po sobie m.in. dlatego, że moja mama myśli, że depresja u nastolatków nie istnieje, ponieważ nie mamy się czym przejmować. Nie mówiłem mamie o moich problemach bo wiem, że zostanie to przez nią odebrane w sposób, że jestem leniwy i chcę się usprawiedliwić żeby nic nie robić szczególnie z tą sprawą szkolną,a jeśli chodzi o orientacje to wolałbym nie mówić mojej mamie bo wiem jaki ma ona stosunek do osób innej orientacji. Maja Panstwo podejrzenie może co może ze mną być nie tak i czy jest możliwość "wyleczenia" tego bez konsultacji z psychologiem?
4 odpowiedzi
Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie
Dobry wieczór, To, co Pan opisuje, może być przejawem trudności emocjonalnych, które często występują w okresie dojrzewania, ale też mogą wskazywać na bardziej złożone problemy, takie jak depresja lub lęk. Poczucie winy, brak zainteresowania rzeczami, które wcześniej sprawiały radość, problemy z motywacją, a także lęki związane ze szkołą, mogą być symptomami tych stanów. Warto podkreślić, że orientacja seksualna nie jest problemem ani stanem, który wymaga leczenia. To naturalny aspekt ludzkiej tożsamości. Odkrywanie swojej orientacji seksualnej w okresie dojrzewania może być procesem złożonym i czasem trudnym, szczególnie w środowisku, które nie jest akceptujące. To, co Pan opisuje, wskazuje na wewnętrzny konflikt i stres związany z akceptacją samego siebie, co jest normalne w procesie odkrywania własnej tożsamości. Co do Pana uczuć i stanu emocjonalnego, ważne jest, aby rozważyć możliwość porozmawiania z kimś zaufanym, kto może zrozumieć Pana sytuację i wesprzeć. Rozmowa z psychologiem lub terapeutą może być bardzo korzystna w takich sytuacjach. Profesjonalista może pomóc Panu zrozumieć i przetworzyć swoje emocje, a także poradzić sobie z lękami i depresją, jeśli to one stanowią problem. Choć rozumiem Pana obawy przed rozmową z mamą, ważne jest, aby pamiętać, że zdrowie psychiczne jest równie ważne jak fizyczne i zasługuje na troskę i uwagę. Jeśli obecnie nie jest możliwa konsultacja z psychologiem, mogą być pomocne różne techniki samopomocy, takie jak medytacja, ćwiczenia fizyczne, pisanie dziennika czy rozwijanie hobby. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że te techniki są tylko wsparciem, a nie zamiennikiem profesjonalnej pomocy. Proszę pamiętać, że nie jest Pan sam w swoich doświadczeniach, a pomoc i wsparcie są dostępne. Odwaga w poszukiwaniu pomocy i wsparcia jest ważnym krokiem w dbaniu o swoje zdrowie psychiczne i emocjonalne.
Dzień dobry, przechodzisz przez wiele emocji i wyzwań, które są niezwykle trudne, zwłaszcza w wieku 16 lat, kiedy wiele osób zmaga się z różnymi problemami związanymi z tożsamością, akceptacją i presją społeczną. Mimo że próbujesz radzić sobie samodzielnie, rozważenie konsultacji z psychologiem może być bardzo korzystne. Specjalista może pomóc Ci w zrozumieniu Twoich emocji, wskazać odpowiednie strategie radzenia sobie z trudnościami oraz zapewnić wsparcie w procesie odkrywania siebie. Nie musisz się martwić, że Twoje uczucia nie są ważne – są one istotne i zasługują na uwagę.
Dzień dobry, czytając Pana wiadomość zwróciłam uwagę przede wszystkim na to, jak długo zmaga się Pan z tym wszystkim sam. Opisuje Pan narastające poczucie winy, wycofanie z życia, trudności związane ze szkołą, utratę radości z rzeczy, które wcześniej sprawiały przyjemność, a od niedawna także brak energii i chęć spędzania większości czasu w łóżku. Niezależnie od orientacji seksualnej są to objawy, których nie warto bagatelizować. Nie oznaczają one, że jest Pan leniwy ani że „szuka wymówek”. To, że cierpienie nie jest widoczne dla innych, nie znaczy, że go nie ma. Trudno przez internet określić, z czego dokładnie wynikają Pana trudności, jednak opisane objawy są wystarczającym powodem, aby poszukać wsparcia psychologicznego. Nie trzeba czekać, aż sytuacja stanie się jeszcze trudniejsza. Rozumiem również, że obawia się Pan reakcji mamy. Warto jednak wiedzieć, że rozmowa z psychologiem nie wymaga ujawniania wszystkiego od razu. Można zacząć od tego, co obecnie sprawia największe cierpienie i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Nie mam poczucia, że najważniejsze pytanie brzmi tutaj: „co jest ze mną nie tak?”. Bardziej: „co sprawiło, że od tak długiego czasu jest mi tak trudno?”. Życzę Panu dużo odwagi w szukaniu wsparcia. Nie musi Pan radzić sobie z tym sam.
Podobne pytania
- Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



