Czy wenlafaksyna albo olanzapina mogą łagodzić przesadną ekscytację? Pamiętam że jeszcze jakieś 2 la

Dzień Dobry, Dawkowanie i skutki uboczne lekarstw najlepiej konsultować z lekarzem prowadzącym (psychiatrą). Jeśli chodzi o depresję to jednym z jej objawów jest anhedonia czyli niemożność odczuwania przyjemności. To co wcześniej sprawiało nam radość przestaje być jej źródłem. NIerzadko oprócz dobrych leków pacjentom pomagają wizyty u psychologa. Serdecznie pozdrawiam

Tak - oba leki mogą mieć wpływ na „poziom ekscytacji” i odczuwanie emocji, ale tego nie da się rozstrzygnąć jednoznacznie bez kontekstu (dawki, powód leczenia, nasilenie objawów, inne leki, sen itp.). Olanzapina u części osób działa uspokajająco i może zmniejszać pobudzenie, a także powodować „spowolnienie” i pewne emocjonalne stępienie. Wenlafaksyna zwykle zmniejsza objawy depresji i lęku, ale u części osób również może pojawić się poczucie „spłaszczenia” emocji (mniej radości/ekscytacji, ale też mniej napięcia). Jednocześnie to, co opisujesz, może też być objawem depresji (anhedonia, czyli trudność w odczuwaniu przyjemności i zainteresowania) - albo mieszanką: część wynika z leków, część z nastroju i ogólnego obciążenia. Najbezpieczniej potraktować to jako ważny sygnał do omówienia z lekarzem prowadzącym: - od kiedy dokładnie to się zaczęło (po włączeniu leków czy później), - czy masz też senność, spowolnienie, obniżoną motywację, spadek libido, „brak radości”, - czy objawy depresji ogólnie się zmieniły na lepsze czy gorsze. Nie odstawiaj ani nie zmieniaj dawek samodzielnie. Czasem wystarczy korekta dawki, zmiana pory przyjmowania albo modyfikacja leczenia - ale to powinno się odbyć po konsultacji.

Dzień dobry, To bardzo trafna obserwacja i ważne pytanie. Krótka odpowiedź: tak, oba te leki mogą mieć wpływ na to, co Pani opisuje. Wenlafaksyna może u niektórych osób "wygładzać" emocje w obie strony, nie tylko redukować smutek, ale też przytłumiać radość i ekscytację. Olanzapina z kolei działa uspokajająco i może spowalniać reakcje emocjonalne. To znane zjawisko, które pacjenci często opisują jako poczucie "emocjonalnej płaskości" lub życia "za szybą". Ale ma Pani rację, że to może być też objaw depresji, a nie tylko działanie leków. Utrata zdolności do cieszenia się i odczuwania przyjemności to jeden z jej charakterystycznych objawów. Rozróżnienie między jednym a drugim jest trudne bez wiedzy o tym, kiedy dokładnie to się zmieniło i jak wyglądał Pani stan przed lekami. Dlatego to zdecydowanie coś, o czym warto powiedzieć psychiatrze na najbliższej wizycie. To cenna informacja dla lekarza, która może wpłynąć na decyzję o dawce lub doborze leków.