Czy usunięcie przepukliny jądra miażdzystego poprzez mikrodiscektomie polega na usunięciu całego jąd

Najistotniejsze jest usunięcie przepukliny, która uciska na nerw, ale chirurg może usunąć cały zdegenerowany materiał jądra miażdżystego, jeżeli będzie to wskazane.

Dzień dobry. Zazwyczaj w przypadku wypadniętej przepukliny jądro miazdżyste nie stanowi już jednej całości i ulega degeneracji i fragmentacji. W przypadku wypadnięcia do kanału kręgowego wolnego fragmentu krążka międzykręgowego uciskającego struktury nerwowe z reguły jest usuwany ten wypadnięty fragment (sekwestrectomia), ale w przypadku wytworzenia szerokopodstawnej przepukliny znajdującej się pod więzadłem podłużnym tylnym jest wykonywana tak zwana microdiscectomia, podczas której jest usuwana cześć krążka międzykręgowego mogąca uciskać struktury nerwowe. Podczas tych procedur krążek nie jest usuwany w całości, pozostała na swoim miejscu część krążka dalej wykonuje swoją funkcję amortyzacyjną. Krążek międzykręgowy w odcinku lędźwiowym jest usuwany w całości lub subtotalnie w przypadku procedur usztywnienia kręgosłupa (ALIF, XLIF, TLIF, PLIF) lub w przypadku artroplastyki (wszczepienie ruchomej protezy krążka międzykręgowego), ale wtedy obciążenia są przenoszone przez implant. Pozdrawiam

Dzień dobry. W przypadku mikrodiscektomii nie usuwa się w całości jądra miażdżystego z przestrzeni międzykręgowej. Nie ma takiej potrzeby, aby uzyskać poprawę stanu pacjenta, a co istotne w tej przestrzeni musi znajdować się pozostałość jądra miażdżystego, które nadal będzie spełniać swoją fizjologiczną rolę.

Ze względów anatomicznych ( bezpośrednie przyleganie naczyń jamy brzusznej) usunięcie całkowite krążka jest nie możliwe, usunięcie sekwestru jest równie skuteczne co usunięcie sekwestru z krązkiem.

Przy mikrodiscektomii standardowo usuwa się głównie tę część jądra miażdżystego, która wypadła i uciska nerw, a nie całe jądro. Zazwyczaj dodatkowo częściowo oczyszcza się przestrzeń międzytrzonową z luźnych, zdegenerowanych fragmentów dysku, ale pozostawia się możliwie jak największą, stabilną część krążka, żeby nadal pełnił funkcję „amortyzatora”.