Czy to jest już zaburzenia odżywania? Mam 20 lat 158 cm wzrostu i ważę 65 kg. W wieku 16 lat przy ty

Dzień dobry! Diagnozy przede wszystkim nie możemy postawić online na podstawie jednego wpisu. Jeśli to Panią niepokoi to warto wybrać się do dietetyka lub psychiatry/psychologa zajmującego się tematem zaburzeń odżywiania. To normalne ze w wieku dorastania/dojrzewania masa ciała wzrasta, zmienia się proporcja ciała. pani aktualna waga wskazuje na nadwagę. Jest to spowodowane nadwyżką kaloryczną i niewłaściwymi nawykami. Bardziej przyjrzałabym się jak wyglądają inne posiłki skoro nadrabia pani niezdrowymi przekąskami. Może to wcale nie zaburzenia odżywiania ale źle rozłożenie kaloryczności posiłków w ciągu dnia. Jeśli Panią coś niepokoi to zalecam wizytę stacjonarną u specjalisty :) Korzystanie z gotowym diet z internetu, czy "leczenie" się i odchudzanie na własna rękę może wręcz pogłębić problem. Pozdrawiam

Dzień dobry, Zapraszam na konsultację psychodietetyczną, podczas której na podstawie wywiadu będę mogła ocenić możliwość wystąpienia u Pani zaburzeń odżywiania. Zwiększone łaknienie na pokarmy rekreacyjne nie oznacza, iż występują u Pani zaburzenia odżywiania. pozdrawiam serdecznie

Witam, Opisane przez Panią zachowania nie muszą oznaczać pełnoobjawowego zaburzenia odżywiania, jednak zdecydowanie wskazują na nieprawidłową relację z jedzeniem i mechanizmy, które mogą w dłuższej perspektywie zwiększać ryzyko jego rozwoju. Jedzenie w sytuacjach braku głodu fizjologicznego, sięganie po wysokokaloryczne przekąski w odpowiedzi na nudę lub stres oraz bardzo częste kontrolowanie masy ciała są sygnałami, że jedzenie zaczyna pełnić funkcję regulowania emocji, a nie zaspokajania potrzeb organizmu. Wahania masy ciała oraz przyrost w ciągu ostatnich lat mogą wynikać zarówno z naturalnych zmian związanych z dorastaniem, jak i z utrwalonych schematów podjadania. Kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie uruchamia potrzebę sięgania po przekąski oraz jak wygląda Pani codzienny sposób odżywiania, poziom sytości i rytm posiłków. Tego typu trudności wymagają indywidualnej pracy — zarówno nad strukturą jedzenia, jak i nad emocjonalnymi impulsami, które to jedzenie wywołują. Aby rzetelnie ocenić sytuację i dobrać właściwe postępowanie, potrzebna jest szersza konsultacja, obejmująca omówienie nawyków, mechanizmów podjadania i nastawienia do kontroli masy ciała. Pozdrawiam.