Czy jestem DDA ?

Witam, sama nie wiem od czego zacząć..Mam 27 lat, estem z rodziny dysfunkcyjnej tzn mniej wiecej od 13 roku życia, a przynajmniej wtedy zauważyłam, pojawił się u mnie w rodzinie problem alkoholowy, moja mam zaczęła pić, bywała nieprzytomna, nieobecna, pracowała wtedy, ale niedługo później straciła pracę, nie wiem czy to przez alkohol ale wydaje mi się, że tak. W domu byłam tylko ja i mój tata, mam 2 starszych braci ale nie mieszkali z nami więc na początku nie widzieli problemu a później nawet jak zauważyli nie rozmawialiśmy o tym, omijali temat. Ja byłam świadkiem ciągłych kłótni, przepychanek między rodzicami, nie potrafiłam zrozumieć dlaczego tata nic z tym nie robi, dlaczego na to pozwala, zdarzało się że pił z nią ,mam chowała butelki po wódce w szafkach, w jednej kiedyś znalazłam mnóstwo butelek po winie, kłóciłam się z mamą ona wyzywała mnie od najgorszych, często płakałam, chodziłam głodna, w domu nie było ani jedzenia, ani pieniędzy, czasem myślałam że nie chce żyć. Jakoś to wszystko tak trwało, w wieku 20 lat wyprowadziłam się z domu z moim chłopakiem, on wiedział o problemie, choć nie całym, nie mówiłam mu wszystkiego po po prostu było mi wstyd, ale widział że jestem rozdrażniona, często płakałam z byle powodu, robiłam awantury o alkohol,z czasem mam przestała tyle pić, nie upijała się już codziennie, nie wiem co było tego powodem, miała pod opieką syna mojego brata może dlatego się otrząsnęła, długo nie potrafiłam z nimi normalnie rozmawiać, mam rozchorowała się miała 2 udary, zaawansowaną cukrzycę, i dopiero po tych wydarzeniach zaczęłam częściej do nich jeździć, nie rozmawialiśmy o tym co było, na każdej rodzinnej imprezie, świętach, wszędzie tam gdzie był alkohol, wychodziłam najwcześniej, nie piłam, nie chciałam patrzeć jak oni piją, bo z czasem i tata pozwalał sobie na więcej, nie chciałam myśleć o tym że jak wypiją znów będą się kłócić. Teraz nic się nie zmieniło tzn mam dalej nie pije codziennie tak do nieprzytomności ale wiem że ten alkohol jest obecny codziennie, choćby to tylko było piwo, na weekendy jest to już mocniejszy alkohol, rozpoznaje przez telefon po głosie po sposobie mówienia czy coś wypili czy nie. Układam sobie swoje życie, za niedługo wychodzę za mąż ale to się ciągle za mną ciągnie, wspomnienia, strach nie wiem co z tym zrobić, boję się że przez to sobie nie poradzę, mam problem ze znalezieniem pracy, z codziennymi problemami, boje się o wszystko o mojego przyszłego męża każdego dnia, o rodziców, o braci. To co tu napisałam tylko mała część, w sumie sama nie wiem dlaczego..nie wiem czy szukam pomocy czy odpowiedzi że to co się wydarzyło w przeszłości przeszkadza mi teraz normalnie szczęsliwie żyć.