Choruje na chorobę autoimmunologiczną, a dokładnie wrzodziejące zapalenie jelita. Nie potrafię się p

Psychiatra zapisze leki, które złagodzą Pana stres. Psycholog powinien pomóc spróbować spojrzeć w trochę inny sposób na Pana chorobę. W przypadku chorób przewlekłych szalenie ważne jest znalezienie wsparcia. Sugeruję zapisanie się do grup na FB, znajdzie tam Pan po pierwsze mnóstwo istotnych informacji, które pozwolą na łagodniejsze przechodzenie choroby, po drugie przekona się Pan, że nie jest Pan sam, że choroba dotyka wielu innych osób, zapewne pozna Pan ciekawych ludzi, którzy pomogą żyć z tą chorobą. Doskonale rozumiem Pański stan. Złość, gniew, obcinanie się o chorobę, czasami wyparcie, to naturalne objawy psychiczne. Rzecz w tym, żeby być zdolnym do zachowania w tej sytuacji spokoju, nastawienie psychiczne jest szalenie ważnym elementem radzenia sobie z chorobą. Na pewno nie stanie się cud i nie obudzi się Pan jutro zdrowy. Ale może udać się lepiej radzić ze swoją chorobą.

Z trudnym samopoczuciem zdecydowanie pomoże psycholog. W przypadku chorób autoimmunologicznych badania wskazują na istnienie przyczyn m. in. natury emocjonalnej, co w przypadku terapii oznacza realną szansę na zmniejszenie dolegliwości. Możliwe jest także udanie się do psychiatry, który zapisze leki od razu zmniejszające lęk.

Przykro mi, wyobrażam sobie, że postawiona diagnoza jest dla Pana niezwykle trudna. Paradoks sytuacji polega na tym, że higieniczny styl życia zarówno w kwestii zdrowych nawyków żywieniowych, aktywności fizycznej, ale i równowagi psychicznej wspiera okresy remisji. Zachęcam do dzielenia się swoimi emocjami z najbliższymi osobami, poszukania grupy wsparcia rozumiejacej doświadczalne przez Pana codzienne trudnosci. Warto również zrozumieć chorobę, obserwować siebie i swoje samopoczucie w zależności od tego, co się będzie działo w Pana życiu. W pewnym momencie stanie się Pan ekspertem od samego siebie i będzie Pan wiedział co pomaga, a co nasila objawy. Jesli Pan czuje, że sytuacja na ten moment jest niezwykle trudna do rozważania pozostaje farmakoterapia pod opieką psychiatry lub systematyczna praca w terapii. Niezależnie od podjętej drogi zapewniam Pana, że da się wieść satysfakcjonujace życie z tym schorzeniem. Życzę powodzenia. Aleksandra Zarod

Twoje objawy emocjonalne są zrozumiałą reakcją na konfrontację z chorobą przewlekłą, a psychoanalityczna terapia może pomóc Ci nadać tym doświadczeniom sens i odzyskać poczucie wewnętrznego oparcia — jednocześnie kontakt z psychiatrą może przynieść ulgę w najbardziej uciążliwych objawach.