Chciałem zapytać o problem który posiadam i które doskwiera mi w życiu codziennym. Bardzo wszystkim

Chciałem zapytać o problem który posiadam i które doskwiera mi w życiu codziennym. Bardzo wszystkim się przejmuję i biorę wszystko do siebie. Od małego pamiętam, że raczej trzymałem się z boku (jeśli się kolegowałem to głównie z dziewczynami, od chłopaków stroniłem a jeśli już to raczej dawałem się zdominować). Na wszelkie wydarzenia reagowałem bardzo gwałtownie, obecnie to wszystko w sobie tłamszę. Jeśli działo się coś złego albo coś stresującego automatycznie reagowałem płaczem, albo złością nawet w wieku nastoletnim, kiedy np. miałem sprawdzian w szkole. Wszelkie wyjazdy, pobyt w szkole - ból brzucha, mdłości, biegunka, częste telefony do rodziców. W okresie szkolnym, przygotowanie do sprawdzianu itd. zajmowało mi dużo więcej czasu jak rówieśnikom - musiałem wszystko "wykuć na blachę", wolałem uczyć się jak przebywać z rówieśnikami. W efekcie wszystko szybko zapominałem, jednak w przeciwnym wypadku nie byłem w stanie przygotować się inaczej do sprawdzianu. Na co dzień nie potrafię się zająć swoim życiem tylko robię wszystko za wszystkich dookoła bez sprzeciwu, nawet jeśli mam dość niczego nie powiem. W pracy raczej stronię od kontaktów z innymi współpracownikami, gdyż każda rozmowa blokuje mnie, stresuje, zdecydowanie wolę pisać. W trakcie rozmowy gubię wątek, zamyślam się, albo mam problem coś wypowiedzieć bo się blokuję. W życiu codziennym jestem cały czas spięty, stale drżą mi ręce, nie potrafię odpocząć bo w chwili spokoju zaczynają mnie dręczyć myśli. Czym może być spowodowany taki schemat działania? Jest to rodzaj zaburzenia, czy bardziej choroby, bądź problemem z samooceną?