Jestem neurologopedą z 10 letnim doświadczeniem zawodowym. Ukończyłam studia na kierunku Logopedia ogólna i kliniczna na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, a następnie kontynuowałam naukę na studiach podyplomowych zdobywając wiedzę z zakresu neurologopedii i wczesnej interwencji neurologopedycznej. Stale rozwijam swoje kompetencje uczestnicząc w wielu szkoleniach związanych z nowoczesnymi metodami terapii.
Pracuję w szpitalu "Kopernik" w ośrodku dziennej rehabilitacji neurologicznej.
Doświadczenie zdobywałam w poradniach psychologicznych oraz placówkach terapeutycznych.
Szczególnie bliska jest mi praca z niemowlętami i małymi dziećmi w wieku przedszkolnym. Wspieram najmłodszych pacjentów w trudnościach związanych z karmieniem, ssaniem, pobieraniem pokarmu oraz rozwojem funkcji oralnych. Zajmuję się oceną wędzidełek jamy ustnej, oceną odruchów oralnych, wspieram rodziców w procesie karmienia zarówno piersią jak i butelką. Pracuję zarówno z dziećmi rozwijającymi się typowo, które potrzebują wsparcia w zakresie rozwoju mowy czy karmienia, jak i z dziećmi o złożonych potrzebach rozwojowych.
Mam doświadczenie w pracy z dziećmi z zaburzeniami neurorozwojowymi, wadami genetycznymi, w tym rzadkimi zespołami genetycznymi, apraksją mowy, a także dziećmi wymagającymi wsparcia komunikacyjnego na różnych etapach rozwoju. W swojej praktyce wykorzystuję także metody komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC), pomagając dzieciom odnaleźć skuteczną drogę porozumiewania się z najbliższymi.
W swojej pracy dużą wagę przywiązuję do budowania relacji z dzieckiem i jego rodziną. Uważnie obserwuję dziecko i dostosowuję terapię do jego potrzeb, możliwości i sposobu komunikowania się. Bliskie jest mi podejście, w którym podążamy za potrzebami dziecka, nie rezygnując jednocześnie z wyznaczania jasnych granic. Uważam, że dzieci potrzebują zarówno akceptacji i zrozumienia jak i przewidywalnych zasad, które dają im poczucie bezpieczeństwa. To właśnie w takich warunkach najlepiej nawiązują relacje, uczą się i rozwijają nowe umiejętności, czują się pewnie, mogą budować swoją sprawczość i podejmować nowe wyzwania.
Współpraca z rodzicami pacjenta jest dla mnie nieodłącznym elementem terapii. Zależy mi, aby rodzina nie tylko rozumiała potrzeby dziecka, ale także otrzymywała praktyczne wskazówki, które można wykorzystać na co dzień. Wierzę, że najlepsze efekty osiągamy wtedy, gdy terapeuta i rodzice działają razem, mając wspólny cel - wspieranie dziecka w rozwoju komunikacji i samodzielności.
