Zwracam się z uprzejmą prośbą o opinię dotyczącą leczenia mojej babci (75 lat) z rozpoznaną uogólnio

Zwracam się z uprzejmą prośbą o opinię dotyczącą leczenia mojej babci (75 lat) z rozpoznaną uogólnioną miastenią gravis (AChR 42 nmol/l, dodatnie EMG miasteniczne). Babcia przyjmuje Mestinon 60 mg 5 razy dziennie - po każdej dawce obserwujemy częściową poprawę. 2 tygodnie temu włączono Encorton. Po rozpoczęciu leczenia pojawiło się pogorszenie, a po zwiększeniu dawki do 10 mg/dobę (2 × 5 mg) osłabienie jeszcze się nasiliło. Obecnie rano, po odpoczynku, funkcjonuje jeszcze dość dobrze, natomiast po południu (szczególnie około godziny 17) ma bardzo duże osłabienie mięśni kończyn, zdarza się, że nie jest w stanie utrzymać szklanki czy miski, ma trudności z ubraniem się i musi często odpoczywać. Po odpoczynku i po przyjęciu Mestinonu następuje lekka poprawa. Przy większym zmęczeniu nieznacznie pogarsza się również mowa, jednak nie występują duszność ani wyraźne trudności z połykaniem. Po rozpoczęciu leczenia wystąpił także epizod silnej biegunki. Lekarz prowadzący zalecił stopniowe odstawianie Encortonu, uznając, że może to być przejściowe pogorszenie po sterydzie. Chciałabym jednak zapytać, czy w państwa ocenie rzeczywiście jest to właściwy moment na wycofywanie sterydu. Zastanawiamy się, czy nie jest jeszcze zbyt wcześnie na ocenę jego skuteczności, biorąc pod uwagę, że leczenie trwa dopiero około 2 tygodni, a pełny efekt sterydów w miastenii często pojawia się później. Będę bardzo wdzięczna za każdą opinię i wskazówki dotyczące dalszego postępowania.