Zrobiłem sobie test reiss motivation profile i wyszło mi tam że największym moim motywatorem w życiu
Zrobiłem sobie test reiss motivation profile i wyszło mi tam że największym moim motywatorem w życiu jest bycie odwetowym(odpowiedź na krzywdę osobistą czy jakoś tak). Niby z tym mógłbym iść do wojska ale też nie mam za dużo zdrowia i z osobowości jestem raczej pokojowy. Niby też może być sport ale sport nie za bardzo mnie pociąga. Czy psycholog miałby jakiś pomysł na wykorzystanie tego "talentu", tej skłonności?
4 odpowiedzi
Myślę, że to bardzo ciekawe pytanie i można na nie spojrzeć z więcej niż jednej strony. Właściwie "odwet" może kojarzyć się negatywnie i zapewne w wielu sytuacjach chęć zemsty ostatecznie bardziej utrudnia życie niż ułatwia, często wymaga psychoterapii związanej z doznanym bólem. Jednak w perspektywie motywacji można na to spojrzeć także od drugiej strony i taką "odwetową energię" (rewanż) wykorzystać np. w odnoszeniu sukcesów w biznesie (np. prowadzenie firm, spółek) czy wszelkich innowacjach, odkryciach naukowych. Można pójść jeszcze o krok dalej i po doznanym cierpieniu pracować na rzecz innych, którzy doznają podobnej krzywdy (np. założenie fundacji lub działanie w niej). Nie jest to może odwet wprost, ale ukierunkowanie złości w sposób produktywny, pożyteczny.
Hmm... jeśli szuka Pan zawodu dla siebie, do do tego służą badania predyspozycji zawodowych, a nie motywacji. Przykładowo, jak ktoś ma predyspozycje zawodowe do bycia żołnierzem, czy sportowcem, czy programistą czy księgowym, to to jest tu kluczowe. Na każdym z tych stanowisk np. "u programisty" - rewelacyjne dopasowanie zawodowe i w tym kierunku należałoby się udać, natomiast jak weźmiemy 10-ciu programistów - każdego z nich może motywować coś innego. Oczywiście "ten trzon" dotyczący predyspozycji zawodowych też jest konkretną motywacją, niemniej w pierwszej kolejności "nakładamy" cechy, predyspozycje zawodowe i zainteresowania na konkretne kariery dostępne na rynku. Dopiero w dalszej kolejności patrzymy na te inne motywacje, ale... one mogą nie mieć nic wspólnego z danym zawodem. Przykład: ktoś może mieć wysoką motywację w obszarze altruizmu i pomagania innym. Tylko... nam to NIC nie mówi o kierunku zawodowym. Altruistą może być psycholog, ale i ratownik, ale i też przedsiębiorca dowolnej branży wykonujący dobrą robotę dla innych ludzi, czy dowolny specjalista (programista? księgowy? prawnik?). Zalecam przebadanie predyspozycji zawodowych i na tej podstawie dokonać wyboru dalszej drogi zawodowej. Pozdrawiam serdecznie
Ważne jest, aby rozumieć tę motywację jako reakcję na poczucie niesprawiedliwości lub krzywdy, ale niekoniecznie oznacza to, że masz skłonności do działań agresywnych czy impulsywnych. Można to rozumieć bardziej jako głęboką potrzebę przywracania równowagi, naprawiania krzywd lub reagowania na sytuacje, które odbierasz jako niesłuszne. Nie musisz angażować się w agresywne czy konfliktowe działania, aby realizować swoją potrzebę reakcji na krzywdy. Możesz znaleźć sposoby na przekształcenie tej motywacji w pozytywne działania, które pomogą innym i dadzą Ci poczucie sensu.
Dzień dobry, na początek zwróciłbym uwagę, że w modelu Reissa wysoki wynik w obszarze „odwetu” nie oznacza, że jest Pan osobą agresywną czy mściwą. Ten wymiar częściej mówi o silnej wrażliwości na niesprawiedliwość, potrzebie wyrównania krzywd, obrony granic oraz potrzebie, aby ludzie ponosili konsekwencje swoich działań. Dlatego nie interpretowałbym tego wyniku jako „mam talent do walki”, ale raczej jako „mam silne wyczulenie na sprawiedliwość”. W zdrowej formie taka cecha może być bardzo wartościowa. Często odnajduje się u osób, które: bronią słabszych lub pokrzywdzonych, działają społecznie i obywatelsko, angażują się w pomoc psychologiczną, prawną lub mediacyjną, pilnują zasad i standardów, dobrze reagują na sytuacje, w których trzeba postawić granicę lub przeciwstawić się nadużyciom. Z psychologicznego punktu widzenia kluczowe pytanie brzmi: co kryje się pod tą potrzebą odwetu? U niektórych osób jest to przede wszystkim potrzeba sprawiedliwości. U innych może wynikać z własnych doświadczeń krzywdy, bezsilności lub poczucia, że nikt ich kiedyś nie obronił. Jeżeli jednocześnie opisuje Pan siebie jako osobę raczej pokojową, to być może nie chodzi o walkę w sensie militarnym czy sportowym. Być może Pana naturalną rolą jest raczej stawanie po stronie tego, co uważa Pan za słuszne, reagowanie na niesprawiedliwość i dbanie o granice – własne oraz innych ludzi. Jako psycholog nie szukałbym więc dla tej cechy „ujścia” w postaci wojska czy sportów walki na siłę. Bardziej interesowałoby mnie, w jakich sytuacjach czuje Pan największą motywację do działania. Często odpowiedź na to pytanie pokazuje, że nie chodzi o odwet, lecz o głęboką potrzebę sprawiedliwości, lojalności i ochrony wartości, które są dla człowieka ważne. To już zupełnie inny obraz tej cechy niż mogłoby sugerować samo słowo „odwet”.
Podobne pytania
- Dzień dobry, mam takiego kolege, który mieszka 6 km od mojej rodzimej miejscowości. Za każdym razem
Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.


