Żona powiedziała że mnie nie kocha jednak ja wiem że w głębi serca cos dla niej znacze co zrobić jak

Dzień Dobry Panu,

Dziękuję Panu za kontakt :)

Ucieszyło mnie, że nie rezygnuje Pan i poszukuje optymalnej drogi, by uratować/odnowić relacje małżeńską między Państwem.

Z jakiegoś powodu, być może Państwo oddaliliście się od Siebie?
Być może komunikat ze strony Pana Małżonki, jest sygnałem, by zadbać o relację małżeńską?

Co zrobić?
Zachęcam Pana do otwartej/szczerej i nie oceniającej rozmowy z Żoną, komunikując Jej, że jest dla Pana ważna, prezentując Swoją otwartość na podjęcie terapii małżeńskiej, równocześnie zapraszając do niej Swoją Małżonkę.
By nakłonić Małżonkę, to nie ma Pan takiej mocy sprawczej, może Pan jedynie zainspirować/zachęcić, czego serdecznie Panu życzę.

Gdyby miał Pan życzenie takiej pracy terapeutycznej, nad związkiem, zapraszam online via Skype albo do Gabinetu.

Dzień dobry,

istotne jest, by zrozumieć przyczynę/y, dla której/ych małżonka czuje, że już nie darzy Pana takim uczuciem, jak kiedyś. By przybliżyć się do poznania Jej perspektywy i przedstawienia swojej, warto skorzystać z konsultacji psychologicznej dla par. Warto, by była to decyzja wspólna. Pisze Pan, że nie wie, jak nakłonić małżonkę do terapii. Może na razie warto zaoferować konsultację, - i choć to trudne – pokazać, że szanuje Pan prawo małżonki do jej odczuć, a także wskazać, że konsultacja ma Państwu/Panu pomóc zrozumieć, co się dzieje. Czasem opór drugiej strony wywołuje fakt, że są naciskane, ich zdanie, emocje, odczucia unieważniane, a wizyta ma przekonać do pozostania w związku, gdy w danym momencie czują, że tego nie chcą. Wizyta ma być wsparciem dla Państwa i gdy będzie wola do dalszej współpracy – pomóc poradzić sobie z obecnym kryzysem lub trudnościami powstającymi już od jakiegoś czasu. Może być też ukierunkowana na radzenie sobie z perspektywą odejścia drugiej osoby. Możliwości jest wiele, a te zależą m. in. od tego, jaka jest historia Państwa związku, oczekiwania, możliwości, motywacja.
Z uszanowaniem,

dr. n. hum. Monika Gmurek

Dzień dobry,
Bardzo dobrze, że rozważa Pan rozpoczęcie terapii. Rzeczywiście jest to trudna sytuacja, kiedy jedna strona jest gotowa rozpocząć terapię, a druga nie. Może Pan próbować porozmawiać otwarcie z żoną, że Panu bardzo zależy na relacji, z drugiej strony terapia - czy też najpierw konsultacja - może pomóc przy podjęciu decyzji o rozstaniu, wyjaśnić różne niewyjaśnione kwestie, wyrazić emocje. Nie wiadomo nigdy, w którą stronę pójdzie terapia, czy do ponownego zbliżenia, czy do rozstania. Ważne, by nie naciskać drugiej strony i nie mieć oczekiwań, że ma przynieść taki rezultat, jak ja chcę. Jeśli żona będzie czuła, że ta terapia nie ma być formą nacisku na nią, ale jest Pan otwarty na to, co przyniesie, łatwiej się zgodzi. Jeśli się nie zgodzi, nie ma sensu jej na siłę namawiać, bo z mojego doświadczenia wynika, że osoby które przyszły na terapię, bo druga strona je namówiła, nie są tak naprawdę zainteresowane pracą nad sobą i nad relacją i i tak zaraz rezygnują z terapii. W takiej sytuacji może Pan zawsze skorzystać z terapii indywidualnej i zobaczyć, jak Pan może sobie radzić z tą sytuacją.
pozdrawiam serdecznie,

Justyna Wojciechowska

Z wypowiedzi trudno wyciągnąć kontekst, więc ograniczę się do podstawowych reguł. Taka deklaracja od małżonka zazwyczaj nie pojawia się znikąd. Coś do tego miejsca musiało Państwa doprowadzić. O tym warto byłoby porozmawiać z psychologiem (jeżeli żona nie będzie chciała pójść na terapię par). Wygląda, jakby targały Panem silne emocje, a w silnych emocjach ludzie gotowi są na wiele poświęceń, byleby tylko złagodzić napięcie. Gdy znajdzie Pan chwilę, w której emocje spadły do akceptowalnego poziomu, to warto zrobić ćwiczenie polegające na - uwaga! uwaga! - skupieniu się na sobie. Proszę sobie odpowiedzieć na pytanie: "DLACZEGO jestem gotowy zrobić wszystko, by uratować małżeństwo?" Ponawiam zachętę do umówienia się na wizytę u psychologa.