Zdiagnozowano u mnie nerwice lękowa. Od stycznia ubiegłego roku chodzę na psychoterapię . Raz jest l

Dzień dobry,
Bardzo dobrze, że łączy Pan/Pani psychoterapię z farmakoterapią i dba o to by się leczyć. Opisane objawy są typowe wręcz podręcznikowe, jeśli chodzi o nerwicę lękową i dlatego nie obawiałabym się, że może to być coś innego. Wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych ma psychoterapia poznawczo - behawioralna i ten nurt mogę śmiało polecić. Dobrym uzupełnieniem terapii może być samodzielna lektura w domu. Doradzam pozycje na temat mindfulness - treningu uważności nawiązującego do technik medytacyjnych oraz książkę pod tytułem "Lęk i fobia. Praktyczny podręcznik dla osób z zaburzeniami lękowymi" Edmond J. Bourne, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego (m.in. dostępna w księgarniach internetowych). Niestety tylko terapia stanowi tu rozwiązanie i nie jestem wstanie nic więcej doradzić. Ewentualnie może Pan/Pani rozważać zmianę terapeuty, jeśli to miałoby pomóc.
Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry.
Objawy opisane w poście tak jak Pani/Pan opisuje leczy się właśnie początkowo farmakoterapią i psychoterapią. Ważne aby łączyć to co się dzieje w sferze somatycznej z myślami i uczuciami. Również uważność na sytuacje, w których one się nasilają może być pomocne. Post w tej sprawie oznacza pewnie niepokój, że objawy nie ustępują w satysfakcjonującym stopniu. Zachęcałabym do rozmowy na ten temat z psychoterapeutą. Życzę powodzenia i pozdrawiam

Twoje objawy, takie jak duszności, problemy z przełykaniem, ból pleców, wysokie tętno i lęk przed śmiercią, są typowe dla zaburzeń lękowych, zwłaszcza nerwicy lękowej. To, że objawy fizyczne są tak intensywne, nie oznacza, że dzieje się coś poważniejszego – to efekt silnego napięcia i reakcji ciała na lęk. Ważne jest, że jesteś już w terapii i przyjmujesz leki – to kluczowe elementy leczenia. Proces zdrowienia bywa falujący, a chwilowe pogorszenia nie oznaczają braku postępów. Warto dzielić się swoimi obawami z terapeutą i lekarzem, którzy mogą dostosować leczenie. Możesz z tym wygrać – kluczowe są cierpliwość, regularna praca w terapii i otwartość na wsparcie specjalistów.