Współżyje od 3 lat. Jednak dopiero ostatnio przemogłam się do wizyty u ginekologa, pomimo moich jękó

Współżyje od 3 lat. Jednak dopiero ostatnio przemogłam się do wizyty u ginekologa, pomimo moich jęków i krzyków pani ginekolog na siłę włożyła mi wziernik, wtedy zaczełam się wyrywać, dlatego też nie udało się go otworzyć i wykonać badania. Nastepnie przystąpiła do badania palpacyjnego, po czym stwierdziła, że mam pozostałości błony dziewiczej, którą stracę najpewniej dopiero przy porodzie. Potem nastąpiło również bolesne badanie USG, mimo moich obaw. Odkąd wyszłam z gabinetu dostrzegam poszerzone wejście do pochwy, cały czas nie wraca do wymiarów sprzed badania. W dodatku tak złego i mało satysfakcjonującego współżycia nie miałam nigdy wcześniej. Nie wspomne już o tym, że takie badanie odbiło się na mnie tak, że miesiąc po, cały czas płacze na samą myśl o tym. Uważam, że odbiło się ono na mojej psychice i na dzień dzisiejszy, pomimo tego, że potrzebuje, nie jestem w stanie udać się do lekarza ginekologa i poddać badaniu. Nie mam pomysłu już, jak sobie z tym poradzić i jak polepszyć swoje życie seksualne, dodam, że mój partner nie dostrzega różnicy podczas stosunku, problem dotyczy tylko mnie.
Z góry dziękuję za odpowiedź.