Witam. Postaram się po kolei i szczegółowo przedstawić historię swojego problemu... W 2012 roku z

ostaram się po kolei i szczegółowo przedstawić historię swojego problemu...

W 2012 roku zaczęła uwierać mnie lewa powieka. Wtedy pani doktor pierwszego kontaktu spytała czy nie mam tego na tle nerwowym. Był to pierwszy zwiastun koszmaru, który miał dopiero nadejść...

Około 20 lutego 2014 roku pojawił się mój problem ze wzwodem, co jako pierwsze rzuciło mi się w oczy. Następnie przyszły nudności, uczucie pragnienia, zaburzenia wzroku, otępienie, trzęsące się ręce, kłucie w klatce piersiowej. Czułem się jakbym ciągle był na kacu albo podczas choroby lokomocyjnej. Bóle głowy były tak silne, że nie mogłem normalnie funkcjonować. Zrobiłem szereg badań, z których wynikało, iż jestem zdrów jak ryba.

Wtedy w lipcu wybrałem się do homeopaty. Opowiedziałem mu o swoich dolegliwościach i stwierdził, że ich przyczyną są nerwy. Przepisał mi kilka leków na dolegliwości, które mu przedstawiłem. Wśród nich znajdował się lek Bryonia 9ch – zdaje się, że właśnie ten był na nerwy. Ów lek bardzo mi pomógł. Po 5 dniach zażywania niemal wszystkie dolegliwości ustąpiły. Zniknęły bóle głowy, nudności, otępienie, kłucie w klatce piersiowej, co sprawiło, że zacząłem normalnie funkcjonować. Pozostały jedynie zaburzenia wzroku, choć znacznie łagodniejsze, lekko trzęsące się ręce oraz problemy z osiągnięciem i utrzymaniem wzwodu i zerowe libido. Niemalże zupełnie nie mogę się podniecić. Niemalże – gdyż niekiedy udaje mi się to z trudem za sprawą samej wyobraźni.

Poszedłem do urologa. Z badań, które przeprowadziliśmy wynika, że wszystko jest w porządku. Testosteron powyżej normy. Stwierdził, iż moja impotencja wynika z nerwów.

Spotykam się z dziewczyną. Widujemy się dosyć rzadko i z dużymi przerwami, między innymi z powodu mojego problemu. Na kilka naszych spotkań tylko raz udało nam się odbyć stosunek i to pozostawiający wiele do życzenia.

Kiedy po raz drugi wybrałem się do doktora, przepisał mi lek Gelsemium 200ch. W czasie brania leku moje dolegliwości zaczęły się nasilać, co według doktora było bardzo prawidłową reakcją.

Podczas kolejnych wizyt pan doktor przepisywał mi różne leki, na które nie reagowałem w żaden sposób. Przez ten czas funkcjonowałem całkiem normalnie – brakowało mi w zasadzie tylko zdolności do prowadzenia życia seksualnego – i regularnie odwiedzałem swojego homeopatę.

Aż do teraz. Wczoraj ponownie zacząłem w dość niewielkim stopniu czuć otępienie i nudności. Nie ma oczywiście porównania z tym jak czułem się na początku. Obawiam się jednak, że znowu będę czuł się tak koszmarnie.

Moje pytanie brzmi: dlaczego pierwszy lek zdziałał tak dużo, a kolejne nic? Czy tylko ten pierwszy był właściwie dobrany? Czy obecnie pan doktor wciąż szuka odpowiedniego dla mnie leku, a wszystkie te były nietrafione? I skąd nawracające się dolegliwości?