Witam Państwo [co się dzieje z innymi emocjami (afektami) podczas epizodu depresyjnego i chroniczneg

Dzień dobry, na tak zadane pytanie można szukać odpowiedzi w budowie i funkcjonowaniu naszego mózgu. Badania, dzięki którym wiemy jak funkcjonuje mózg człowieka chorego na depresję pokazują, że w czasie tej choroby odczuwanie emocji ogranicza się do przeżywania emocji negatywnych, nawet w odpowiedzi na neutralne bodźce. W efekcie występuje obniżony nastrój, anhedonia, drażliwość. Przyczyną jest zaburzone funkcjonowanie struktur mózgu, które odpowiadają za regulację emocji. Farmakoterapia, czyli dobrze dobrane leki i oddziaływania psychoterapeutyczne powodują normalizację czynności mózgu.

Dzień dobry, chronicznie obniżony nastrój to bardzo poważne zagrożenie dla ludzkiego zdrowia i życia. Dzieje się tak dlatego, że osoba pogrążona w stanach i myślach oddolnych, właściwie zatraca radość i satysfakcję, jaką człowiek zdrowy może czerpać z codzienności. Często obniżeniu towarzyszy lęk, myślenie krytyczne, przyglądanie się swoim porażkom, niezdolność do wykonania najprostszych czynności. Jak można się domyślić afekt w takiej sytuacji jest bardzo bolesny, czasem przytępiony. Osoby, doświadczające depresji, często porównują ją z "czarną dziurą", w której nie ma nic, poza niemocą. Dodatkowo pojawia się anhedonia, która jest niczym innym, jak utratą zainteresowania i odczuwanej przyjemności tam, gdzie wcześniej się pojawiała, świat obojętnieje. W obliczu takiego cierpienia, czasem ciężko jest samodzielnie szukać pomocy, bo to również wiąże się z publiczną ekspozycją i emocjonalnym wysiłkiem. Na szczęście dobrze dobrane leki dość szybko wyrównują nastrój do bezpiecznego poziomu, zwracając osobie cierpiącej choć podstawowy komfort życia. Pozdrawiam serdecznie.

W epizodzie depresyjnym i przewlekle obniżonym lub drażliwym nastroju inne emocje często ulegają stłumieniu, zniekształceniu lub są trudne do przeżywania. Nie znikają – pozostają w psychice w stanie latencji (uśpienia), bywają odcięte od świadomości lub przejawiają się w sposób pośredni (np. jako drażliwość zamiast lęku, apatia zamiast smutku). To forma psychicznej „konserwacji energii” – organizm skupia się na przetrwaniu, ograniczając dostęp do pełnego spektrum emocji.