Witam , nazywam się Ola mam 26 lat , moje życie zawsze było naznaczone stwierdzeniami „ nikt mnie ni

Witam , nazywam się Ola mam 26 lat , moje życie zawsze było naznaczone stwierdzeniami „ nikt mnie nie rozumie „ mam dosyć” wiele razy na przestrzeni lat szukałam pomocy ale zawsze czułam ze depresja , czy zaburzenia lekowe to nie problem z którym się mierze … nie potrafiłam nazwać swoich odczuć , zawsze to co chciałam powiedzieć mi uciekało .. ( do takich wniosków dochodziłam na przestrzeni lat edukując się na temat chorób i zaburzeń psychicznych ) nie czułam ze to co robimy na terapi czy leki które biorę przynoszą efekt. Pare miesięcy temu znowu wróciłam do tematu ADHD ale czytając objawy przypisywane mężczyzna ( nie miałam świadomości ze u kobiet są one inne) stawałam w miejscu bo nie do końca pasowało mi to do tego z czym się zmagam . W zeszłym miesiącu odkryłam ADHD u kobiet i wtedy wszystko zaczęło się układać w jedna całość … nie jestem lekarzem i wiem ze nie można samemu stawiać diagnozy wiec poszłam skonsultować moje przypuszczenia z lekarzem pierwszego kontaktu, doszliśmy do wniosku ze jest bardzo duża szansa ze moje przypuszczenia są słuszne. Dostałam skierowanie otwarte tzn. Muszę sama szukać specjalisty ponieważ wszędzie są kolejki Ok. Roku lub dwa lata , mieszkam za granica w Dani i próbuje dostać się do psychiatry ale nie będzie to proste , zastanawiam się nad wizytami online ale w Polsce tez są długie kolejki a ja ani w Dani ani w Polsce nie mam środków na to żeby chodzić po omacku … jestem zdesperowana , poziom niepokoju i bezradności odbiera mi możliwość funkcjonowania ( jakby wcześniej było lżej ..) całe życie jest ciężko ale to co czuje teraz jest nie do zniesienia . Proszę o poradę , co robić .