Witam.Moje pytanie pewnie wyda sie dziwne.Jestem kobieta po 50.Mam spory problem.Gubie sie w nowych

Dzień dobry,
To, co Pani opisuje, może mieć różne przyczyny. Trudności z orientacją w przestrzeni i lęk przed zagubieniem mogą wynikać z kilku czynników, takich jak:
Stres i napięcie – silne emocje mogą osłabiać zdolność koncentracji i zapamiętywania.
Zaburzenia lękowe – lęk przed dezorientacją lub agorafobia mogą wpływać na poczucie bezpieczeństwa w nowych miejscach.
Problemy z pamięcią przestrzenną – mogą mieć podłoże neurologiczne lub wynikać z procesów starzenia.
Zaburzenia przetwarzania bodźców – nadmiar wizualnych informacji w dużych przestrzeniach może powodować dezorientację.
Jeśli problem się nasila i utrudnia codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z lekarzem lub psychologiem, aby znaleźć przyczynę i opracować skuteczne strategie radzenia sobie.
Powodzenia, Adriana Cylwik

Dzień dobry Pani.

Jeśli przypadki gubienia się w nowych miejscach pojawiły się w nieodległej przeszłości, proponuje udać się do neurologa i z nim omówić problem. Może to być objaw jakiejś choroby neurologicznej?!

Jeśli jest to problem z którym zmaga się Pani całe życie, to prawdopodobnie jest to niski poziom zmysłu orientacji w terenie, szczególnie w nowych miejscach. Taki Pani urok. Można temu zaradzić stosując odpowiednie techniki orientacyjne. Warto wtedy udać się do psychologa i wprowadzić je pod okiem specjalisty w życie.
Życzę powodzenia i pozdrawiam.

Sytuacja, którą Pani opisuje może mieć różne podłoża. Jedno z nich może być oczywiście psychiczne, ale nie można wykluczyć zmian neurologicznych. Warto zatem skonsultować się ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu oraz psychologiem, aby wspólnymi siłami dojść do sedna problemu. Lęk który Pani opisuje może być zarówno przyczyną (podłoże psychiczne), jak również odpowiedzią, reakcją na zmiany neuronalne.

Dyskomfort i lęk związane z przebywaniem w nowych lub dużych obiektach handlowych, a także obawa przed zgubieniem się, mogą mieć różne przyczyny – od nasilenia codziennego stresu, przez zmiany w obrębie zdolności poznawczych, aż po pewne trudności z orientacją przestrzenną. Jeśli sytuacja jest dla Pani uciążliwa, dobrym krokiem może być wstępna wizyta u lekarza pierwszego kontaktu, który zleci rutynowe badania i zadecyduje, czy konieczna jest konsultacja u neurologa. W międzyczasie wskazane może być wsparcie psychologiczne, szczególnie gdy pojawia się lęk i obawa o bezpieczeństwo w nieznanych miejscach. Czasem systematyczne ćwiczenia orientacji w terenie – na przykład wyznaczanie punktów odniesienia lub planowanie krótkich tras samodzielnie – pomagają wzmocnić poczucie kontroli. Jeśli jednak zauważy Pani nasilenie tych trudności bądź pojawienie się dodatkowych objawów, warto działać szybko: uzyskanie profesjonalnej pomocy pomoże zrozumieć źródło problemu i ułatwi powrót do większej swobody w codziennym funkcjonowaniu.

Dzień dobry, zaburzenia orientacji przestrzennej mogą mieć przyczyny psychiczne (np. lęk wynikający ze stresu czy zmian życiowych), ale także neurologiczne. Warto porozmawiać o tym z psychologiem, a także skonsultować się z lekarzem. Pozdrawiam, Julianna Skawińska