Witam mam31lat, moja mama ma depresję Leczy się farmakologiczne i obecnie przebywa w klinice wierzę

Dzień dobry. To normalne, że martwi się Pani o stan zdrowia swojej mamy. Myślę jednak, że wcześniej powinna się Pani udać do psychoterapeuty na konsultację, a dopiero później jeśli będzie taka konieczność do psychiatry. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Dzień dobry.
Aby móc odpowiedzieć na Pani pytanie, warto byłoby szerzej zobaczyć kontekst sytuacji, w której się Pani znajduje. Nie jest to jednak możliwe w warunkach pytań otwartych na portalu. Napiszę więc pobieżnie, że troska o najbliższych jest czymś naturalnym, natomiast ważne jest aby w tej sytuacji zadbała Pani o siebie. Z tego, co Pani pisze wynika, że mama jest w rękach specjalistów i ma zapewniona opiekę. Być może jest to dobry czas, aby pomyślała Pani o swoim komforcie. Wspomniała Pani o płaczliwości, niemożności skupienia się na wykonywanych czynnościach, zamartwianiu się. Uważam, że nie powinna Pani tego bagatelizować. Namawiam, aby poświęcić czas i uwagę własnemu zdrowiu, przyjrzeć się swoim emocjom i nie uzależniać ich od stanu zdrowia mamy. Warto, aby zatroszczyła się Pani o siebie, na przykład przy współpracy z terapeutą. Wesprze on Panią i pomoże zobaczyć w szerszej perspektywie sytuację, w której się Pani znajduje. Oczywiście, jeśli ma Pani taka potrzebę, jak najbardziej może się Pani udać na konsultację do lekarza psychiatry. Tam zapewne również otrzyma Pani wsparcie- chociażby w postaci leków.
Pozdrawiam ciepło i życzę powodzenia.

Jeśli emocje jakie odczuwamy są przedmiotem naszej troski i niepokoimy się o swoją kondycję psychiczną jest to wystarczający powód do tego żeby sięgnąć po pomoc psychologiczną dla siebie. Warto mieć zaufanie do swojej intuicji. Dobry psycholog czy psychoterapeuta pomoże Pani poradzić sobie z trudnymi wydarzeniami jakie miały miejsce w Pani życiu i stanąć mocniej i stabilniej na własnych nogach.

Na pewno warto byłoby zająć się również sobą, nie tylko chorą mamą, której zaburzenie z pewnością wypełniło Pani życie. To, że się Pani martwi jest zrozumiałe. Nie ma Pani kontroli nad tym, co się dzieje z mamą, nie wie Pani czy nie przeżywa trudności. Boi się Pani, że nikt, tak jak Pani nie zaopiekuje się najbliższą osobą. Proszę jak najszybciej poszukać wsparcia dla siebie. Pani również potrzebuje oparcia i zrozumienia. Pozdrawiam serdecznie