Witam. Mam 25 lat jestes mama 6 letniej coreczki. Moj problem polega na tym iz jestem bardzo wybucho

Witam serdecznie.
Myślę, że warto się zastanowić, od kiedy to zachowanie nasiliło się? Czy w Pani życiu wydarzyło się ostatnio coś stresującego? Czy ojciec dziewczynki wspiera Panią w wychowaniu dzecka, ale również w związku?
Myślę, że warto byłoby poszukać kogoś w swojej okolicy z kim na żywo mogłaby Pani przeanalizować Pani zachowanie. Brak spójnego komunikatu dla dziecka, jaką jest wybuchowość, będzie utrudniać budowanie trwałej relacji z dzieckiem opartej na zaufaniu.
Może Pani na początek spróbować kilku prostych technik np. jak czuje Pani że zaraz wybuchnie - wyjść do drugiego pokoju, a może nawet na dwór, policzyć do 50, pooddychać świeżym powietrzem. Zastanowić się co konkretnie w zachowaniu córki wzbudziło w Pani taką złość.
Tłumienie emocji na dłuższą metę też nie jest dobrym rozwiązaniem, lepiej byłoby zrozumieć skąd ta złość się bierze, a to już musi się odbyć na spotkaniu z terapeutą.
pozdrawiam.

Szanowna Pani, W mojej ocenie z jakiegoś powodu nie radzi sobie Pani ze stresem. Przyczyn może być wiele - począwszy od problemów hormonalnych do problemów środowiskowych, do wydarzeń w Pani życiu, które wpłynęły na brak odporności. Sugeruję skorzystać z pomocy psychologa lub psychoterapeuty w Pani okolicy lub skontaktowania się ze mną.

Dzień dobry. Wspomniana przez Panią wybuchowość może mieć wiele źródeł. Najbardziej prawdopodobnym wydaje się być stres. Zaproponowałbym Pani potraktowanie narastającego gniewu jako obiektu do wewnętrznej obserwacji. Gdy tylko pojawia się w Pani takie uczucie, proszę wziąć kilka głębokich, powolnych oddechów przeponą i obserwować jakie myśli pojawiają się wraz z nim, może je również Pani zapisać na kartce. Takie działanie pozwoli Pani na zredukowanie narastającego uczucia złości i zdystansowanie się do pojawiających się myśli, które je wywołują.
Gniew jest emocją, którą musimy w jakiś sposób rozładować. Istnieje wiele technik radzenia sobie z gniewem, który już się pojawił i osobiście najbardziej polecam w miarę regularne ćwiczenia fizyczne, które przemienią go w coś pożytecznego.

Dzień dobry. To, że poszukuje Pani pomocy, jest bardzo zdrowym zachowaniem. Jest Pani mamą - jak rozumiem, wychowywanie dziecka to duże wyzwanie i można czasem stracić cierpliwość :) Pisze Pani jednak o tym, że irytują Panią drobne sprawy, że często żałuje Pani swojego zachowania w gniewie. Proponuję skorzystać ze wsparcia psychoterapeuty. Pomoże Pani zrozumieć przyczynę swoich emocji i umożliwi konstruktywne ich wyrażanie. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry. Zachęcam do wizyty u psychoterapeuty i porozmaiwania z nim o Pani trudnościach i w ten sposób będzie miała Pani możliwość przyjrzenia się temu problemowi, zrozumienia skąd się on wywodzi i przepracowywania go. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Wybuchowość i szybkie denerwowanie się to często sygnały, że wewnątrz Pani jest dużo napięcia, stresu i być może zmęczenia, które ciężko kontrolować.

Warto zacząć od tego, by spróbować lepiej rozpoznać, co dokładnie wywołuje u Pani te silne emocje. Czasem kryją się za tym niewyrażone potrzeby, przemęczenie, presja lub poczucie braku wsparcia. Ważne jest, aby znaleźć momenty na odpoczynek i zadbać o swoje potrzeby — nawet jeśli to tylko krótkie chwile dla siebie.

Dobrym krokiem może być nauka technik radzenia sobie ze stresem, takich jak świadome oddychanie, relaksacja czy krótkie przerwy na wyciszenie, kiedy czuję Pani, że złość zaczyna narastać. Często pomaga też rozmowa z kimś bliskim lub terapeutą, który pomoże lepiej zrozumieć emocje i nauczyć się je kontrolować.

Proszę pamiętać, że nikt nie jest idealny i każdy czasem traci cierpliwość. To, co ważne, to umiejętność przeproszenia i wyjaśnienia dziecku swoich emocji — to uczy je empatii i radzenia sobie z trudnymi uczuciami.