Witam, mam 24 lata od dłuższego czasu czuje się dziwnie i zastanawiam czy wszystko jest ze mną w p

Witam,
mam 24 lata od dłuższego czasu czuje się dziwnie i zastanawiam czy wszystko jest ze mną w porządku.Patrząc wstecz myśle ze cześć tych problemów było od dziecka.Np mam problemy z utrzymaniem dłuższej i bliższej relacji , rzadko utrzymuje kontakt wzrokowy rozmawiając sprawiam wrażenie zdenerwowanego, nerwowo sie rozglądam itp.Bardzo często mówie co myśle nie zważając na konsekwencje.Jeżeli w grupie jestem kimś kto np wydaje polecenia w pracy lub jestem przez wszystkim lubiany to jest bardzo dobrze namtomiast jeżeli w grupie nie jestem rozumiany i inni traktuje mnie jako mało interesująca osobe to odłaczam sie od tej grupy i wole być sam. Tak też było gdy miałem kilka lat, bardzo duzo czasu spędzałem sam. Lubiłem rozmawiać o swoich zainteresowaniach a coś co dla mnie było ciekawe dla kogoś było nudne, natomiast nie lubiłem i nadal nie lubie rozmawiać o "niczym" przez co wiekszośc osob uważa że jestem mało towarzyski i mało rozmowny.Bardzo duzo czasu spędzałem i spędzam sam.Nie miałem dobrego kontatku z rodziną ze znajomymi.Bywało że ktoś do mnie mówił a ja po prostu nie odpowiadałem.Jestem dość szczegółowy, np potrawie zauyważyć co dzieje się wewnatrz budynku kiedy przejeżdzam autem obok rozmawiając w tym czasie przez telefon, zwracam duża uwage na szczegóły tak jakbym ich czasem wypatrywał, i czasem zawieszam sie na jednym punkcie.Sporo razy tez wracam do przeszłości tak jakby wszystko co najlepsze było już za mną, boje sie odejscia dziadków rodziców... Czesto przebywając w miejscach przypominaja mi sie sytuacje sprzed kilku badz kilkunastu lat i łącze to z teraźniejszością w sposób ktory cieżko mi tu opisać.Mam dobra pamieć do rzeczy ktore działy sie nawet kilkanascie lat temu natomiast czesto zdarza mi sie szukać przedmiotu ktory miałem w rekach 5 minut wcześniej. Czesto myśle o wielu rzeczach naraz, myślac o tym długo zachaczając o wiele tematów.Problemów z nauką nie miałem nigdy, być może był mały problem żeby się skupić. Jest tego o wiele więcej, ale ciężko wszystko tu wymienić. To troche przykre bo mimo swojego wieku nie zawiązałem żadnych mocnych przyjacielskich relacji badź związku, i mam poczucie winy że moje życie rodzinne (nasze) jest dość szare, brakuje tam rozmowy żartów uśmiechu..Mam pytanie czy takie zachowanie jest typowym objawem jakiegoś zaburzenia bądź choroby? Bede wdzieczny za pomoc.