Witam. Mam 22 lata . Jestem zdrowym i energicznym chłopakiem . Mam dziewczynę już 3 rok nasze stosun

30% wszystkich mężczyzn ma problem z przedwczesnym wytryskiem. Zgłoś się do lekarza seksuologa i zacznij brać na tą przypadłość tabletki. Jeżeli liczysz na psychoterapię lub na ćwiczenia behawioralne to życzę powodzenia)))

Tabletki oczywiście można brać. Dobrym pomysłem jest jednak diagnoza i rozpoznanie podłoża problemu. Nie proponuję ani psychoterapii, ani ćwiczeń behawioralnych, ponieważ w kwestii czasu trwania stosunku to się nie sprawdza. Inna sprawa, że informacja, że 30% mężczyzn cierpi na przedwczesny wytrysk jest przesadzona (ale dobrze "wygląda" - w ciągu życia każdemu mężczyźnie się taka sytuacja przytrafi, więc może pomyśleć, żeby zacząć brać tabletki). Proszę pamiętać, że o przedwczesnym wytrysku mówimy np. w sytuacji, w której mężczyzna nawet nie czuje, że wytrysk się zbliża, a dochodzi do niego przed wprowadzeniem członka do pochwy lub bezpośrednio po. Czas trwania stosunku jest tym krótszy, im młodszy jest mężczyzna, im bardziej "nową" ma partnerkę lub im większy stres odczuwa. Czas trwania stosunku może stać się nawykiem, jeśli po nieudanym stosunku mężczyzna przestraszy się, że "coś mu dolega" i od tej chwili będzie zajmować się już tylko monitorowaniem tego czasu. Czas trwania stosunku jest także tym krótszy, im rzadziej dochodzi do zbliżeń i tym dłuższy im seks jest częstszy. Tabletki to na pewno dobre rozwiązanie (doraźne), ale nie jedyne. Proszę tylko pamiętać, żeby przypadkiem nie brać antydepresantów, ponieważ zwykle "działają" one na przedłużenie czasu trwania stosunku na zasadzie efektu ubocznego. Pacjenci skarżą się często, że czują się po tym zupełnie źle i całkowicie tracą ochotę na seks.
Pozdrawiam i życzę dużo pomyślności!

Szanowny Panie,

przyczyny przedwczesnego wytrysku mogą być biologiczne, biologiczno-psychiczne i psychogenne. Profesjonaliści, miast zbyt szybo wysyłać osoby po tabletki, wpierw zbiorą wywiad seksuologiczny. Wszak stawiamy diagnozę różnicową, czyli ustalamy, które z elementów (biologiczne czy psychiczne) warunkują daną trudność. Brakuje informacji, czy to pierwsza Pana partnerka, a także jakie ma Pan doświadczenie seksualne? Czy coś się wydarzyło, że pojawiła się trudność tego typu? Czy wcześniej, np.: w zachowaniach autoerotycznych też Pan obserwował jej występowanie? Czy leczy się Pan z uwagi na przewlekłe choroby, etc.?

Co warto wiedzieć?

Po pierwsze możemy mieć do czynienia z wytryskiem przedwczesnym:
• pierwotnym (problem istnieje od momentu inicjacji seksualnej)
• wtórnym (trudność pojawia się po pewnym czasie od udanego współżycia)
• naturalnie zmiennym, czyli takim, gdzie przez długi czas przedwczesny wytrysk nie występuje, lecz istnieje biologiczna predyspozycja.

Co jeszcze warto wiedzieć?

Pierwotna dysfunkcja wiąże się z aspektami neurobiologicznymi.

Wtórna może wiązać się z zaburzeniami ze strony:
• układu moczowo-płciowego (np.: zapalenie/przerost gruczołu krokowego, zaburzenia erekcji, zwiększona wrażliwość krótkiego wędzidełka [przy erekcji i ruchach frykcyjnych zbytnio się napina – zaleca się resekcję]
• endokrynologicznego (np.: niedoczynność tarczycy, bardzo rzadko nadzcynność tarczycy),
• neurologicznego (np.: udary, neuropatie).

Jak Pan widzi zarówno pierwotny, jak i wtórny przedwczesny wytrysk ma podłoże biologiczne.

W przypadku przedwczesnego wytrysku o charakterze naturalnie zmniennym czynnikami wyzwalającymi są m.in.:

 Stres
 Zaburzenia w relacjach partnerskich
 Dłuższa przerwa we współżyciu
 Brak stałej partnerki i nieregularne współżycie
 Lęk przed ciążą
 Niewłaściwa lub nieatrakcyjna partnerka
 Praktykowanie stosunku przerywanego
 Dysfunkcje sek. u partnerki (pochwica, dyspareunia)
 Zbyt długa gra wstępna

Tu zatem mamy do czynienia z przyczyną biologiczno-psychiczną.

Przedwczesny wytrysk może mieć też naturę psychogenną, czyli wiązać się np.: z lękiem, zaburzeniem relacji partnerskich.

Teraz pytanie, w którym momencie współżycia następuje wytrysk? To kolejne rozróżnienie, które przy wdrażaniu leczenia warto wziąć pod uwagę (zbyt przedwczesny, przedwczesny, zbyt wczesny).

Dobrze, żeby udał się Pan do lekarza urologa. W badaniu można wykluczyć nieprawidłowości ze strony układu moczowo-płciowego. Ważne jest też wykluczenie nieprawidłowości w układzie nerwowym i endokrynnym. Dlaczego? Wszystkie one biorą udział w ejakulacji.

Sugeruję, by udał się Pan do lekarza-seksuologa lub psychologa-seksuologa, który winien zebrać dokładny wywiad zw. z Pana trudnością. Proszę pamiętać, że każdy przypadek jest inny, choć pewne prawidłowości występują. Zatem przepisywanie standardowych leków w ramach typowego podejścia do Klienta, warto przemyśleć w oparciu o uzyskane informacje. Farmakoterapia jest w wielu przypadkach dobrym rozwiązaniem, jednak warto uwzględnić dodatkowe czynniki.

Z uszanowaniem,
dr n. hum. Monika Gmurek