Witam, Mam 19 lat, jestem na pierwszym roku studiów za granicą. Od dłuższego czasu zaczęłam się z

Mam 19 lat, jestem na pierwszym roku studiów za granicą. Od dłuższego czasu zaczęłam się zastanawiać, czy nie cierpię na narcystyczne zaburzenie osobowości. Po zasięgnięciu opinii niewielu ludzi którzy znają mnie dosyć dobrze usłyszałam, że słowo narcyz faktycznie dobrze mnie opisuje. Postanowiłam poczytać na internecie na temat tegoż zaburzenia i martwi mnie, że wiele czynników diagnostycznych na to wskazuje. Przede wszystkim mam bardzo wysoką samoocenę. Jestem introwertyczką, dostałam się na bardzo dobre studia, mam wielkie ambicje i uważam że już teraz osiągnęłam bardzo dużo jak na swój wiek (zdałam dużo egzaminów, certyfikatów, pracowałam za granicą, dużo podróżuję). Bardzo często też słyszę komplementy na temat swojej urody i sama siebie uważam za bardzo atrakcyjną. Mimo uwagi jaką przyciągam jestem singielką, czego według mnie głównym powodem są moje niesamowicie zawyżone oczekiwania co do drugiej osoby (na tyle, że na chwilę obecną nikt mnie sobą na poważnie nie zainteresował). Bardzo dobre wyniki w nauce sprawiają, że profesorowie również mnie doceniają i bardzo sobie cenią. Mam trudności w nawiązywaniu relacji z ludźmi, moim zdaniem z powodu mojej introwertycznej natury. Faktem natomiast jest, że przyjaźnię się jedynie z mężczyznami - nie potrafię wymienić ani jednej osoby mojej płci z którą utrzymywałabym przyjacielskie relacje, jeśli jestem otoczona znajomymi, to są to tylko osoby płci męskiej. Czasem sprawia to, że czuję się, jakby mnie po prostu tak naprawdę nikt nie lubił, a znajomych mam dlatego, że jestem dla nich atrakcyjna fizycznie (w wielu przypadkach się ta hipoteza sprawdziła, aczkolwiek jest niewiele osób które od kilku lat się ze mną - jak twierdzą - szczerze przyjaźnią, dla samej przyjaźni). Wiem również, że mam bardzo rozwiniętą empatię, ale niemal wyłącznie do zwierząt. Jestem wegetarianką ze względów etycznych i aktywistką na rzecz zwierząt, ale jeśli chodzi o współczucie dla ludzi, to dużo trudniej mi ono przychodzi. Chciałabym zapytać, czy na postawie tych informacji można podejrzewać u mnie zaburzenia narcystyczne? A jeśli tak, to jakie można podjąć kroki w celu poradzenia sobie z nim? Z góry dziękuję.