Witam mam 14lat,moja mama mi nie daje żyć o wszystko się do mnie dowala a jak cokolwiek zrobię dobrz

Dzień dobry,

Sytuacja, którą Pan opisał jest nie do pozazdroszczenia. Według Pana relacji ze strony rodziców i brata może Pan usłyszeć jedynie krytykę oraz wręcz inwektywy. Każda taka reakcja słowna zapewne uderza negatywnie w Pana samoocenę. Izolacja i zamknięcie w tym problemie jedynie pogarszają sytuacja. Warunki, w których Pan funkcjonuje to niestety prosta droga do depresji (która już chyba się u Pana rozwija).

Tu trzeba zacząć działać i to działać szybko. Niestety - Pana nastrój nie sprzyja działaniu, a co gorsza nie sprzyjają temu elementy Pana nastawienia:

a) "nie mam nikomu komu miałbym powiedzieć, bo nikomu nie będzie się chciało tego słuchać" - proszę zignorować póki co to czy komuś się będzie chciało słuchać czy nie; proszę wypisać wszystkie osoby, które przychodzą Panu do głowy, którym jakoś tam mógłby Pan zaufać; proszę wytypować z listy 3 najbardziej zaufane - proszę zwrócić się do nich z prośbą o wysłuchanie. Może Pan nawet zacząć od zdania "Boję się, że nie będziesz chciał mnie nawet słuchać, ale już nie daję rady z tą sytuacją i muszę komuś o tym opowiedzieć"

b) "wszystkie gówno testy na depresję w internecie na pewno nic nie dadzą" - w internecie może Pan znaleźć kwestionariusz depresji A. Becka, który pozwoli Panu oszacować poziom nasilenia objawów depresyjnych. Nie jest to "gówno-test" - to proste i profesjonalne narzędzie. Jak termometr. Czy termometr pomaga? Tak i nie. Pozwala oszacować swój stan.

Najważniejsze dla Pana teraz to skutecznie zwrócić do kogoś o wysłuchanie i wsparcie, a równolegle wizyta u psychiatry oraz psychologa - obu mających doświadczenie w pracy z młodzieżą.

Pozdrawiam i powodzenia!

Dzień Dobry, polecam omówić ten temat podczas wizyty ze specjalistą. Pozdrawiam serdecznie

Bardzo mi przykro, że czujesz się tak osamotniony i przytłoczony tym, co dzieje się wokół Ciebie. To, co przeżywasz, nie jest czymś, przez co powinieneś przechodzić sam. Widzę, że bardzo cierpisz z powodu braku wsparcia ze strony rodziny, a dodatkowo trudno Ci znaleźć zrozumienie i akceptację u rówieśników. Zdecydowanie nie jest to łatwe, zwłaszcza kiedy nie masz nikogo, z kim możesz porozmawiać o swoich uczuciach.

Warto pamiętać, że w Twojej sytuacji szukanie pomocy nie jest oznaką słabości, ale przeciwnie – odwagi i troski o siebie. To naturalne, że kiedy codziennie słyszysz negatywne rzeczy na swój temat, może to wpływać na Twoje samopoczucie, sprawiając, że czujesz się gorzej i tracisz motywację do czegokolwiek. W Twojej wypowiedzi widać wiele emocji i trudności, z którymi zmagasz się sam, a które mogą wydawać się przytłaczające.

Jeśli nie możesz porozmawiać z rodzicami, rozważ, czy w Twojej szkole jest psycholog lub pedagog, z którym mógłbyś szczerze porozmawiać. To może być pierwszy krok, by otrzymać wsparcie, którego tak bardzo potrzebujesz, i znaleźć osoby, które będą chciały Cię wysłuchać bez oceniania. Taka rozmowa z kimś, kto nie jest częścią rodziny ani bliskim znajomym, może przynieść ulgę i pozwolić Ci lepiej zrozumieć, co dzieje się w Twoim życiu.

Jest wiele osób, którym zależy na pomaganiu młodym ludziom w trudnych sytuacjach, takich jak Twoja. Być może rozważysz także rozmowę ze specjalistą na darmowej, anonimowej linii wsparcia dla młodzieży – czasami pierwszy kontakt z kimś, kto nas wysłucha i zrozumie, daje poczucie, że nie jesteśmy sami.