Witam, kieruję pytanie przede wszystkim do psychologów. Zacznę od tego, że jestem chłopakiem homosek

Dzień dobry,
wyobrażam sobie, że emocje, które odczuwa Pan w reakcji na to, co przytrafiło się Pana Partnerowi, mogą być bardzo trudne i przytłaczające - jak sam Pan pisze, jest to przede wszystkim ogrom smutku i żalu.

Odpowiadając na Pana pytanie: stwierdzenie, że homoseksualność to narcystyczne zaburzenie osobowości, jest nieprawdziwe i bardzo krzywdzące. Faktycznie zdarza się (sporadycznie), że niektóre odczucia dotyczące tożsamości seksualnej - np. chęć dokonania korekty płci - są sposobem, w jaki manifestują się niezdiagnozowane wcześniej trudności, a po psychoterapii takie pragnienie się cofa. Zdarza się, że nie jesteśmy pewni swojej tożsamości seksualnej - i z takim doświadczeniem warto się zgłosić do psychoterapeuty - seksuologa, który pomoże lepiej poznać siebie i swoje pragnienia. Absolutnie nie oznacza to jednak, że osoba, która identyfikuje się jako gej lub lesbijka, ma poddawać swoje uczucia w wątpliwość, a tym bardziej "leczyć się" ze swojej orientacji seksualnej. Homoseksualność została wykreślona z listy chorób kilkadziesiąt lat temu, a obecnie uznaje się ją po prostu za jedną z licznych cech danej osoby, która nie jest ani dobra ani zła. Zaburzenia osobowości faktycznie są natomiast problemem psychicznym wymagającym leczenia psychoterapią. Łączenie jednego z drugim jest całkowicie sprzeczne z obecną wiedzą i niedopuszczalne ze strony specjalisty od zdrowia psychicznego.

Smutnym faktem jest, że osoby nieheteronormatywne w Polsce bardzo często zmagają się z kryzysami psychicznymi i brakiem samoakceptacji. Cieszę się, że znalazł Pan w sobie siłę, aby sięgnąć po pomoc i pracować nad samoakceptacją, co jak rozumiem się udało. Życzę Panu, aby ta siła z Panem pozostała. Mam nadzieję, że Pana Partner, mimo tego niekorzystnego doświadczenia z pomocą psychologiczną, zdecyduje się sięgnąć po pomoc u kogoś innego, jeżeli będzie czuł, że tego potrzebuje.

Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry,

W mojej opinii, tak, trafił niestety na niekompetentną osobę. Homoseksualizm był swego czasu klasyfikowany w systemach diagnostycznych jako zaburzenie/choroba psychiczna, jednak zmieniło się to już blisko 50 lat temu. Mam szczerą nadzieję, że Partner nie zrazi się do terapii psychologicznej i da sobie drugą szansę.
Pozdrawiam,
Sandra Omyła

Dzień dobry. Jest mi niezwykle przykro, że Pana partner trafił na takiego "specjalistę". Domyślam się jak trudne było to dla niego doświadczenie. Wyobrażam sobie jak wpłynęło to również na Pana, skoro znów zachwiało Pana poczuciem samoakceptacji wypracowanym wcześniej podczas procesu terapii. Takie nieodpowiedzialne słowa są niezwykle krzywdzące i powinny być absolutnie potępiane w środowisku psychologów. Zachęcam jednak Pana partnera do podjęcia terapii u innej osoby i zapewniam, że w znacznej większości psychologowie i psychoterapeuci są kompetentni i wykształceni w tym temacie. Pozdrawiam serdecznie

Nie znam kontekstu rozmowy Pana partnera z psycholożką, dlatego ciężko mi odnieść się do tego dlaczego takie zdanie mogłoby paść na sesji. Wiadome na pewno jest to, że orientacja seksualna w żaden sposób nie jest skorelowana z zaburzeniami osobowości. Nie istnieją żadne przesłanki, aby stwierdzić, że "homoseksualizm jest narcystycznym zaburzeniem osobowości". Homoseksualizm nie jest ani chorobą, ani zaburzeniem.