Witam Jestem mamą prawie trzyletniego chłopca z autyzmem. W czasie ciąży miałam sporego krwiaka (
Jestem mamą prawie trzyletniego chłopca z autyzmem. W czasie ciąży miałam sporego krwiaka ( ciąża nie do utrzymania- tak mówili lekarze) brałam leki na podtrzymanie i krwiak szczęśliwe się wchłonął. Miałem też bardzo dużo stresu w tym czasie z innych powodów. U mnie i u męża w rodzinie nigdy nie było takiej choroby jak autyzm. Rok po urodzeniu syna dowiedziałam się, że mam niedoczynność tarczycy. Z mężem bardzo chcielibyśmy mieć drugie dziecko lecz boimy się powtórki z rozrywki. I tu moje pytanie. W naszym przypadku jakie jest ryzyko, że drugie dziecko będzie takie samo?
3 odpowiedzi
Autyzm może mieć bardzo różne przyczyny. Genetyczne podłoże to 10-30% dzieci autystycznych. U pozostałych dzieci wpływ mają różne inne czynniki (przedporodowe, porodowe i poporodowe)
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Powodem wystąpienia u dziecka zaburzeń ze spektrum autyzmu może być wiele czynników m.in. genetyczny, metoboliczny, toksyczny, wpływ stresu, czy fal magnetycznych. Jeżeli chcą mieć państwo lepsze spojrzenie ma tą sytuację warto rozważyć wykonanie badań genetycznych pod tym kątem a w przypadku planowania ciąży postarać się o zminimalizowanie lub wykluczenie wpływu pozostałych czynników. Życzę powodzenia.
W rozwijaniu teorii genetycznego podłoża ASD zasadnicze znaczenie mają badania prowadzone z udziałem rodzin osób ze spektrum autyzmu. Na to, że ASD pozostaje pod silnym wpływem czynników genetycznych, wskazuje fakt występowania autyzmu u 60% bliźniąt monozygotycznych w porównaniu do bliźniąt heterozygotycznych oraz częstotliwość wystąpienia szerszego spektrum ASD u 92% bliźniąt monozygotycznych, przy jedynych 10% bliźniąt heterozygotycznych (Bailey i in. 1995; Wiśniowiecka-Kowalnik 2013: 209). Badania prowadzone przez Dorothy Bishop, a także badaczy z zespołu Patricka Boltona, wykazały, że prawdopodobieństwo wystąpienia ASD u rodzeństwa dziecka z ASD jest o 20% większe niż w przypadku rodzin, w których zaburzenie dotąd nie wystąpiło (Bolton i in. 1998; Bishop i in. 2004). Współcześnie wskazuje się na istotność interakcji czynników genetycznych i środowiskowych (Wiśniowiecka-Kowalnik 2013: 208). Rola czynników genetycznych w etiologii zaburzeń ASD jest dobrze udokumentowana w literaturze, pomimo iż uważa się, że genetyczną etiologię można potwierdzić tylko u około 30% pacjentów z ASD (Wiśniowiecka-Kowalnik 2013: 209).
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.