Witam często się denerwuje źyje w ciągłym stresie zwolnili mnie z pracy nie wiem co dalej z sobą zro

Dzień dobry. Poruszył Pan/Pani kilka istotnych wątków. Bycie w ciągłym napięciu (nerwy, stres), zwolnienie z pracy, brak energii do działania oraz odczuwalny brak wsparcia. Rozumiem, że wiele czynników nałożyło się na aktualny obniżony nastrój. Zachęcam do poszukania psychoterapeuty w swojej okolicy. Specjalista przeznaczy kilka spotkań na poznanie Pana/Pani i jeśli zajdzie taka potrzeba, to dobierze odpowiednią metodę pracy, mającą na celu przyjrzenie się zgłaszanym trudnościom.

Dzień dobry,
proszę skorzystać z konsultacji u psychologa/terapeuty. Być może dobrym krokiem będzie współpraca z terapeutą EMDR, by trudności, w których się Pani znalazła nie zapętlały się jeszcze bardziej, przynosząc trudności emocjonalne i poznawcze, a w konsekwencji prowadząc do wyczerpania psychofizycznego. Już wspomina Pani o różnych stanach emocjonalnych i przekonaniach, które warto uzdrowić dzięki pracy terapeutycznej, wykorzystując techniki, które pozwolą poradzić sobie ze stresem i zmniejszyć lub wyeliminować napięcie. Proszę zatem, mając na uwadze swoje przyszłe, adaptacyjne funkcjonowanie, udać się do specjalisty.

Z uszanowaniem,
Dr n. hum. Monika Gmurek

Dzień dobry. Sytuacja zwolnienia z pracy jest postrzegana jako wydarzenie kryzysowe, powodujące duży stres i wpływający na poczucie wartości przez większość osób, które jej doświadczyły.Niepokoją mnie stwierdzenia o braku siły, bezradności i widzenie przyszłości w czarnych barwach. Każdy z nas ma ogromne pokłady energii i mnóstwo zalet, które czasem trudno nam wydobyć na światło dzienne gdy doświadczamy porażek. Sugeruję wizytę u psychologa lub psychoterapeuty w celu znalezienia drogi wyjścia i zmianę nastawienia do siebie i świata.

Dzień dobry, poruszył Pan/ Pani wiele kwestii: stres, brak siły, motywacji i wiary w siebie, zwolnienie z pracy, niepewność i bezradność co do przyszłości, brak wsparcia, poczucie gorszego traktowania przez otoczenie… Nie napisał Pan/ Pani od jakiego czasu utrzymują się te intensywne i trudne emocje, ale z pewnością utrudniają one codzienne funkcjonowanie. Pisze Pan/ Pani: „jak zwykle nic nie potrafię zrobić”, ale zwrócenie się o pomoc jest właśnie aktem odwagi i dowodem na to, że chce Pan/ Pani coś zrobić i zmienić swoją sytuację. Bardzo zachęcam do wizyty u psychologa/ psychoterapeuty, ponieważ podczas wizyt będzie okazja do uzyskania wsparcia, przyjrzenia się bliżej tym trudnościom i wypracowania lepszych sposobów radzenia sobie. Pozdrawiam i życzę powodzenia, Malwina Huńczak