Wczoraj miałem "przyjemność" pierwszej mojej wizyty u Psychologa w wieku 17 lat za prośbą mojego ojc

Dzień dobry Psychoterapeutę i psychologa obowiązuje tak jak lekarza tajemnica lekarska. Wyjątkiem jest sytuacja zagrożenia zdrowia i życia. To powinien Pan wyraźnie usłyszeć od specjalisty. Jeśli istnieje zagrożenie życia specjalista powinien zareagować - wezwać pogotowię, kogoś z rodziny, lub skierować do psychiatry. Chodzi tu o zabezpieczenie życia i zdrowia. Terpeuta powinien zapytać, czy są jakieś sprawy, które mają pozostać pomiędzy Wami -zważywszy na Pana wiek jest Pan u progu pełnoletności i ma Pan prawo do intymności. Rozumiem, że czuje się Pan zawiedziony i rozczarowany, co więcej pozostał Pan z otwartą puszką Pandory - jakieś ważne dla Pana sprawy zostały już ujawnione. Niuanse zależą już od podejścia, inaczej w psychodynamicznym, inaczej w systemowym, ale zawsze Pacjent ma prawo do swoich tajemnic i ma to być uszanowane przez specjalistę. Wyjątkiem jest wspomniane wyżej zagrożenie zdrowia i życia. Proszę nie rezygnować z szukania dla siebie pomocy, gdyby miał Pan pytania dot czym kierować się przy wyborze specjalisty proszę do mnie napisać na firmowego maila.Pozdrawiam, Agnieszka Gałańczuk

Dzień Dobry, zachęcam do wizyty u specjalisty, aby szerzej omówić ten problem. Pozdrawiam serdecznie:)

W pełni rozumiem, że mogłeś poczuć się zażenowany tą sytuacją. W Polsce obowiązuje tajemnica lekarska, także w przypadku osób niepełnoletnich. Psycholog ma obowiązek zachować poufność, ale istnieją wyjątki, szczególnie jeśli istnieje zagrożenie życia lub zdrowia, np. w przypadku myśli samobójczych. Jeśli psycholog uznał, że istnieje takie ryzyko, mógł podjąć decyzję o poinformowaniu rodzica, nawet bez Twojej zgody. Niemniej jednak ważne jest, abyś czuł się komfortowo i miał przestrzeń do zaufania swojemu terapeucie – warto omówić swoje odczucia na ten temat przy kolejnej wizycie.

W Polsce psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa, co oznacza, iż informacje uzyskane podczas konsultacji psychologicznej są poufne. Jednocześnie sytuacja osób niepełnoletnich jest bardziej złożona. Jako 17-latek nadal pozostajesz pod władzą rodzicielską, a rodzice mają prawo uczestniczyć w podejmowaniu decyzji dotyczących Twojego leczenia i opieki psychologicznej. Nie oznacza to jednak automatycznie, że psycholog powinien przekazywać rodzicowi wszystkie szczegóły rozmowy bez uprzedzenia i bez omówienia tego z Tobą. Dobrą praktyką jest wyjaśnienie na początku spotkania, jakie informacje mogą zostać przekazane rodzicom, a jakie pozostaną poufne. Wyjątkiem są sytuacje, gdy psycholog uzna, że istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjenta (np. poważne ryzyko samobójcze). Wówczas ma obowiązek podjąć działania ochronne, co często wymaga poinformowania rodzica lub opiekuna.