W wieku nastoletnim zaczęły się u mnie zawroty głowy (przy gwałtownym ruchu), z czasem zaczęły się p

W wieku nastoletnim zaczęły się u mnie zawroty głowy (przy gwałtownym ruchu), z czasem zaczęły się pojawiać zaburzenia równowagi (chwianie, ściąganie na boki, uczucie chodzenia po gąbce). Pojawiły się również zaburzenia słuchu ( niby słyszę z daleka i z bliska świetnie kto mówi, niestety tzw biały szum otoczenia sprawia, że już osoba która stoi o krok ode mnie, brzmi dla mnie niezrozumiale, wiem że mówi, ale kompletnie nie jestem w stanie określić co. Natomiast w ciszy nie mam żadnych problemów). Wizyta u laryngologa, masa badań, w tym klasyczne badanie słuchu. Diagnoza.... Zbyt szybko rośniesz, albo ci to minie, albo zostanie (wtedy naucz się z tym żyć, bo nie ma na to leku). Jeśli chodzi o problem ze słyszeniem: słuch masz lepszy niż nie jeden w twoim wieku, ale prawdopodobnie masz wadę słuchu podobną do dysleksji, gdzie ucho odbiera dźwięk, ale gdzieś po drodze następuje zaburzenie przekazu i do mózgu informacja dociera nie jasna. To diagnoza sprzed 20 lat. W tym czasie zawroty głowy ustąpiły prawie całkowicie, zaburzenia równowagi bez zmian, problemy ze słyszeniem również. Czy powinnam w świetle rozwoju medycyny próbować to jakoś leczyć (jeśli tak, to jak się za to zabrać?)? Czy zostawić bez zmian?