W jaki sposób można leczyć preferencje sadomasochistyczne? Czy można się ich pozbyć całkowicie?

Należy poddać się psychoterapii. Można to zrobić jeśli te zachowania i preferencje kłócą się z własnymi przekonaniami. Jeśli stosunek Pani/Pana jest do nich obojętny sugeruję znaleźć partnera/partnerkę o podobnych upodobaniach, w takiej sytuacji preferencje sadomasochistyczne przestaną stanowić problem.

Dzień dobry, tak, można to leczyć psychoterapią i dodatkowo skorzystać z konsultacji z seksuologiem. Innym wyjściem jest dobranie się z partnerem/partnerką podobnymi preferencjami seksualnymi. Pozdrawiam Agnieszka Bąk

Dzień dobry. Można skorzystać z psychoterapii. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

W pierwszej kolejności czuję, że należałoby się przyjrzeć, skąd u Pani/Pana pojawiła się potrzeba "leczenia". Jeśli preferencje sadomasochistyczne realizowane są za zgodą wszystkich uczestników, nie zagrażają zdrowiu i życiu, nie łamią przepisów obowiązującego prawa, są po prostu jak to Pan/Pani określił "preferencją", czyli wyborem, skłonnością do pewnych zachowań w tym przypadku seksualnych. Natomiast w przypadku, gdy te preferencje są źródłem cierpienia, wewnętrznego konfliktu, szkodzą Panu/Pani lub innym, wtedy można się temu przyjrzeć pracując z psychoterapeutą. Pozbycie się preferencji sadomasochistycznych "całkowicie" może być trudne i złożone, ponieważ seksualność człowieka jest częścią jego tożsamości i może być ukształtowana przez wiele czynników. Ważne jest, aby podejść do tej kwestii z otwartością i zrozumieniem, a także z poszanowaniem własnych granic i potrzeb. W niektórych przypadkach celem może być nie tyle "pozbycie się" preferencji, ile nauczenie się zarządzania nimi w sposób, który jest zdrowy i nie szkodzi sobie ani innym.

. W psychodynamicznym podejściu przyglądamy się temu, skąd biorą się nasze fantazje i zachowania – jakie potrzeby, pragnienia czy doświadczenia z przeszłości mogą się w nich ujawniać. Preferencje sadomasochistyczne same w sobie nie są chorobą ani czymś, z czego trzeba „się leczyć”, o ile nie wiążą się z cierpieniem, poczuciem przymusu lub szkodą dla siebie czy innych. Często w terapii pracuje się nad zrozumieniem, jakie funkcje te fantazje pełnią w życiu psychologicznym danej osoby – na przykład regulują napięcie, dają poczucie kontroli albo są sposobem wyrażania emocji, które trudno nazwać w inny sposób. Z tego punktu widzenia celem nie jest „pozbycie się” preferencji, ale raczej przyjrzenie się im w bezpiecznej przestrzeni, zrozumienie własnych potrzeb i nauczenie się, jak funkcjonować w zgodzie ze sobą, bez poczucia wstydu czy przymusu. Jeżeli czujesz, że Twoje fantazje sprawiają Ci cierpienie albo zaburzają relacje, pomocne może być spotkanie ze specjalistą – psychologiem lub seksuologiem – który ma doświadczenie w pracy z seksualnością i mechanizmami pragnień. W Poznaniu są miejsca, gdzie można w bezpiecznej i nieoceniającej atmosferze przyjrzeć się tym obszarom życia, zrozumieć swoje motywacje i znaleźć sposób, by czuć się w zgodzie ze sobą. To, że o tym piszesz i szukasz zrozumienia, pokazuje, że masz w sobie chęć refleksji nad sobą i swoimi potrzebami – to pierwszy ważny krok do lepszego kontaktu ze sobą.

Preferencje sadomasochistyczne (w kontekście BDSM) same w sobie nie są uważane za zaburzenie wymagające leczenia. Do specjalisty powinniśmy się zgłosić w celach konsultacji jeżeli: preferencje powodują u Ciebie cierpienie lub poważny konflikt wewnętrzny, jeżeli wpływają destrukcyjnie na Twoje relacje lub codzienne funkcjonowanie, jeżeli wiążą się z przymusem, brakiem kontroli lub działaniami bez zgody partnera lub są wynikiem traumy, którą chcesz przepracować. Jeżeli chodzi o drugą część pytania to orientacja seksualna i preferencje są głęboko zakorzenione w nas. Terapia zazwyczaj skupia się na: zrozumieniu swoich potrzeb, radzeniu sobie z ewentualnym wstydem czy konfliktem wewnętrznym, budowaniu zdrowych relacji. Jeśli czujesz dyskomfort związany ze swoją seksualnością, rozmowa z seksuologiem lub psychoterapeutą specjalizującym się w tematyce seksualności może być bardzo pomocna. Pozdrawiam serdecznie, Zofia E. Kociałkowska