Szkła w ciele / nerwica

Szanowni Państwo, moje pytanie kieruję głównie do chirurga, psychologa, psychiatry oraz dermatologa - będę wdzięczna za każdą wskazówkę lub zaoferowanie podjęcia się bezpośredniego przebadania pacjentki w świetle faktów, które opiszę.

Bliska mi osoba (kobieta, 24l.) w lutym b.r. miała wypadek, podczas którego upadła i rozbiła szklaną taflę w drzwiach. Straciła wtedy przytomność na dłuższy czas, co skutkowało tym, że leżała w potłuczonym szkle.
Do lekarza zgłosiła się po kilku dniach, została opatrzona - podobno lekarz stwierdził jakieś małe odłamki w ciele, ale nie podjął się ich wycięcia.
Po dwóch miesiącach od tego wypadku poszkodowana zauważyła, że z jej ciała wychodzą mikroskopijne cząsteczki szkła - wielkości ziarnka piasku. Uznała, że szkło, które ją zasypało wniknęło w ciało i teraz uwalnia się tworząc w tych samych miejscach blizny. Głównie twarz, dekolt, piersi, ręce, ramiona, nogi..
Mijają kolejne miesiące, a sytuacja się nie zmienia i pacjentka jest przekonana, że pod jej skórą jest pełno mikroskopijnego szklanego żwiru, który wydostając się z ciała robi jej rany...

Tutaj moje pierwsze pytanie: czy jest fizycznie możliwe rozwalenie szyby na tak małe kawałki, które wniknęłyby w ten sposób w ciało, żeby resztki po kilku miesiącach wychodziły przez skórę tworząc ranki/krostki ??

UWAGA - Zaznaczam ważny fakt:
Osoba ta choruje na silną nerwicę, która już wcześniej objawiała się m.in. rozdrapywaniem skóry. Próby leczenia psychiatrycznego skończyły się niepowodzeniem - osoba nie zgadza się na terapie ani leki. Zdajemy sobie więc sprawę, że to może być zapętlona na tle nerwowym obsesja w związku z przebytym szokiem np. Problem w tym, że poszkodowana nie dopuszcza takiej możliwości. Jest załamana faktem, że nikt jej nie wierzy.
Sytuacja jest tragiczna dla tej młodej osoby, bowiem nerwy i stan skóry niszczą jej pewność siebie. Jest przekonana, że szkła będą jej wychodzić latami i nie ma na to sposobu. Dermatolodzy, u których była według jej relacji częciowo poświadczyli że tam są szkła, ale jednocześnie powiedzieli że się nie da pomóc (zalecono krem z mocznikiem) - ja nie jestem pewna czy mogę dać wiarę takim zapewnieniom, ponieważ poszkodowana nie przyjmuje do wiadomości innych możliwości i może być tak, że dermatolog powiedział to co chciała usłyszeć.

Czy mają państwo jakieś propozycje na taką sytuację? Wiem, że zalecony jest psychiatra/psycholog ale osoba nie chce o tym słyszeć, całkowicie skupia się na problemie szkła w ciele. Być może wizyta u dermochirurga, który byłby na tyle profesjonalny żeby nie potraktować pacjentki z góry jak wariatki, ale żeby zbadać te rany i to co poszkodowana wskazuje jako "szkła" (ona je wyjmuje z ran...ale ja nie jestem w stanie stwierdzić czy to część organiczna czy rzeczywiście cialo obce.) - żeby pokazać jej, że traktuje się ją poważnie, a jednocześnie dać prawdziwą odpowiedź co do przyczyny problemu tego co się z nią dzieje i Jej ciałem.
Wydaje mi się, że uwierzyłaby komuś, kto ma autorytet ale musiałaby taka osoba pokazać że poważnie podchodzi do problemu. Poszkodowana ze względu na stan psychiczny jest nieufna wobec lekarzy, boi się i wstydzi ich ale jednocześnie pragnie żeby ktoś dał jej nadzieję i pomógł.

Będę wdzięczna za pomysły/rady.
Pozdrawiam,
S.