Szanowni Państwo, od wielu lat zmagam się z problemami emocjonalnymi polegającymi na braku ich ko

Szanowni Państwo,

od wielu lat zmagam się z problemami emocjonalnymi polegającymi na braku ich kontrolowania w sytuacjach silnie mnie stresujących. Szczególnie objawia się to na różnego rodzaju egzaminach ( momentach gdzie ktoś obserwuje i ocenia moje poczynania). W takich sytuacjach moje tętno wzrasta co najmniej dwukrotnie a do tego pojawia się silne drżenie rąk ( w takiej sytuacji nie jestem w stanie nad tym w jakikolwiek sposób zapanować, problemy z płynnym wysławianiem się - moje ciało zachowuje się jakby chwilę wcześniej było poddane ekstremalnemu wysiłkowi. Mimo, że w takich sytuacjach wiem jak powinienem się zachować, bądź jakie czynności powinienem wykonać aby zrealizować zadanie to zaczynam zachowywać się irracjonalnie. Wydaje mi się, że w danym momencie dostaję taką petardę emocji i myśli, że nie potrafię tego zahamować i stąd biorą się takie efekty uboczne. Efektem takich zachowań jest niezrealizowane zadanie/ niezdany egzamin a potem wyrzuty sumienia ze swojej beznadziejności.

Niestety przez to, że nie potrafię kontrolować swoich emocji nie jestem w stanie realizować swoich marzeń, do których taka umiejętność jest niezbędna. Efektem tego jest brak poczucia szczęścia z życia i szukanie winnych dookoła byle nie w sobie.


Na pewno przyczynami są brak poczucia własnej wartości, silny lęk przed oceną. Latami byłem celem nękania przez "kolegów" z klasy - tutaj też wytworzył się syndrom Sztokholmski bo mimo cierpienia jakiego doznawałem nadal utrzymywałem bliższy kontakt z oprawcami. Tu chyba wyszła potrzeba akceptacji.

Robiłem również badania pod kątem drżenia rąk, badanie tarczycy zawsze wychodziło w normie. Kiedyś neurolog faszerował mnie lekami o nazwie Pramolan, po których chodziłem ledwie przytomny a efekt był zerowy.